Halakhah do Pesachim 3:5

שְׂאֹר, יִשָּׂרֵף, וְהָאוֹכְלוֹ פָטוּר. סָדוּק, יִשָּׂרֵף, וְהָאוֹכְלוֹ חַיָּב כָּרֵת. אֵיזֶהוּ שְׂאֹר, כְּקַרְנֵי חֲגָבִים. סָדוּק, שֶׁנִּתְעָרְבוּ סְדָקָיו זֶה בָזֶה, דִּבְרֵי רַבִּי יְהוּדָה. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, זֶה וָזֶה, הָאוֹכְלוֹ חַיָּב כָּרֵת. וְאֵיזֶהוּ שְׂאֹר, כָּל שֶׁהִכְסִיפוּ פָנָיו כְּאָדָם שֶׁעָמְדוּ שַׂעֲרוֹתָיו:

Siur [ciasto częściowo sfermentowane] trzeba spalić, a kto je zjada, nie ponosi odpowiedzialności. Sidduk [Kiedy ciasto staje się chametzem, rozwija się sedakim (szczeliny)] musi zostać spalone, a ten, kto je zjada, zaciąga kareth. Co to jest „siur”? Jak rogi skoczków [tu szczelina, tam szczelina]. „Sidduk”—przecinające się szczeliny. To są słowa R. Judy. Mędrcy mówią: ten, kto je, albo naraża się na kareth, [„jak rogi skoczków” jest również „sidduk”. ] Co to jest „siur” [za który nie jest odpowiedzialny]? Ten [który nie ma szczelin, ale] którego powierzchnia jest popielata, jak ten, którego włosy są na końcu [ze strachu, a jego twarz staje się popielata. Halacha jest zgodna z mędrcami.]

Poznaj halakhah do Pesachim 3:5. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.