Halakhah do Kilajim 5:7

הָיָה עוֹבֵר בַּכֶּרֶם וְנָפְלוּ מִמֶּנּוּ זְרָעִים, אוֹ שֶׁיָּצְאוּ עִם הַזְּבָלִים אוֹ עִם הַמַּיִם, הַזּוֹרֵעַ וְסִעֲרַתּוּ הָרוּחַ לַאֲחוֹרָיו, מֻתָּר. סִעֲרַתּוּ הָרוּחַ לְפָנָיו, רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר, אִם עֲשָׂבִים, יוֹפַךְ. וְאִם אָבִיב, יְנַפֵּץ. וְאִם הֵבִיאָה דָגָן, תִּדָּלֵק:

Jeśli ktoś przechodzi przez swoją winnicę, a nasiona [przypadkowo] spadły z niego, lub [nasiona] poszły [na pole] z nawozem [który stosował] lub z wodą [do nawadniania], lub jeśli siał [ nasiona] i wiatr wiał [nasienie] za nim, są dozwolone [ponieważ zostały zasadzone przypadkowo], [ale] jeśli wiatr wiał je przed nim [i zobaczy, że spadły do ​​winnicy], Rabbi Akiva mówi: Jeśli [znalazł] ostrza [które wyrosły z tych nasion], należy je obrócić [wyrwać z korzeniami, aby nie odrosły], jeśli kłosy [są ziarna w łodygach, ale nie mają nawet jednej trzeciej ich rozmiar] musi je ubić [ziarna z łodyg], jeśli dały ziarno, muszą zostać spalone.

Poznaj halakhah do Kilajim 5:7. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.