Halakhah do Beca 3:3

בְּהֵמָה מְסֻכֶּנֶת לֹא יִשְׁחֹט, אֶלָּא אִם כֵּן יֵשׁ שָׁהוּת בַּיּוֹם לֶאֱכֹל מִמֶּנָּה כַּזַּיִת צָלִי. רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר, אֲפִלּוּ כַזַּיִת חַי מִבֵּית טְבִיחָתָהּ. שְׁחָטָהּ בַּשָּׂדֶה, לֹא יְבִיאֶנָּה בְמוֹט וּבְמוֹטָה. אֲבָל מֵבִיא בְיָדוֹ אֵבָרִים אֵבָרִים:

Nie wolno zabijać (na jom tov) zwierzęcia zagrożonego śmiercią, [którego nie potrzebuje jom tov, skoro już zjadł posiłek], chyba że w ciągu dnia jest czas na zjedzenie pieczonej wielkości oliwki. R. Akiva mówi: (Jest to dozwolone) nawet (jeśli ma wystarczająco dużo czasu na jedzenie) surowego rozmiaru oliwki, z miejsca uboju, [gdzie jest oddzielone od skóry i gotowe (do spożycia). halacha nie jest zgodna z R. Akivą.] Nie może on wnosić jej na dużym lub małym słupie [niesionym przez dwóch mężczyzn, bo to zwraca na siebie uwagę i umniejsza godność święta], ale przynosi to fragmentarycznie w jego ręce.

Poznaj halakhah do Beca 3:3. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.