Komentarz do Para 7:12

הַפּוֹרֵץ עַל מְנָת לִגְדֹּר, כָּשֵׁר. וְאִם גָּדַר, פָּסוּל. הָאוֹכֵל עַל מְנָת לִקְצוֹת, כָּשֵׁר. וְאִם קָצָה, פָּסוּל. הָיָה אוֹכֵל וְהוֹתִיר וְזָרַק מַה שֶּׁבְּיָדוֹ לְתַחַת הַתְּאֵנָה אוֹ לְתוֹךְ הַמֻּקְצֶה בִּשְׁבִיל שֶׁלֹּא יֹאבַד, פָּסוּל:

Jeśli [niosąc pobraną wodę do uświęcenia] ktoś złamie [płot] pod warunkiem, że będzie go ogrodził, to [woda] jest ważna. Ale jeśli to zrobił, to jest nieważne. Jeśli [między pobraniem a uświęceniem wody] je się pod warunkiem rozrzucenia [resztek nasion], to [woda] jest ważna. Ale jeśli się rozprzestrzenił, jest to nieważne. Jeśli ktoś jadł i miał resztki jedzenia, i wrzucił to, co miał w ręce, pod figowiec lub do wyznaczonego miejsca [do suszenia fig], aby się nie marnowało, to [woda] jest nieważna.

Poznaj komentarz do Para 7:12. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.