Komentarz do Nedarim 6:4

דָּג דָּגִים שֶׁאֵינִי טוֹעֵם, אָסוּר בָּהֶן, בֵּין גְּדוֹלִים בֵּין קְטַנִּים, בֵּין מְלוּחִין בֵּין טְפֵלִין, בֵּין חַיִּין בֵּין מְבֻשָּׁלִין, וּמֻתָּר בְּטָרִית טְרוּפָה וּבְצִיר. הַנּוֹדֵר מִן הַצַּחֲנָה, אָסוּר בְּטָרִית טְרוּפָה, וּמֻתָּר בְּצִיר וּבְמֻרְיָס. הַנּוֹדֵר מִטָּרִית טְרוּפָה, אָסוּר בְּצִיר וּבְמֻרְיָס:

„że nie jem ryb, ryb” [ani ryb, ani ryb — wszystko jest implikowane], nie wolno mu ich jeść —duże lub małe, solone lub niesolone, surowe lub gotowane. I wolno mu (jeść) haszowaną smołę i solankę. [("hashed tarith" :) ryba, która jest pocięta na kawałki i sprzedana. Jego nazwa jest dla niego unikalna i jest zawarta w wyrażeniu „ryby i ryby”. („solanka” :) ciecz wydzielana przez soloną rybę.] Jeśli ktoś woła się z tzachanah [mieszanka haszowanej ryby nazywa się „tzachanah”, jak w (Avodah Zarah 40a): „ta łódź tzachanta”], jest to zabronione (do jedzenia) haszowana smoła i pozwalana (do jedzenia) solanki i mrówek [ponieważ sama substancja rybna nie jest w nich wchłaniana]. Jeśli ktoś pożegna się z haszowaną tarith, nie wolno mu (jeść) solanki i mordów. [Bo „hashed” oznacza wszystko, w czym miesza się substancja rybna.]

Poznaj komentarz do Nedarim 6:4. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.