Mishná
Mishná

Tosefta sobre Hulín 9:5

קוּלִית הַמֵּת וְקוּלִית הַמֻּקְדָּשִׁים, הַנּוֹגֵעַ בָּהֶן, בֵּין סְתוּמִים בֵּין נְקוּבִים, טָמֵא. קוּלִית נְבֵלָה וְקוּלִית הַשֶּׁרֶץ, הַנּוֹגֵעַ בָּהֶן סְתוּמִים, טְהוֹרִים. נְקוּבִים כָּל שֶׁהוּא, מִטַּמֵּא בְמַגָּע. מִנַּיִן שֶׁאַף בְּמַשָּׂא, תַּלְמוּד לוֹמַר (ויקרא יא), הַנֹּגֵעַ וְהַנֹּשֵׂא, אֶת שֶׁבָּא לִכְלָל מַגָּע, בָּא לִכְלָל מַשָּׂא, לֹא בָא לִכְלָל מַגָּע, לֹא בָא לִכְלָל מַשָּׂא:

Quien toca la médula ósea de un cadáver o de un sacrificio consagrado, ya sea que dichos huesos estén abiertos o cerrados, no está limpio. Quien toca la médula de un animal que es Nebelah, o de animales que se arrastran, está limpio cuando el hueso está cerrado, pero si está abierto muy poco, la contaminación se contrae por contacto con él. ¿De dónde se demuestra que [la médula de un Nebelah] también contamina a la persona que lo porta? Porque se dice (Lev. 11: 24-25), "Quien toca [la carcasa]" y "Quien no porta nada de la carcasa", etc., que prueba que todo lo que se comunica al ser tocado, también lo comunica por ser transportado, y lo que no puede comunicar la contaminación por contacto, no puede comunicarlo siendo transportado.

Explora tosefta sobre Hulín 9:5. Comentario y análisis en profundidad de fuentes judías clásicas.

Versículo anteriorCapítulo completoVersículo siguiente