Related sobre Hulín 6:3
חֵרֵשׁ, שׁוֹטֶה וְקָטָן שֶׁשָּׁחֲטוּ וַאֲחֵרִים רוֹאִין אוֹתָן, חַיָּב לְכַסּוֹת. בֵּינָן לְבֵין עַצְמָם, פָּטוּר מִלְּכַסּוֹת. וְכֵן לְעִנְיַן אוֹתוֹ וְאֶת בְּנוֹ, שֶׁשָּׁחֲטוּ וַאֲחֵרִים רוֹאִין אוֹתָן, אָסוּר לִשְׁחֹט אַחֲרֵיהֶם. בֵּינָן לְבֵין עַצְמָן, רַבִּי מֵאִיר מַתִּיר לִשְׁחֹט אַחֲרֵיהֶן, וַחֲכָמִים אוֹסְרִים. וּמוֹדִים שֶׁאִם שָׁחַט, שֶׁאֵינוֹ סוֹפֵג אֶת הָאַרְבָּעִים:
Cuando una persona sorda y tonta, un idiota o un menor de edad, han sacrificado en presencia de otras personas [es decir, calificadas], estas últimas están obligadas a cubrir la sangre, pero no si las [personas descalificadas] mencionadas anteriormente se hubieran sacrificado por sí mismas; y por lo tanto también con respecto al precepto de no sacrificar un animal y sus crías [el mismo día]: si alguna de estas [personas no calificadas] hubiera sacrificado a uno de los animales en presencia de personas [calificadas], el otro animal puede no ser sacrificado después de ellos [el mismo día]. Si habían matado a uno de los animales por sí mismos, R. Meir permite matar al otro después de ellos [el mismo día], pero los sabios deciden que está prohibido; admiten, sin embargo, "que una persona que lo sacrificó no está sujeta al castigo de las cuarenta rayas".
Explora related sobre Hulín 6:3. Comentario y análisis en profundidad de fuentes judías clásicas.