Mesorat%20hashas sobre Meilá 3:1
וְלַד חַטָּאת וּתְמוּרַת חַטָּאת וְחַטָּאת שֶׁמֵּתוּ בְעָלֶיהָ, יָמוּתוּ. שֶׁעָבְרָה שְׁנָתָהּ, וְשֶׁאָבְדָה וְשֶׁנִּמְצֵאת בַּעֲלַת מוּם, אִם מִשֶּׁכִּפְּרוּ הַבְּעָלִים, תָּמוּת, וְאֵינָהּ עוֹשָׂה תְמוּרָה, וְלֹא נֶהֱנִים, וְלֹא מוֹעֲלִין. וְאִם עַד שֶׁלֹּא כִפְּרוּ הַבְּעָלִים, תִּרְעֶה עַד שֶׁתִּסְתָּאֵב, וְתִמָּכֵר, וְיָבִיא בְדָמֶיהָ אַחֶרֶת, וְעוֹשָׂה תְמוּרָה, וּמוֹעֲלִים בָּהּ:
La descendencia de un chatat y la temurah [sustituto] de un chatat y un chatat cuyo dueño ha muerto, deben dejarse morir. Si ha pasado un año o se perdió o se encontró con una mancha, si los propietarios ya han expiado [con otra ofrenda], debe dejarse morir y no puede hacer una temurah [sustituto], uno no puede obtener beneficios de él, pero uno no es responsable por meilah . Si los propietarios no han expiado, debe dejarse pastar hasta que desarrolle una mancha y luego se venda y su dinero se use para comprar otra oferta [ chatat ], y puede generar una tempeurah y está sujeta a meilah .
Explora mesorat%20hashas sobre Meilá 3:1. Comentario y análisis en profundidad de fuentes judías clásicas.