Negaim 14

Capítulo 14

א כֵּיצַד מְטַהֲרִין אֶת הַמְּצֹרָע. הָיָה מֵבִיא פְיָלִי שֶׁל חֶרֶשׂ חֲדָשָׁה וְנוֹתֵן לְתוֹכָהּ רְבִיעִית מַיִם חַיִּים, וּמֵבִיא שְׁתֵּי צִפֳּרִים דְּרוֹר. שָׁחַט אֶת אַחַת מֵהֶן עַל כְּלִי חֶרֶשׂ וְעַל מַיִם חַיִּים. חָפַר וְקוֹבְרָהּ בְּפָנָיו. נָטַל עֵץ אֶרֶז וְאֵזוֹב וּשְׁנִי תוֹלַעַת וּכְרָכָן בִּשְׁיָרֵי הַלָּשׁוֹן, וְהִקִּיף לָהֶם רָאשֵׁי אֲגַפַּיִם וְרֹאשׁ הַזָּנָב שֶׁל שְׁנִיָּה. טָבַל וְהִזָּה שֶׁבַע פְּעָמִים לְאַחַר יָדוֹ שֶׁל מְצֹרָע, וְיֵשׁ אוֹמְרִים, עַל מִצְחוֹ. וְכָךְ הָיָה מַזֶּה עַל הַשְּׁקוֹף שֶׁבַּבַּיִת מִבַּחוּץ:
1 Como alguém purifica o leproso? Ele traria um novo jarro de barro e colocaria dentro dele uma Revi'it [unidade específica de volume] de água da nascente e traria duas aves selvagens. Ele mata um deles sobre o vaso de barro e a água da nascente. Ele cava e o enterra diante dele. Ele pega madeira de cedro, hissopo e um fio vermelho e amarra-os com as pontas do fio. Ele os rodeia com as pontas das asas e a ponta da cauda da segunda. Ele mergulha e borrifa sete vezes nas costas da mão do leproso. Alguns dizem na testa dele. E também ele aspergiria no lintel externo da casa.
ב בָּא לוֹ לְשַׁלֵּחַ אֶת הַצִּפּוֹר הַחַיָּה, אֵינוֹ הוֹפֵךְ פָּנָיו לֹא לַיָּם וְלֹא לָעִיר וְלֹא לַמִּדְבָּר, שֶׁנֶּאֱמַר (ויקרא יד), וְשִׁלַּח אֶת הַצִּפֹּר הַחַיָּה אֶל מִחוּץ לָעִיר אֶל פְּנֵי הַשָּׂדֶה. בָּא לְגַלֵּחַ אֶת הַמְּצֹרָע, הֶעֱבִיר תַּעַר עַל כָּל בְּשָׂרוֹ, וְכִבֵּס בְּגָדָיו, וְטָבַל, טָהוֹר מִלְּטַמֵּא בְּבִיאָה, וַהֲרֵי הוּא מְטַמֵּא כַשֶּׁרֶץ. נִכְנַס לִפְנִים מִן הַחוֹמָה, מְנֻדֶּה מִבֵּיתוֹ שִׁבְעַת יָמִים, וְאָסוּר בְּתַשְׁמִישׁ הַמִּטָּה:
2 Ele vem a ele para mandar embora o pássaro vivo, ele não enfrenta o mar, nem a cidade nem o deserto, como diz (Levítico 14) "Ele deve enviar o pássaro vivo fora da cidade em direção ao campo". Ele vem depilar o leproso, passa uma navalha por todo o corpo, lava a roupa e mergulha. Ele é puro por não tornar os lugares impuros ao entrar, mas torna as coisas impuras como vermes. Ele pode entrar no muro, mas não pode entrar em sua casa por sete dias e é proibido de relações sexuais.
ג בַּיּוֹם הַשְּׁבִיעִי מְגַלֵּחַ תִּגְלַחַת שְׁנִיָּה כַּתִּגְלַחַת הָרִאשׁוֹנָה, כִּבֶּס בְּגָדָיו וְטָבַל, טָהוֹר מִלְּטַמֵּא כַשֶּׁרֶץ, וַהֲרֵי הוּא טְבוּל יוֹם, אוֹכֵל בַּמַּעֲשֵׂר. הֶעֱרִיב שִׁמְשׁוֹ, אוֹכֵל בַּתְּרוּמָה. הֵבִיא כַפָּרָתוֹ, אוֹכֵל בַּקָּדָשִׁים. נִמְצְאוּ שָׁלשׁ טְהָרוֹת בַּמְּצֹרָע וְשָׁלשׁ טְהָרוֹת בַּיּוֹלֶדֶת:
3 No sétimo dia, ele faz a segunda barba como a primeira, lava a roupa e mergulha. Ele é [agora] puro, pois não torna as coisas impuras como um inseto, e agora é [em termos de status de pureza] um Tevul Yom [alguém que imergiu naquele dia]. Ele pode comer o dízimo. Uma vez que o sol se põe, ele pode comer de Terumah [uma parte da colheita dada a um padre que se torna santo após a separação]. Uma vez que ele traz sua expiação [sacrifícios], ele pode comer de coisas sagradas. Verifica-se que existem três estágios de pureza por um leproso e três estágios de pureza por quem dá à luz.
ד שְׁלשָׁה מְגַלְּחִין וְתִגְלַחְתָּן מִצְוָה, הַנָּזִיר וְהַמְּצֹרָע וְהַלְוִיִּם. וְכֻלָּן שֶׁגִּלְּחוּ שֶׁלֹּא בְתַעַר אוֹ שֶׁשִּׁיְּרוּ שְׁתֵּי שְׂעָרוֹת, לֹא עָשׂוּ כְלוּם:
4 Três pessoas fazem a barba e a barba é um mandamento: os nazireus, o leproso e os levitas. Todos os que se barbearam sem uma navalha ou que deixaram dois cabelos não conseguiram nada.
ה שְׁתֵּי צִפֳּרִים מִצְוָתָן שֶׁיְּהוּ שָׁווֹת בַּמַּרְאֶה וּבַקּוֹמָה וּבַדָּמִים, וּלְקִיחָתָן כְּאֶחָת. אַף עַל פִּי שֶׁאֵינָם שָׁווֹת, כְּשֵׁרוֹת. לָקַח אַחַת הַיּוֹם וְאַחַת לְמָחָר, כְּשֵׁרוֹת. שָׁחַט אַחַת מֵהֶן וְנִמְצֵאת שֶׁלֹּא דְרוֹר, יִקַּח זוּג לַשְּׁנִיָּה. הָרִאשׁוֹנָה מֻתֶּרֶת בַּאֲכִילָה. שְׁחָטָהּ וְנִמְצֵאת טְרֵפָה, יִקַּח זוּג לַשְּׁנִיָּה. הָרִאשׁוֹנָה מֻתֶּרֶת בַּהֲנָאָה. נִשְׁפַּךְ הַדָּם, תָּמוּת הַמִּשְׁתַּלַּחַת. מֵתָה הַמִּשְׁתַּלַּחַת, יִשָּׁפֵךְ הַדָּם:
5 Os dois pássaros, seu mandamento é que eles sejam semelhantes em aparência, altura e valor, e devem ser comprados ao mesmo tempo. Mesmo que não sejam os mesmos, ainda são válidos. Se ele comprou um hoje e outro amanhã, eles são válidos. Se ele matou um deles e descobriu que não era selvagem, ele deveria trazer um parceiro para o segundo. O primeiro pode ser comido. Se ele o matou e descobriu que era um Terefah [um animal com uma condição mortal que morreria dentro de um ano], ele deveria trazer um parceiro para o segundo. O primeiro é permitido em benefício. Se o sangue derramar, aquele a ser enviado deve morrer. Se o que for mandado embora morrer, o sangue deve ser derramado.
ו מִצְוַת עֵץ אֶרֶז, אָרְכּוֹ אַמָּה וְעָבְיוֹ כִרְבִיעַ כֶּרַע הַמִּטָּה. אֶחָד לִשְׁנַיִם, וּשְׁנַיִם לְאַרְבָּעָה. מִצְוַת אֵזוֹב, לֹא אֵזוֹב יָוָן, לֹא אֵזוֹב כּוֹחֲלִי, לֹא אֵזוֹב רוֹמִי, לֹא אֵזוֹב מִדְבָּרִית, וְלֹא כָל אֵזוֹב שֶׁיֶּשׁ לוֹ שֵׁם לְוָי:
6 O mandamento da madeira de cedro é que seu comprimento seja de um côvado e sua largura seja um quarto da perna de uma cama, cortando uma peça a duas e depois as duas a quatro. O mandamento do hissopo é que ele não seja hissopo grego ou hissopo azul ou hissopo romano ou hissopo do deserto ou qualquer tipo de hissopo que tenha um nome que o acompanhe.
ז בַּיּוֹם הַשְּׁמִינִי מֵבִיא שָׁלשׁ בְּהֵמוֹת, חַטָּאת וְאָשָׁם וְעוֹלָה. וְהַדַּל הָיָה מֵבִיא חַטַּאת הָעוֹף וְעוֹלַת הָעוֹף:
7 No oitavo dia, ele traz três animais: uma oferta pelo pecado, uma oferta pela culpa e uma oferta queimada. Uma pessoa pobre traz a oferta pelo pecado e a oferta queimada.
ח בָּא לוֹ אֵצֶל הָאָשָׁם, וְסָמַךְ שְׁתֵּי יָדָיו עָלָיו, וּשְׁחָטוֹ, וְקִבְּלוּ שְׁנֵי כֹהֲנִים אֶת דָּמוֹ, אֶחָד בִּכְלִי, וְאֶחָד בַּיָּד. זֶה שֶׁקִּבֵּל בַּכְּלִי, בָּא וּזְרָקוֹ עַל קִיר הַמִּזְבֵּחַ. וְזֶה שֶׁקִּבֵּל בַּיָּד, בָּא לוֹ אֵצֶל הַמְּצֹרָע. וְהַמְּצֹרָע טָבַל בְּלִשְׁכַּת הַמְּצֹרָעִים. בָּא וְעָמַד בְּשַׁעַר נִקָּנוֹר. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, לֹא הָיָה צָרִיךְ טְבִילָה:
8 Ele chega à oferta pela culpa, e apóia suas duas mãos nela, a mata e dois sacerdotes capturam seu sangue, um em um vaso e outro na mão. Quem o captura no vaso vai e joga na parede do altar. Quem o captura na mão vai até o leproso. O leproso imerge na câmara dos leprosos. Ele então vai e fica no Portão de Nikanor. O rabino Yehuda diz que não exige imersão.
ט הִכְנִיס רֹאשׁוֹ, וְנָתַן עַל תְּנוּךְ אָזְנוֹ. יָדוֹ, וְנָתַן עַל בֹּהֶן יָדוֹ. רַגְלוֹ, וְנָתַן עַל בֹּהֶן רַגְלוֹ. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, שְׁלָשְׁתָּם הָיָה מַכְנִיס כְּאֶחָד. אֵין לוֹ בֹּהֶן יָד, בֹּהֶן רֶגֶל, אֹזֶן יְמָנִית, אֵין לוֹ טָהֳרָה עוֹלָמִית. רַבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹמֵר, נוֹתֵן הוּא עַל מְקוֹמָן. רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, אִם נָתַן עַל שֶׁל שְׂמֹאל, יָצָא:
9 Ele estende a cabeça e [o padre] coloca o sangue na cartilagem do ouvido. [Ele então estende] a mão e coloca o sangue no polegar da mão. [Ele então estende] a comida e coloca o sangue no dedão do pé. O rabino Yehuda diz que estenderia os três ao mesmo tempo. Se ele não tem o polegar da mão, o dedão do pé ou a orelha direita, ele nunca pode se tornar puro. O rabino Eliezer diz que ele pode colocar [o sangue] em seus lugares. O rabino Shimon diz que se ele o colocar à esquerda, é válido.
י נָטַל מִלֹּג הַשֶּׁמֶן וְיָצַק לְתוֹךְ כַּפּוֹ שֶׁל חֲבֵרוֹ. וְאִם יָצַק לְתוֹךְ כַּף עַצְמוֹ, יָצָא. טָבַל וְהִזָּה שֶׁבַע פְּעָמִים כְּנֶגֶד בֵּית קֹדֶשׁ הַקֳּדָשִׁים, עַל כָּל הַזָּיָה טְבִילָה. בָּא לוֹ אֵצֶל הַמְּצֹרָע, מְקוֹם שֶׁהוּא נוֹתֵן אֶת הַדָּם, שָׁם הוּא נוֹתֵן אֶת הַשֶּׁמֶן, שֶׁנֶּאֱמַר (ויקרא יד), עַל מְקוֹם דַּם הָאָשָׁם. וְהַנּוֹתָר מִן הַשֶּׁמֶן אֲשֶׁר עַל כַּף הַכֹּהֵן יִתֵּן עַל רֹאשׁ הַמִּטַּהֵר לְכַפֵּר. אִם נָתַן, כִּפֵּר. וְאִם לֹא נָתַן, לֹא כִפֵּר, דִּבְרֵי רַבִּי עֲקִיבָא. רַבִּי יוֹחָנָן בֶּן נוּרִי אוֹמֵר, שְׁיָרֵי מִצְוָה הֵן, בֵּין שֶׁנָּתַן בֵּין שֶׁלֹּא נָתַן, כִּפֵּר, וּמַעֲלִין עָלָיו כְּאִלּוּ לֹא כִפֵּר. חָסַר הַלֹּג עַד שֶׁלֹּא יָצַק, יְמַלְאֶנּוּ. מִשֶּׁיָּצַק, יָבִיא אַחֵר בַּתְּחִלָּה, דִּבְרֵי רַבִּי עֲקִיבָא. רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, חָסַר הַלֹּג עַד שֶׁלֹּא נָתַן, יְמַלְאֶנּוּ. מִשֶּׁנָּתַן, יָבִיא אַחֵר בַּתְּחִלָּה:
10 Ele então pega no Log [unidade específica de volume] de óleo e derrama um pouco na palma da mão de seu amigo [o outro padre]. Se ele derramou na palma da mão, é válido. Ele mergulha [o dedo no óleo] e aspira sete vezes em direção ao Santo dos Santos e, antes de cada aspersão, havia um mergulho. Ele então veio ao leproso e onde quer que colocasse o sangue, ali colocava o óleo, como diz (Levítico 14) "No lugar do sangue da oferta pela culpa. O que resta do óleo na palma do sacerdote ele deve colocar na cabeça da pessoa que está sendo purificada para expiar ". Se ele colocou, ele expia, se não, ele não expia, diz o rabino Akiva. O rabino Yochanan ben Nuri diz que eles são as sobras de um mandamento e, independentemente de ele o colocar ou não, ele expia, mas o consideramos como se ele não expiasse. Se parte do Log estava deficiente antes de servi-lo, ele deve reabastecê-lo, uma vez que o derrama, ele deve trazer outro como no começo, diz o rabino Akiva. O rabino Shimon diz que, se o Log era deficiente antes de colocá-lo, ele deveria reabastecê-lo.
יא מְצֹרָע שֶׁהֵבִיא קָרְבָּנוֹ עָנִי וְהֶעֱשִׁיר, אוֹ עָשִׁיר וְהֶעֱנִי, הַכֹּל הוֹלֵךְ אַחַר חַטָּאת, דִּבְרֵי רַבִּי שִׁמְעוֹן. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, אַחַר הָאָשָׁם:
11 Um leproso que trouxe seus sacrifícios enquanto pobre e depois ficou rico, ou enquanto rico e depois ficou pobre, tudo segue a oferta pelo pecado, diz Rabi Shimon. O rabino Yehuda diz que vai atrás da oferta de culpa.
יב מְצֹרָע עָנִי שֶׁהֵבִיא קָרְבַּן עָשִׁיר, יָצָא. וְעָשִׁיר שֶׁהֵבִיא קָרְבַּן עָנִי, לֹא יָצָא. מֵבִיא אָדָם עַל יְדֵי בְנוֹ, עַל יְדֵי בִתּוֹ, עַל יְדֵי עַבְדּוֹ וְשִׁפְחָתוֹ קָרְבַּן עָנִי, וּמַאֲכִילָן בַּזְּבָחִים. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, אַף עַל יְדֵי אִשְׁתּוֹ מֵבִיא קָרְבַּן עָשִׁיר, וְכֵן כָּל קָרְבָּן שֶׁהִיא חַיָּבֶת:
12 Um pobre leproso que trouxe os sacrifícios de um homem rico cumpriu sua obrigação, mas um homem rico que trouxe os sacrifícios de um homem pobre não cumpriu sua obrigação. Um homem pode trazer para o filho, a filha, o escravo ou a criada a oferta de uma pessoa pobre e depois alimentá-la com as ofertas. O rabino Yehuda diz que mesmo para sua esposa, ele pode trazer a oferta de uma pessoa rica e o mesmo para todas as ofertas que ela é obrigada [a trazer].
יג שְׁנֵי מְצֹרָעִים שֶׁנִּתְעָרְבוּ קָרְבְּנוֹתֵיהֶם, קָרַב קָרְבָּנוֹ שֶׁל אַחַד מֵהֶם, וּמֵת אַחַד מֵהֶם, זוֹ שֶׁשָּׁאֲלוּ אַנְשֵׁי אֲלֶכְּסַנְדְּרִיָּא אֶת רַבִּי יְהוֹשֻׁעַ. אָמַר לָהֶם, יִכְתֹּב נְכָסָיו לְאַחֵר וְיָבִיא קָרְבַּן עָנִי:
13 Se as ofertas de dois leprosos se misturassem, se a oferta de um deles fosse oferecida e a outra morresse, é isso que o povo de Alexandria perguntou ao rabino Yehoshua e ele lhes disse: ele deveria escrever todas as suas propriedades. para a outra pessoa e traga a oferta de uma pessoa pobre.