Pesachim 9

Rozdział 9

א מִי שֶׁהָיָה טָמֵא אוֹ בְדֶרֶךְ רְחוֹקָה וְלֹא עָשָׂה אֶת הָרִאשׁוֹן, יַעֲשֶׂה אֶת הַשֵּׁנִי. שָׁגַג אוֹ נֶאֱנַס וְלֹא עָשָׂה אֶת הָרִאשׁוֹן, יַעֲשֶׂה אֶת הַשֵּׁנִי. אִם כֵּן, לָמָּה נֶאֱמַר טָמֵא אוֹ שֶׁהָיָה בְדֶרֶךְ רְחוֹקָה, שֶׁאֵלּוּ פְּטוּרִין מֵהִכָּרֵת, וְאֵלּוּ חַיָּבִין בְּהִכָּרֵת:

1 Jeśli ktoś był nieczysty lub był na dalekiej drodze, a nie zaoferował pierwszego Pesach, ofiaruje drugi. Jeśli nieświadomie lub pod przymusem nie zaoferował pierwszego Pesach, oferuje drugie. Jeśli tak, to dlaczego jest napisane (Lb 9:10): „… gdyby był nieczysty lub na dalekiej drodze”? Bo ci są zwolnieni z kareth, a inni są odpowiedzialni za kareth. [Pismo Święte zwalnia tego, kto był nieczysty lub na dalekiej drodze, od ofiarowania pierwszego Pesach, a kareth zasadniczo dotyczy pierwszego Pesach. Dlatego jeśli nie zaoferowali drugiego Pesach, są zwolnieni z kareth. Ale jeśli ktoś był nieświadomy lub pod przymusem, był (w zasadzie) zobowiązany do zaoferowania pierwszego Pesach; po prostu uniemożliwiał mu to jego szczególny stan. Jeśli więc świadomie nie zaoferuje drugiego Pesach, ponosi odpowiedzialność za kareth, a mianowicie. (Tamże. 13): „A człowiek, który jest czysty i nie był w drodze i który nie złożył Pesach, ta dusza zostanie odcięta”, co oznacza, że w przypadku wszystkich innych rodzajów nieświadomości lub przymusu, które mogły mieć uzyskany w stosunku do pierwszego Pesach, oprócz nieczystości i oddalenia się, Kareth ponosi odpowiedzialność za nieoferowanie drugiego Pesach.]

ב אֵיזוֹ הִיא דֶרֶךְ רְחוֹקָה, מִן הַמּוֹדִיעִים וְלַחוּץ, וּכְמִדָּתָהּ לְכָל רוּחַ, דִּבְרֵי רַבִּי עֲקִיבָא. רַבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹמֵר, מֵאַסְקֻפַּת הָעֲזָרָה וְלַחוּץ. אָמַר רַבִּי יוֹסֵי, לְפִיכָךְ נָקוּד עַל ה', לוֹמַר, לֹא מִפְּנֵי שֶׁרְחוֹקָה וַדַּאי, אֶלָּא מֵאִסְקֻפַּת הָעֲזָרָה וְלַחוּץ:

2 Jaka jest „odległa droga”? Od Modi'im i nie tylko. [Modi'im znajdował się piętnaście mil od Jerozolimy, odległość, jaką przeciętny człowiek może przejść w dniach Nissana i Tiszrei, kiedy dni i noce są równe, od wschodu do Ben ha'arbayim (pod wieczór), czyli czas złożenia ofiary.] R. Eliezer mówi: Od progu azary (dziedzińca świątyni) i dalej. [Nawet jeśli był blisko Jerozolimy, zachorował, spóźnił się i nie dotarł do progu azary aż do końca czasu na ofiarowanie Pesach, podlega prawu „drogi dalekiej”. A R. Akiva utrzymuje, że podlega prawu tego, kto był zmuszony, ale nie podlega prawu „odległej drogi”.] R. Yossi powiedział: Dlatego jest punkt nad heh [w „rechokah” („odległy”)], by konotować nie „odległy” dosłownie, ale od progu azary i dalej. [Słyszałem, jak zostało to wyjaśnione w ten sposób: "pięć ('he' = pięć) łokci od progu azary", tj. Nawet gdyby był odległy tylko o pięć łokci pod koniec czasu ofiarowania Pesach, wchodzi pod „odległa droga”]

ג מַה בֵּין פֶּסַח רִאשׁוֹן לַשֵּׁנִי, הָרִאשׁוֹן אָסוּר בְּבַל יֵרָאֶה וּבַל יִמָּצֵא, וְהַשֵּׁנִי, מַצָּה וְחָמֵץ עִמּוֹ בַּבָּיִת. הָרִאשׁוֹן טָעוּן הַלֵּל בַּאֲכִילָתוֹ, וְהַשֵּׁנִי אֵינוֹ טָעוּן הַלֵּל בַּאֲכִילָתוֹ. זֶה וָזֶה טָעוּן הַלֵּל בַּעֲשִׂיָּתָן, וְנֶאֶכָלִין צָלִי עַל מַצּוֹת וּמְרוֹרִים, וְדוֹחִין אֶת הַשַּׁבָּת:

3 Jaka jest różnica między pierwszym a drugim Pesach? Z pierwszym otrzymujemy bal yeraeh i bal yimatzeh; z drugim, maca i chamec są razem z nim w domu. [Jest bowiem napisane (Lb 9:12): „zgodnie z całym statutem (pierwszego) Pesach, będą go ofiarować” (drugie Pesach). Wynika z tego, że w obliczu (bezpośredniej) micwoty jej ciała, takiej jak pieczenie jej i jedzenie razem z macą i marorem, ofiaruje się ją zgodnie z całym statutem (pierwszego) Pesach. Ale z obcymi micwotami związanymi z jego ciałem, takimi jak usunięcie se'or (z własnego domu) i nie zabicie go w obecności chamecu, nie jest ona oferowana zgodnie ze wszystkimi statutami pierwszego Pesach.] Pierwszy wymaga Hallela przy jedzeniu; druga nie wymaga Hallela przy jedzeniu. [Jest bowiem napisane (Izajasz 30:29): „Wtedy będziecie śpiewać, jak w nocy poświęconej jako święto”, czyli pierwsze Pesach. A to, co nie jest poświęcone jako święto, nie wymaga Hallel.] Obaj wymagają Hallel podczas ofiarowania, [powyższy werset wykluczył „noc” ze śpiewu (na drugą Pesach), a nie dzień]. jedzone pieczone, razem z macą i marorem, i obchodzą szabat.

ד הַפֶּסַח שֶׁבָּא בְטֻמְאָה, לֹא יֹאכְלוּ מִמֶּנּוּ זָבִין וְזָבוֹת נִדּוֹת וְיוֹלְדוֹת. וְאִם אָכְלוּ, פְּטוּרִים מִכָּרֵת. רַבִּי אֱלִיעֶזֶר פּוֹטֵר אַף עַל בִּיאַת מִקְדָּשׁ:

4 Pesach przynoszący nieczystość nie może być zjedzony przez zavin i zavoth, niddoth i yoldoth (kobiety, które właśnie urodziły). [Albowiem w odniesieniu do (Wj 9:10): „… jeśli stał się nieczysty przez ciało”, jest napisane: „człowiek”, co jest wyjaśnione: Człowiek jest zepchnięty (do Pesach sheni), ale zbór nie jest odpychany. Ale z zivą (i związaną z nią nieczystością), nawet zbór zostaje zepchnięty.]; ale jeśli jedzą, są zwolnieni z kareth. [Albowiem o jedzeniu kodszim w nieczystym ciele jest napisane (Księga Kapłańska 7:19): „Każdy, kto jest czysty, może jeść mięso”, a następnie (tamże. 20): „A dusza, która je mięso… i Jego nieczystość spadła na niego, ta dusza zostanie odcięta od swego ludu.—Mięso, które zjada czysty, jeśli je zjedzą nieczysty, będą podlegać karze za nieczystość; mięso, które nie jest zjadane przez czyste, np. Pesach, które jest przynoszone w nieczystości, jeśli nieczyści je jedzą, nie są odpowiedzialni (do Kareth) za nieczystość.] R. Eliezer zwalnia [zavin i zavoth z kareth] nawet przy wejściu Sanktuarium. [Jeśli weszli do sanktuarium, są zwolnieni z obowiązku, gdy Pesach zostanie zdominowany przez nieczystość (tj. Gdy można ją zjeść w nieczystości), tj. (Lb 5: 2): „I niech wyślą z obozu każdego trędowatego, każdego zav i każdego, kto jest nieczysty na ciele”—Kiedy wysyła się tych nieczystych przez ciało, wysyła się zavin i trędowaci; kiedy ci nieczyści przez ciało nie są wysyłani, zavin i trędowaci nie są wysyłani. Pierwsza tanna nie wyjaśnia wersetu w ten sposób, ponieważ wszyscy muszą być oddzieleni od swoich (odpowiednich) obozowisk. Halacha nie jest zgodna z R. Eliezerem.]

ה מַה בֵּין פֶּסַח מִצְרַיִם לְפֶסַח דּוֹרוֹת, פֶּסַח מִצְרַיִם מִקָּחוֹ מִבֶּעָשׂוֹר, וְטָעוּן הַזָּאָה בַאֲגֻדַּת אֵזוֹב עַל הַמַּשְׁקוֹף וְעַל שְׁתֵּי מְזוּזוֹת, וְנֶאֱכָל בְּחִפָּזוֹן בְּלַיְלָה אֶחָד, וּפֶסַח דּוֹרוֹת נוֹהֵג כָּל שִׁבְעָה:

5 Jaka jest różnica między Pesach Egiptu a Pesach (wszystkich) pokoleń? Pesach Egiptu—jego wzięcie (to znaczy, że zostało określone jako ofiara Pesach) było dziesiątego (Nissana), wymagało posypania wiązką hizopu na nadprożu i na dwóch słupkach drzwi i zostało zjedzone w pośpiechu w jedną noc . A Pesach pokoleń obejmuje wszystkie siedem. [Nasza Miszna jest wadliwa. Oto, co jest zamierzone: „I jest spożywane w pośpiechu w jedną noc, a jego chametz (interdykt) zachowuje cały dzień (tj. Piętnastego dnia Nissana). A Pesach pokoleń— jego Pesach (interdykt) obowiązuje przez wszystkie siedem dni. „W odniesieniu do Pesach Egiptu jest napisane (Wj 13: 3):„ A chamec nie będzie jadł (4): Dziś wychodzisz, itd. ” — Zrozum to jako: Chametz nie będzie jedzony w tym dniu (kiedy) wychodzisz sam.]

ו אָמַר רַבִּי יְהוֹשֻׁעַ, שָׁמַעְתִּי שֶׁתְּמוּרַת הַפֶּסַח קְרֵבָה, וּתְמוּרַת הַפֶּסַח אֵינָהּ קְרֵבָה, וְאֵין לִי לְפָרֵשׁ. אָמַר רַבִּי עֲקִיבָא, אֲנִי אֲפָרֵשׁ. הַפֶּסַח שֶׁנִּמְצָא קֹדֶם שְׁחִיטַת הַפֶּסַח, יִרְעֶה עַד שֶׁיִּסְתָּאֵב, וְיִמָּכֵר, וְיִקַּח בְּדָמָיו שְׁלָמִים, וְכֵן תְּמוּרָתוֹ. אַחַר שְׁחִיטַת הַפֶּסַח, קָרֵב שְׁלָמִים, וְכֵן תְּמוּרָתוֹ:

6 R. Yehoshua powiedział: Słyszałem [od moich nauczycieli], że substytut Pesach jest składany w ofierze [jako szlamim (ofiara pokojowa) po Pesach] i że substytut Pesach nie jest składany w ofierze [tj. Jest substytut Pesach, który nie jest ofiarowany jak sam szelam, ale może paść się aż do skażenia, po czym jest sprzedawany i kupowany za pieniądze; bo to, co pozostało z Pesach, jest ofiarowane jako szelamim] i nie mogę tego wyjaśnić [tj. zapomniałem, co jest ofiarowane, a które pasie się, aż zostanie skażone]. R. Akiwa powiedział: Wyjaśnię to: Pesach [który zaginął, a inny go zastąpił, i] który został znaleziony przed ubojem [drugiego] Pesach, [tak że (pierwszy) stał przed nami w czasie uboju—czas uboju określił go jako „Pesach”, tak że jego nie poświęcenie czyni go „aktywnie odrzuconym”, z tego powodu sam nie jest ofiarowany jako szelamim] (ale) może paść się, dopóki nie podtrzyma skazę i jest sprzedawany. I to samo dotyczy jego substytutu [jeśli potem zastąpił go niedoświadczonym (chullin) zwierzęciem]. Po uboju Pesach, jest ono składane w ofierze jako szelamim [tj. Jeśli po zabiciu drugiego zostały znalezione, czas uboju nie wyznaczył go (pierwszego) jako Pesach i nie został „aktywnie odrzucony”, więc sam został złożony w ofierze jako szelamim]. To samo dotyczy jego substytutu. [A R. Yehoshua mógł mówić o samym Pesach, a mianowicie: „Jest Pesach, który jest ofiarowany i Pesach, który nie jest ofiarowany”].

ז הַמַּפְרִישׁ נְקֵבָה לְפִסְחוֹ אוֹ זָכָר בֶּן שְׁתֵּי שָׁנִים, יִרְעֶה עַד שֶׁיִּסְתָּאֵב, וְיִמָּכֵר, וְיִפְּלוּ דָמָיו לִנְדָבָה. הַמַּפְרִישׁ פִּסְחוֹ וָמֵת, לֹא יְבִיאֶנּוּ בְנוֹ אַחֲרָיו לְשֵׁם פֶּסַח, אֶלָּא לְשֵׁם שְׁלָמִים:

7 Jeśli ktoś oddzielił samicę jako swojego Pesach lub dwuletniego mężczyznę (zamiast jednorocznego), to wolno mu paść się, dopóki nie będzie miała skazy, a pieniądze zostaną przekazane na ofiary. [Pieniądze mają być umieszczone w skrzyni Świątyni na ofiarę całopalenia.] Jeśli ktoś odłożył swoje Pesach i umarł, jego syn nie powinien przynosić go jako Pesach, ale jako Szelamim [Bo to jest Pesach, którego właściciel zmarł, więc nikt nie jest dla niego policzony.]

ח הַפֶּסַח שֶׁנִּתְעָרֵב בִּזְבָחִים, כֻּלָּן יִרְעוּ עַד שֶׁיִּסְתָּאֲבוּ, וְיִמָּכְרוּ, וְיָבִיא בִדְמֵי הַיָּפֶה שֶׁבָּהֶן מִמִּין זֶה, וּבִדְמֵי הַיָּפֶה שֶׁבָּהֶן מִמִּין זֶה, וְיַפְסִיד הַמּוֹתָר מִבֵּיתוֹ. נִתְעָרֵב בִּבְכוֹרוֹת, רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, אִם חֲבוּרַת כֹּהֲנִים, יֹאכֵלוּ:

8 Jeśli Pesach został pomieszany z (innymi) ofiarami [np. Jeśli pomieszano trzy baranki: jeden, Pesach; jeden, ofiara za winę; jeden, całopalenie], mają się paść, aż zniosą skażenie. Następnie mają zostać sprzedane, a on kupuje za cenę najdoskonalszego z nich tę odmianę, a za cenę najdoskonalszego z nich - tę odmianę, i wyjmuje dodatek ze swojej kieszeni. [Kupuje całopalenie za cenę najdoskonalszego z nich; bo najpiękniejszy mógł być całopaleniem. A za kwotę najlepszego z nich - ofiarę za winy; bo najwspanialszy mógł być ofiarą za winę. A za ilość najlepszego z nich - Pesach—jeśli wszyscy doznali skazy przed świętem. A jeśli doznali skazy po święcie, ofiarowuje je jako szelamim, ponieważ najwspanialszym mógł być Pesach. I ten dodatek, który musi dodać na sekundę, aż dojdzie do kwoty najlepszej, wyjmuje z kieszeni. Na przykład, jeśli najlepszy był wart sela, przynosi trzy swoje selaim i biorąc jedną, mówi: „Gdziekolwiek jest całopalenie, wymieniane jest na to sela” i przynosi za to całopalenie . Następnie bierze drugie sela i mówi: „Gdziekolwiek jest ofiara za winę, jest ona wymieniana za tę sela” i składa za nią ofiarę za winy; i tak z szelamami.] Jeśli Pesach pomieszano z bechorotem (pierworodnymi)], dla którego pokropienie krwią jest takie samo, jak w przypadku Pesach], R. Szimon mówi: Gdyby byli grupą Cohanim, jedzą [wszyscy oni tej nocy, bo bechor zjada Cohanim. I poświęca Pesach jako Pesach, gdziekolwiek jest, a Bechorot jako Bechorot, gdziekolwiek są. I chociaż w ten sposób skraca czas, w którym bechor jest spożywany (ponieważ bechor jest zwykle spożywany przez dwa dni i jedną noc, a teraz można go jeść tylko do północy, do czasu granicznego dla Pesach, więc że przynoszą konsekrowaną żywność do „domu psul” - niezdolność), R. Szimon utrzymuje, że ma na to pozwolenie. A rabini różnią się od niego, mówiąc, że należy im pozwolić paść się, dopóki nie zniosą skazy, po czym kupuje ofiary za kwotę najlepszego z nich, jak w przypadku (powyżej) Pesach, który został pomieszany z inne oferty.]

ט חֲבוּרָה שֶׁאָבַד פִּסְחָהּ, וְאָמְרָה לְאֶחָד, צֵא וּבַקֵּשׁ וּשְׁחֹט עָלֵינוּ, וְהָלַךְ וּמָצָא וְשָׁחַט, וְהֵם לָקְחוּ וְשָׁחֲטוּ, אִם שֶׁלּוֹ נִשְׁחַט רִאשׁוֹן, הוּא אוֹכֵל מִשֶּׁלּוֹ, וְהֵם אוֹכְלִים עִמּוֹ מִשֶּׁלּוֹ, וְאִם שֶׁלָּהֶן נִשְׁחַט רִאשׁוֹן, הֵם אוֹכְלִין מִשֶּׁלָּהֶן, וְהוּא אוֹכֵל מִשֶּׁלּוֹ. וְאִם אֵינוֹ יָדוּעַ אֵיזֶה מֵהֶן נִשְׁחַט רִאשׁוֹן, אוֹ שֶׁשָּׁחֲטוּ שְׁנֵיהֶן כְּאֶחָד, הוּא אוֹכֵל מִשֶּׁלּוֹ, וְהֵם אֵינָם אוֹכְלִים עִמּוֹ, וְשֶׁלָּהֶן יֵצֵא לְבֵית הַשְּׂרֵפָה, וּפְטוּרִין מִלַּעֲשׂוֹת פֶּסַח שֵׁנִי. אָמַר לָהֶן, אִם אֵחַרְתִּי, צְאוּ וְשַׁחֲטוּ עָלָי. הָלַךְ וּמְצָאוֹ, וְשָׁחַט, וְהֵן לָקְחוּ וְשָׁחֲטוּ, אִם שֶׁלָּהֶן נִשְׁחַט רִאשׁוֹן, הֵן אוֹכְלִין מִשֶּׁלָּהֶן, וְהוּא אוֹכֵל עִמָּהֶן. וְאִם שֶׁלּוֹ נִשְׁחַט רִאשׁוֹן, הוּא אוֹכֵל מִשֶּׁלּוֹ, וְהֵן אוֹכְלִין מִשֶּׁלָּהֶן. וְאִם אֵינוֹ יָדוּעַ אֵיזֶה מֵהֶם נִשְׁחַט רִאשׁוֹן, אוֹ שֶׁשָּׁחֲטוּ שְׁנֵיהֶם כְּאֶחָד, הֵן אוֹכְלִין מִשֶּׁלָּהֶן, וְהוּא אֵינוֹ אוֹכֵל עִמָּהֶן, וְשֶׁלּוֹ יֵצֵא לְבֵית הַשְּׂרֵפָה, וּפָטוּר מִלַּעֲשׂוֹת פֶּסַח שֵׁנִי. אָמַר לָהֶן וְאָמְרוּ לוֹ, אוֹכְלִין כֻּלָּם מִן הָרִאשׁוֹן. וְאִם אֵין יָדוּעַ אֵיזֶה מֵהֶן נִשְׁחַט רִאשׁוֹן, שְׁנֵיהֶם יוֹצְאִין לְבֵית הַשְּׂרֵפָה. לֹא אָמַר לָהֶן וְלֹא אָמְרוּ לוֹ, אֵינָן אַחֲרָאִין זֶה לָזֶה:

9 Jeśli jakieś towarzystwo (chaburah) straciło swoje Pesach i powiedzieli jednemu (ze swojej grupy): „Idź, poszukaj go i zarżnij dla nas”, a on poszedł, znalazł go i zabił, a oni wzięli (baranka) i zarżnął go —jeśli jego został zabity jako pierwszy, zjada jego, a oni zjadają jego. [Ponieważ powiedzieli: „Zabijcie to za nas”, są policzeni dla jego; i spalają swoje, bo to jest Pesach bez właścicieli, i jedzą w całości z jego.] A jeśli ich pierwsi zostali zabici, zjadają swoje, [bo opuścili zgubionego i wycofali się z niego], a on zjada jego, [bo nie był policzony do ich]. A jeśli nie wiadomo, która z nich została zabita jako pierwsza, albo gdyby obaj zostali zabici jako jeden, on zjada swoje, a oni nie jedzą z nim, [bo ich mogliby zostali zabici jako pierwsi, a oni wycofali się z jego], a ich spalono, [bo jego mógł zostać zabity jako pierwszy, a nie są policzeni przy drugim]. I są zwolnieni z Pesach sheni, [bo w każdym razie byli policzeni na pierwszym (baranek, który został zabity, a jedzenie nie jest kategorycznym wymogiem (dla ważności ofiary)]. Gdyby on [ten człowiek, który poszedł szukać pierwszego Pesach], powiedział im: „Jeśli się spóźnię, [policz mnie do siebie i] wyjdź i morduj dla mnie "[a oni nie powiedzieli:" zarżnijcie to dla nas "]— gdyby poszedł i znalazł, i zabił, a oni wzięli (baranka) i zabili go " —jeśli ich zabili pierwsi, jedzą swoje, a on je z nimi. [Ponieważ policzyli go jako swojego, wycofał się z pierwszego i zrezygnował ze swojej misji. A jeśli jego został zabity jako pierwszy, on zjada swoje, a oni zjadają swoje. A jeśli nie wiadomo, który został zabity jako pierwszy, lub czy obaj zostali zabici jako jedno, jedzą swoje, a on nie je z nimi, a jego spalony, ponieważ ich mogli zostać zabici jako pierwsi, a on wycofał się ze swojego, ponieważ uczynił ich (jego) posłańców]. I on jest zwolniony z Pesach-sheni, [bo w każdym razie był policzony na pierwszym (baranku, który został zabity), a jedzenie nie jest wymogiem kategorycznym]. Gdyby im powiedział: [" Zabijcie za mnie, jeśli się spóźnię ”] i powiedzieli mu: [„ Szukaj tego i zarżnij dla nas ”], wszyscy jedzą od pierwszego (baranka zabitego) [bo jest ich posłańcem, a oni są jego posłańcy]. A gdyby nie było wiadomo, który z nich został zabity jako pierwszy, obaj są spaleni [i są (wszyscy) zwolnieni z Pesach sheni]. Jeśli im nie powiedział, a oni mu nie powiedzieli, nie ponoszą za to odpowiedzialności dla siebie. [Nie obchodzi nas, który był pierwszy, ale on zjada swoje, a oni jedzą z ich].

י שְׁתֵּי חֲבוּרוֹת שֶׁנִּתְעָרְבוּ פִסְחֵיהֶן, אֵלּוּ מוֹשְׁכִין לָהֶן אֶחָד וְאֵלּוּ מוֹשְׁכִין לָהֶן אֶחָד, אֶחָד מֵאֵלּוּ בָא לוֹ אֵצֶל אֵלּוּ, וְאֶחָד מֵאֵלּוּ בָא לוֹ אֵצֶל אֵלּוּ, וְכָךְ הֵם אוֹמְרִים, אִם שֶׁלָּנוּ הוּא הַפֶּסַח הַזֶּה, יָדֶיךָ מְשׁוּכוֹת מִשֶּׁלְּךָ וְנִמְנֵיתָ עַל שֶׁלָּנוּ, וְאִם שֶׁלְּךָ הוּא הַפֶּסַח הַזֶּה, יָדֵינוּ מְשׁוּכוֹת מִשֶּׁלָּנוּ וְנִמְנֵינוּ עַל שֶׁלָּךְ. וְכֵן חָמֵשׁ חֲבוּרוֹת שֶׁל חֲמִשָּׁה חֲמִשָּׁה, וְשֶׁל עֲשָׂרָה עֲשָׂרָה, מוֹשְׁכִין לָהֶן אֶחָד מִכָּל חֲבוּרָה וַחֲבוּרָה, וְכֵן הֵם אוֹמְרִים:

10 Jeśli pesachim z dwóch kompanii pomieszali się, ci (członkowie jednej kompanii) biorą jedną [z pesachimów] (dla siebie), a inni jedną. Jeden z nich [tj. Jeden z jednej firmy] przychodzi do tamtych [drugiej firmy], a jeden z nich do tamtych. I tak [grupa] mówi [do tej osoby:] "Jeśli ta Pesach [którą wzięliśmy] jest nasza, [to dobrze wybraliśmy]; wycofaj się z twojego i policz się do naszej. A jeśli ta Pesach jest twoja , [wtedy jesteście dla niego policzeni], a my wycofujemy się z naszego [i pozostawiamy go w innym gronie], a my będziemy z wami policzeni. " [Stwierdzono więc, że gdyby zostały wymienione, cała kompania wycofałaby się ze swojej i byłaby ponumerowana według tego, który wybrali. I tak mówią członkowie drugiej firmy do osoby, która do nich przychodzi. I siłą rzeczy jeden z jednej firmy musi przyjść do drugiej i być z nimi policzony; i nie mówimy: niech każda kompania wycofa się ze swoich, gdziekolwiek się znajduje, a następnie zostanie policzona odpowiednio dla jednego z Pesachimów. W baraitha w gemara jest bowiem powiedziane, że zabronione jest wycofywanie się całej firmy z Pesach i pozostawianie jej bez właścicieli. A jeśli mogliby zostać zamienieni i chcieliby wycofać się ze swojego Pesach i być policzeni po drugiej stronie, kiedy mówią: „Odchodzimy od naszego”, opuszczają Pesach bez właścicieli, a to jest zabronione.] Ale teraz, kiedy osoba z jednej firmy przyjeżdża do drugiej, niezależnie od przypadku, nie ma Pesach bez właścicieli. Bo jeśli prawidłowo wybrali swoją firmę, wszyscy członkowie ich firmy są policzeni, z wyjątkiem tej osoby, która wycofała się ze swojej firmy (i teraz dołącza do ich). A jeśli to wymienili, to jeden z nich przyszedł ze swoją Pesach, a gdy inni (z jego pierwotnej kompanii) wycofali się z niej, on został z nią policzony.] I to samo dotyczy pięciu kompanii po pięciu ludzi każda i dla dziesięciu kompanii po dziesięciu ludzi każda [których Pesachim się pomieszali. Każda kompania bierze dla siebie jednego [z Pesachim] z każdej kompanii [i pięciu mężczyzn z każdej kompanii dzieli się na pięciu Pesachimów, tak że gdyby zostały wymienione, nie byłoby jednego Pesach bez jednego z jego pierwotnych właścicieli ponumerowanych za to.] I tak mówią: [Kiedy nowe kompanie zostaną utworzone, czterech mówi do jednego: „Jeśli ta Pesach jest twoja, to nasza czwórka wycofuje się z naszych czterech (pierwotnych) Pesachimów, gdziekolwiek są, i my są z tobą policzone. " Potem on (ten jeden) i trzej inni mówią to samo do sekundy. A więc wszyscy czterej do każdego w firmie. I tak z każdą firmą.]

יא שְׁנַיִם שֶׁנִּתְעָרְבוּ פִסְחֵיהֶם, זֶה מוֹשֵׁךְ לוֹ אֶחָד, וְזֶה מוֹשֵׁךְ לוֹ אֶחָד, זֶה מַמְנֶה עִמּוֹ אֶחָד מִן הַשּׁוּק, וְזֶה מַמְנֶה עִמּוֹ אֶחָד מִן הַשּׁוּק, זֶה בָא אֵצֶל זֶה, וְזֶה בָא אֵצֶל זֶה, וְכָךְ הֵם אוֹמְרִים, אִם שֶׁלִּי הוּא פֶסַח זֶה, יָדֶיךָ מְשׁוּכוֹת מִשֶּׁלְּךָ וְנִמְנֵיתָ עַל שֶׁלִּי. וְאִם שֶׁלְּךָ הוּא פֶסַח זֶה, יָדַי מְשׁוּכוֹת מִשֶּׁלִּי וְנִמְנֵיתִי עַל שֶׁלָּךָ:

11 Jeśli Pesachim dwóch ludzi [Reuven i Shimon] się pomylił, ten [Reuven] bierze jednego dla siebie, a ten [Szimon] bierze jednego dla siebie. Ten [Reuven] liczy sobie jednego z rynku, [mówiąc mu: „Gdziekolwiek jest mój Pesach, jesteście na to policzeni”], a ten [Szimon] liczy sobie jednego z rynku. Ten [Reuven] przychodzi do tego [Pesach wzięty przez Szymona], a ten [Szimon] przychodzi do [Pesach wzięty przez Reuvena]. A oto, co mówią: [To jest to, co Reuven mówi do Judy, która zostaje z Pesach zabranym przez Szimona:] "Jeśli ten Pesach jest mój" [tj. Jeśli nie wybrałem poprawnie, a to nie jest Pesach dla który byłeś zaliczony do Szymona], a potem odejdź od swojego i zostań policzony ze mną na [to, co jest] moje. A jeśli ten Pesach jest twój, [Szymon wybrał prawidłowo], to wycofuję się z mojego i jestem policzony [z tobą] na [to, co jest] twoje. "[Powodem, dla którego każdy musi policzyć przy sobie kogoś z rynku jest że jeśli przyszli, aby tak ustalić między sobą i powiedzieć: „Jeśli to Pesach jest moje, a twoje jest twoje, to wybraliśmy właściwie; a jeśli nie, to wycofuję się ze swoich i zaliczam się do twoich ", a kiedy odchodzi od swojego, pozostawia swoją Pesach bez właściciela, nikt nie został jeszcze policzony. I nie można każdego razem zliczyć razem z drugim, zanim on wycofuje się ze swojego, gdyż nie można policzyć jednego na dwóch Pesachim w tym samym czasie, co nie jest satysfakcjonujące (zabijając Pesach za) "tych policzonych za to"].

Poprzedni rozdział Następny rozdział