Pesachim 7

Rozdział 7

א כֵּיצַד צוֹלִין אֶת הַפֶּסַח, מְבִיאִין שַׁפּוּד שֶׁל רִמּוֹן, תּוֹחֲבוֹ מִתּוֹךְ פִּיו עַד בֵּית נְקוּבָתוֹ, וְנוֹתֵן אֶת כְּרָעָיו וְאֶת בְּנֵי מֵעָיו לְתוֹכוֹ, דִּבְרֵי רַבִּי יוֹסֵי הַגְּלִילִי. רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר, כְּמִין בִּשּׁוּל הוּא זֶה, אֶלָּא תוֹלִין חוּצָה לוֹ:

1 Jak piecze się Pesach? Przynosi się pluć granatu [a nie jeden z innych lasów, ponieważ wydzielają wodę, co powoduje, że Pesach jest quasi-gotowany w wodzie (co jest zabronione przez Pismo), a drewno granatu nie wydziela wody. I nie należy go również piec na rożnie metalu, jak podano poniżej, ponieważ metal, gdy jego część jest gorący, całość jest gorąca, tak że mięso jest pieczone na metalu, podczas gdy Pismo mówi (Księga Wyjścia 12 : 9): „pieczone w ogniu”, a nie pieczone przez coś innego.], A ona (rożen) utknęła od środka jej ust do jej dna, a jej nogi i wnętrzności są w niej umieszczone. To są słowa R. Yossi Haglili. R. Akiva mówi: Jest to rodzaj gotowania, [jego wnętrzności gotuje się w nim jak w garnku]. Są raczej zawieszone na zewnątrz. [Są zawieszone na rożnie nad paszczą baranka. Halacha jest zgodna z R. Akivą.]

ב אֵין צוֹלִין אֶת הַפֶּסַח לֹא עַל הַשַּׁפּוּד וְלֹא עַל הָאַסְכְּלָא. אָמַר רַבִּי צָדוֹק, מַעֲשֶׂה בְּרַבָּן גַּמְלִיאֵל שֶׁאָמַר לְטָבִי עַבְדּוֹ, צֵא וּצְלֵה לָנוּ אֶת הַפֶּסַח עַל הָאַסְכְּלָא. נָגַע בְּחַרְסוֹ שֶׁל תַּנּוּר, יִקְלֹף אֶת מְקוֹמוֹ. נָטַף מֵרָטְבּוֹ עַל הַחֶרֶס וְחָזַר עָלָיו, יִטֹּל אֶת מְקוֹמוֹ. נָטַף מֵרָטְבּוֹ עַל הַסֹּלֶת, יִקְמֹץ אֶת מְקוֹמוֹ:

2 Pesach nie należy smażyć na rożnie (metalowym) ani na grillu. R. Tzaddok powiedział: Pewnego razu R. Gamliel powiedział do Tevi, jego niewolnika: „Wyjdź i upiecz dla nas Pesach na grillu. [Nasza Miszna jest niekompletna. Pełna wersja:”… a jeśli grill ma dziury, to jest kasher. A R. Tzaddok powiedział: Raz, itd. "] Jeśli Pesach dotknął gliny z pieca, jego miejsce powinno być obrane. [Powinien obrać z Pesach miejsce, które miało kontakt z piecem, zostało tam upieczone przez ciepło gliny pieca, tak aby nie została „spalona w ogniu”.] Jeśli część jej soku kapała na glinę i wróciła do niej [tj. jeśli tłuszcze podgrzane przez glinę powróciły do Pesach i zostały wchłonięte w nim], jego miejsce należy usunąć. [Nie wystarczy go oderwać, ale należy usunąć mniej więcej grubość palca. Bo tłuszcze są w nim dobrze wchłaniane, a te tłuszcze są prażone w glinie]. soku kapał na mąkę [a mąka była podgrzewana, w którym to przypadku sok jest pieczony przez mąkę, a soku w mące nie wolno jeść, ponieważ jest pieczony przez coś innego (tj. inny niż ogień)], powinien weź garść z jego miejsca [i spal tę garść, tak jak (robi się to z) innymi kodszim (pokarmami konsekrowanymi), które stają się niezdatne].

ג סָכוֹ בְשֶׁמֶן תְּרוּמָה, אִם חֲבוּרַת כֹּהֲנִים, יֹאכֵלוּ. אִם יִשְׂרָאֵל, אִם חַי הוּא, יְדִיחֶנּוּ. וְאִם צָלִי הוּא, יִקְלֹף אֶת הַחִיצוֹן. סָכוֹ בְשֶׁמֶן שֶׁל מַעֲשֵׂר שֵׁנִי, לֹא יַעֲשֶׂנּוּ דָמִים עַל בְּנֵי חֲבוּרָה, שֶׁאֵין פּוֹדִין מַעֲשֵׂר שֵׁנִי בִירוּשָׁלָיִם:

3 Jeśli był namaszczony olejem terumah, [wolno namaszczać Pesach sokiem owocowym] —jeśli to była kompania Cohanim, jedzą ją. Jeśli Izraelici, to jest spłukiwany, [bo nie został wchłonięty.] A jeśli był upieczony, zewnętrzna warstwa jest zdzierana, [olej został wchłonięty]. Jeśli był namaszczony olejem ma'aser sheni, nie powinno być płacone przez towarzystwo, ponieważ ma'aser sheni nie jest odkupiony w Jerozolimie [nawet po to, aby go tam zjeść w czystości, napisano (Księga Powtórzonego Prawa 14:25): "Wtedy zamienisz go na pieniądze i zwiążesz pieniądze w ręku i pójdziesz na to miejsce (do Jerozolimy) "].

ד חֲמִשָּׁה דְבָרִים בָּאִין בְּטֻמְאָה וְאֵינָן נֶאֱכָלִין בְּטֻמְאָה. הָעֹמֶר, וּשְׁתֵּי הַלֶּחֶם, וְלֶחֶם הַפָּנִים, וְזִבְחֵי שַׁלְמֵי צִבּוּר, וּשְׂעִירֵי רָאשֵׁי חֳדָשִׁים. הַפֶּסַח שֶׁבָּא בְטֻמְאָה, נֶאֱכָל בְּטֻמְאָה, שֶׁלֹּא בָא מִתְּחִלָּתוֹ אֶלָּא לַאֲכִילָה:

4 Pięć rzeczy (tj. Ofiary) przychodzi (tj. Może być składane) w nieczystości, ale nie są spożywane w nieczystości. [Nie ma innych wspólnych ofiar zjadanych (przez Cohanim) oprócz tych. Ofiara wspólna jest nadrzędna wobec nieczystości, wywodzącej się z Pesach, o której jest napisane (Lb 9: 2): „w wyznaczonym czasie” i która zastępuje nieczystość w przypadku, gdy większość zboru jest nieczysta, mianowicie. (Liczb 9:10): „Człowiek, jeśli stał się nieczysty”—mężczyzna podlega odroczeniu (do drugiej Pesach), ale ludność nie podlega odroczeniu. A jeśli chodzi o ofiary wspólnotowe, jest napisane (Lb 29,39): „To będziecie składać Panu w wyznaczonych czasach”, jak napisano o Pesach, „w wyznaczonym czasie”. Nasza Miszna powiadamia nas, że chociaż są składane w ofierze w nieczystości, aby spełnić wymóg społeczności, nie są one spożywane w nieczystości. Powodem, dla którego mamy „pięć rzeczy”, a nie „ofiary wspólnotowe”, jest wykluczenie wszystkich ofiar świątecznych, które są podobne do ofiar zbiorowych, ponieważ przychodzą „w tłumie”, w zgromadzeniu towarzyszy na święto; jednak nie odrzucają nieczystości, tak jak nie obchodzą szabatu.] (Pięć rzeczy: omer, dwa chleby, chleb pokazowy, zbiorowe ofiary pokojowe [atzereth (Szawuoth)] baranki, tam jest żadne inne ofiary pokojowe dla kongregacji] i kozy Rosz Chodesz. [Nie ma wzmianki o kozłach festiwalowych, ponieważ ponieważ dowiadujemy się o zborowych ofiarach pokojowych, które są rodzajem zapłaty i których nie spożywa się w nieczystości, to samo dotyczy wszystkich innych rodzajów zapłaty. Jedynym powodem, dla którego musimy być poinformowani o kozłach Rosz Chodesz, jest to, że „wyznaczony czas” nie jest napisany w tym względzie, abyśmy mogli pomyśleć, że nie zastępują nieczystości. Albowiem wszystkie ofiary wspólnotowe wywodzą się z „wyznaczonego czasu”, o których jest napisane: „To będziecie ofiarować Ojcu w wyznaczonych czasach”]. Pesach, który przychodzi w nieczystości, jest spożywany w nieczystości ; bo przyszedł na początku tylko do jedzenia. [Kiedy podano zasadniczą micwę Pesach, podawano ją tylko do jedzenia, tj. (Wj 12: 4): „człowiek według swego pożywienia”. A kiedy Tora pozwoliła na sprowadzenie tego w nieczystości, a mianowicie. (derywacja): „człowiek podlega odroczeniu, ale nie ludność”, zrobiła to w odniesieniu do jedzenia.]

ה נִטְמָא הַבָּשָׂר וְהַחֵלֶב קַיָּם, אֵינוֹ זוֹרֵק אֶת הַדָּם. נִטְמָא הַחֵלֶב וְהַבָּשָׂר קַיָּם, זוֹרֵק אֶת הַדָּם. וּבַמֻּקְדָּשִׁין אֵינוֹ כֵן, אֶלָּא אַף עַל פִּי שֶׁנִּטְמָא הַבָּשָׂר וְהַחֵלֶב קַיָּם, זוֹרֵק אֶת הַדָּם:

5 Jeśli mięso stało się nieczyste, a tłuszcze nietknięte, nie spryskuje krwi, [ponieważ Pesach jest zasadniczo przeznaczony do spożycia przez ludzi]. Jeśli tłuszcze stały się nieczyste, a mięso nietknięte, spryskuje krew. A w przypadku mukdashin (ofiar konsekrowanych) tak nie jest, ale nawet jeśli mięso stało się nieczyste, a tłuszcze nienaruszone, kropi krwią.

ו נִטְמָא קָהָל אוֹ רֻבּוֹ, אוֹ שֶׁהָיוּ הַכֹּהֲנִים טְמֵאִים וְהַקָּהָל טְהוֹרִים, יֵעָשֶׂה בְטֻמְאָה. נִטְמָא מִעוּט הַקָּהָל, הַטְּהוֹרִין עוֹשִׂין אֶת הָרִאשׁוֹן, וְהַטְּמֵאִין עוֹשִׂין אֶת הַשֵּׁנִי:

6 Jeśli zbór lub większość jego członków stała się nieczysta [z nieczystością trupów —ponieważ Pesach jest zastępowany (tj. oferowany w nieczystości) tylko z nieczystością martwego ciała], lub jeśli Cohanim byli nieczyści, a zgromadzenie czyste, jest oferowane w nieczystości [nawet przez osoby, które stały się nieczyste. Albowiem sami czyści ofiarują go w nieczystości z powodu Cohanim (który stał się nieczysty). Nie ma bowiem żadnej różnicy we wspólnej ofierze przynoszonej w nieczystości. Ponieważ ofiara większości przychodzi w nieczystości, osoby również składają ją w nieczystości]. Jeśli mniejszość w zborze stała się nieczysta, czyści ofiarują pierwszą Pesach, a nieczystą drugą.

ז הַפֶּסַח שֶׁנִּזְרַק דָּמוֹ, וְאַחַר כָּךְ נוֹדַע שֶׁהוּא טָמֵא, הַצִּיץ מְרַצֶּה. נִטְמָא הַגּוּף, אֵין הַצִּיץ מְרַצֶּה, מִפְּנֵי שֶׁאָמְרוּ, הַנָּזִיר וְעוֹשֶׂה פֶסַח, הַצִּיץ מְרַצֶּה עַל טֻמְאַת הַדָּם, וְאֵין הַצִּיץ מְרַצֶּה עַל טֻמְאַת הַגּוּף. נִטְמָא טֻמְאַת הַתְּהוֹם, הַצִּיץ מְרַצֶּה:

7 Jeśli krew Pesach została pokropiona, a potem okazało się, że [Pesach lub krew] jest nieczysta, citz [frontlet arcykapłana] odpokutowuje [i jest zwolniony z Pesach sheni (druga ofiara Pesach) ]. Jeśli ciało jego [właściciela] stało się nieczyste [z nieczystością martwego ciała], citz nie odpokutuje [i podlega Pesach sheni, gdyż w czasie pokropienia nie był ofiarą Pesach, gdyż Pismo odrzuciło go. ] Albowiem (mędrcy) powiedzieli: Z Nazirejczykiem i tym, który ofiaruje Pesach, citz odpokutowuje za nieczystość krwi, ale citz nie odpokutowuje za nieczystość ciała. [O nazirejczyku jest napisane (Lb 6: 9): „a jeśli ktoś z niego umrze… (12), to pierwsze dni odpadną”. Jeśli stanie się nieczysty przez martwe ciało, zanim złoży ofiary, jego (poprzedni) naziryzm zostaje anulowany. („citz odpokutowuje za nieczystość krwi” :) a jego golenie jest koszerne i wolno mu pić wino i stać się nieczystym za zmarłych. („ale citz nie odpokutuje za nieczystość ciała” :) Jeśli był nieczysty, kiedy przynosił swoje ofiary, wszystko jest zanegowane.] Jeśli on [tj. jego ciało] stał się nieczysty przez „nieczystość głębin” ( hatehom), citz odpokutowuje. [Wszelka nieczystość zwłok, nieznana nikomu wcześniej, nazywana jest „nienawiścią tumath”. To halacha dla Mosze na Synaju, że zniesiono dla nich nienawiść do tumath, ponieważ nikt nigdy nie wiedział o nieczystości. Gdyby dowiedział się o takiej nieczystości po tym, jak złożył Pesach, nie musi oferować Pesach sheni. Podobnie, jeśli nazirejczyk poznał nienawiść do tumu, po tym, jak złożył swoje ofiary, nie musi przynosić ofiary za nieczystość. (Tumath hatehom uzyskuje jedynie poprzez nieczystość martwego ciała)].

ח נִטְמָא שָׁלֵם אוֹ רֻבּוֹ, שׂוֹרְפִין אוֹתוֹ לִפְנֵי הַבִּירָה מֵעֲצֵי הַמַּעֲרָכָה. נִטְמָא מִעוּטוֹ, וְהַנּוֹתָר, שׂוֹרְפִין אוֹתוֹ בְחַצְרוֹתֵיהֶן אוֹ עַל גַּגּוֹתֵיהֶן מֵעֲצֵי עַצְמָן. הַצַּיְקָנִין שׂוֹרְפִין אוֹתוֹ לִפְנֵי הַבִּירָה, בִּשְׁבִיל לֵהָנוֹת מֵעֲצֵי הַמַּעֲרָכָה:

8 Jeśli w całości lub w większości stało się nieczyste, zostaje spalone przed birah. [Całe sanktuarium nazywa się „birah”. Tam jest palona, aby ich zawstydzić, żeby nie dopuścili się więcej nieczystości.] Palone jest drewnem stosu drewna (ołtarza) [aby nie zawstydzić tych, którzy nie mają drewna]. jego część stała się nieczysta i [podobnie] nothar [tj. jeśli coś zostało z czystego Pesach], jest spalane na ich dziedzińcach lub na dachach ich własnym drewnem. Skąpcy spalają go [tę mniejszą część, która stała się nieczysta, a nothar z czystej Pesach] przed birah, aby skorzystać z drewna stosu drewna.

ט הַפֶּסַח שֶׁיָּצָא אוֹ שֶׁנִּטְמָא, יִשָּׂרֵף מִיָּד. נִטְמְאוּ הַבְּעָלִים אוֹ שֶׁמֵּתוּ, תְּעֻבַּר צוּרָתוֹ וְיִשָּׂרֵף בְּשִׁשָּׁה עָשָׂר. רַבִּי יוֹחָנָן בֶּן בְּרוֹקָא אוֹמֵר, אַף זֶה יִשָּׂרֵף מִיָּד, לְפִי שֶׁאֵין לוֹ אוֹכְלִין:

9 Jeśli Pesach wyszedł [tj. Poza mur (Jerozolimy)] lub stał się nieczysty, należy go natychmiast spalić [czternastego, a on nie musi czekać do rana piętnastego, aż zmieni się jego wygląd, tj. stać się nothar. (W każdym razie nie może go spalić na festiwalu, zakazuje się palenia kodszim na festiwalu.)] Jeśli właściciele stali się nieczyści lub umarli, [tak, aby wada nie była sama w sobie, ale spowodowana zewnętrznie], jego wygląd musi się zmienić [tzn. musi poczekać, aż stanie się on nothar] i pali go szesnastego dnia. R. Yochanan ur. Beroka mówi: To też ma zostać natychmiast spalone, ponieważ nie ma zjadaczy. [R. Yochanan b. Beroka różni się od pierwszej opalenizny tylko wtedy, gdy właściciele stali się nieczyści lub zmarli przed spryskaniem krwi, w którym to przypadku mięso, które nie nadawało się do jedzenia, jest uważane za wadliwe samo w sobie. Halacha nie jest zgodna z R. Yochanan b. Beroka.]

י הָעֲצָמוֹת, וְהַגִּידִין, וְהַנּוֹתָר, יִשָּׂרְפוּ בְשִׁשָּׁה עָשָׂר. חָל שִׁשָּׁה עָשָׂר לִהְיוֹת בְּשַׁבָּת, יִשָּׂרְפוּ בְּשִׁבְעָה עָשָׂר, לְפִי שֶׁאֵינָן דּוֹחִין לֹא אֶת הַשַּׁבָּת וְלֹא אֶת יוֹם טוֹב:

10 Kości [których nie wolno mu łamać, w których nie wolno łamać kości, w których pozostał szpik, który wymaga spalenia], i ścięgna [których nie wolno jeść, ale za które Pismo Święte nie ponosi odpowiedzialności, takie jako tłuszcze z gid hanaśheh (ścięgna kości udowej), które są dozwolone, ale których „Izraelu, święci” sobie zakazują; albo też zewnętrzne ścięgno, blisko ciała, które jest zabronione, ale za które nikt nie ponosi odpowiedzialności (tak, że zgodnie z prawem Tory to nie jest nothar, ale nie wolno go spożywać dla rabinów tego zabraniają)] i nothar [ resztki mięsa z Pesach, które były luźne w jedzeniu]—te mają być spalone szesnastego [w cholerę (pierwszy pośredni dzień święta). Mimo że pierwszego ranka stały się pasul (niezdolne), nie wolno ich palić podczas festiwalu. Bo spalenie kodszim jest ashem (przykazanie pozytywne), a święto jest ashem i lo ta'aseh (przykazaniem negatywnym), a ase nie zastępuje lo ta'aseh i aseh.] Jeśli szesnasta wypada w szabat, siedemnastego dnia mają być spaleni; bo nie obchodzą ani szabatu, ani święta.

יא כָּל הַנֶּאֱכָל בְּשׁוֹר הַגָּדוֹל, יֵאָכֵל בִּגְדִי הָרַךְ, וְרָאשֵׁי כְנָפַיִם וְהַסְּחוּסִים. הַשּׁוֹבֵר אֶת הָעֶצֶם בַּפֶּסַח הַטָּהוֹר, הֲרֵי זֶה לוֹקֶה אַרְבָּעִים. אֲבָל הַמּוֹתִיר בַּטָּהוֹר וְהַשּׁוֹבֵר בַּטָּמֵא, אֵינוֹ לוֹקֶה אֶת הָאַרְבָּעִים:

11 Wszystko, co jest zjedzone w dużym wole [w którym wszystko, co ma stwardnieć, już stwardniało], zjada się w miękkim koźle [tj. Nadaje się do spożycia w ośmiodniowym Pesach. Ale to, czego nie zjada się w dużym wół, nie jest „policzone” w Pesach, mimo że jest teraz miękkie (ponieważ jest przeznaczone do stwardnienia)]—wierzchołki kończyn przednich i chrząstki. [tj. co jest jedzone w dużym wół? Chrząstkowe wierzchołki kończyn przednich i inne chrząstki, takie jak płatek ucha, chrząstki piersiowe i małe żebra na końcu kręgosłupa. Ponieważ są one jedzone w dużym wół, gotowane, są jedzone w miękkim koźle, pieczone.] Jeśli ktoś złamie kość w czystym Pesach, otrzymuje czterdzieści pasków. Ale jeśli ktoś pozostawi w czystym Pesach lub jeśli złamie (kość) w nieczystym Pesach, nie otrzyma czterdziestu pasków. [("Ale jeśli ktoś odejdzie, itd." :) Jest bowiem napisane (Wj 12:10): "I nie zostawisz nic z tego aż do rana, a co z tego zostanie do rana, w ogniu czy powinieneś go spalić. " Pismo Święte przytacza aseh (przykazanie pozytywne) po lo ta'aseh (przykazanie negatywne), mówiąc: Jeśli przekroczyłeś lo ta'aseh, wypełnij związane z nim aseh, a nie otrzymasz ran. Albo też jest to (pozostawienie) wykroczenia negatywnego, nie obejmującego aktu, który nie podlega karom. („Albo jeśli złamie kość w nieczystym Pesach itp.” :) Albowiem jest napisane (tamże 46): „I kości w niej nie złamiesz”— Jeden jest napominany wobec kaser Pesach, a nie wobec pasul.]

יב אֵבָר שֶׁיָּצָא מִקְצָתוֹ, חוֹתֵךְ עַד שֶׁמַּגִּיעַ לָעֶצֶם, וְקוֹלֵף עַד שֶׁמַּגִּיעַ לַפֶּרֶק, וְחוֹתֵךְ. וּבַמֻּקְדָּשִׁין קוֹצֵץ בַּקּוֹפִיץ, שֶׁאֵין בּוֹ מִשּׁוּם שְׁבִירַת הָעֶצֶם. מִן הָאֲגַף וְלִפְנִים כְּלִפְנִים, מִן הָאֲגַף וְלַחוּץ כְּלַחוּץ. הַחַלּוֹנוֹת וְעֹבִי הַחוֹמָה, כְּלִפְנִים:

12 Jeśli część kończyny [Pesach] wyszła na zewnątrz [jej (dozwolona) przegroda, np. Święta ze świętych, która wyszła poza azarę lub ofiary niższego rzędu, które wyszły poza Jerozolimę], mięso, które wyszło, jest trefah i może nie być zjedzonym], tnie [mięso, które wyszło dookoła, aż dotrze do kości] i odcina [mięso, które nie wyszło], aż dotrze do stawu [gdzie są połączone dwie kości. Zjada mięso, które odciął, bo nie wyszło], i przecina [staw i odrzuca całą kość, której część wyszła]. Z [innymi] ofiarami konsekrowanymi [oprócz Pesach], odcina go [część kończyny, która wyszła] przez rąbanie; bo łamanie kości nie jest w nich zabronione [jak to jest w Pesach]. Z agaf wnętrze jest jak wnętrze. [„Agaf” to przestrzeń, w której drzwi się zamykają, gdzie „pukają”, gdy są zamknięte. („Z agaf wnętrze jest jak wnętrze” :) I można tam spożywać ofiary niższego rzędu.] Z agaf [tj. Przestrzeń, w której zamykają się drzwi] na zewnątrz jest jak na zewnątrz. Okna [w murze Jeruzalem] i grubość [wierzchu] muru są jak wnętrze.

יג שְׁתֵּי חֲבוּרוֹת שֶׁהָיוּ אוֹכְלוֹת בְּבַיִת אֶחָד, אֵלּוּ הוֹפְכִין אֶת פְּנֵיהֶם הֵילָךְ וְאוֹכְלִין, וְאֵלּוּ הוֹפְכִין אֶת פְּנֵיהֶם הֵילָךְ וְאוֹכְלִין, וְהַמֵּחַם בָּאֶמְצַע. וּכְשֶׁהַשַּׁמָּשׁ עוֹמֵד לִמְזֹג, קוֹפֵץ אֶת פִּיו וּמַחֲזִיר אֶת פָּנָיו עַד שֶׁמַּגִּיעַ אֵצֶל חֲבוּרָתוֹ וְאוֹכֵל. וְהַכַּלָּה, הוֹפֶכֶת פָּנֶיהָ וְאוֹכֶלֶת:

13 Jeśli dwie firmy jadły [jedną Pesach] w jednym domu, ci (tj. Członkowie jednej firmy) mogą odwracać twarze w jednym kierunku i jeść, a inni mogą odwracać twarze w drugą stronę i jeść. [I nawet jeśli sprawia to wrażenie dwóch kompanii na jednym Pesach, to nas to nie dotyczy, gdyż jest napisane (Wj 12: 7): „… o domach, w których je jedzą”, co oznacza, że dwie osoby może zjeść jednego Pesacha w dwóch domach; ale jedna osoba nie może jeść w dwóch miejscach. (Tamże. 46): „W jednym domu będzie to jeść” jest odpowiednio rozumiane jako oznaczające, że jeden człowiek nie może go jeść w dwóch domach. A dwie gromady odwracające się od siebie, są jak dwa domy]. A kocioł [do gotowania wody, z którą można mieszać wino, może być postawiony] pośrodku, tak aby był łatwo dostępny dla obu kompanów. I chociaż interweniuje między kompaniami, to nas nie dotyczy.] Kiedy steward [obsługujący obie kompanie] wyłania się [z jednej firmy, z którą zaczął jeść swoje Pesach], aby nalać [dla drugiej kompanii], kompresuje jego usta i odwraca twarz [w stronę swojego towarzystwa, aby nie podejrzewali go o jedzenie z drugim towarzystwem, jedna osoba nie jadła z dwoma kompanami, jak wspomniano powyżej], dopóki nie wróci, aby zjeść z jego towarzystwem. A oblubienica [zawstydzona] może odwrócić twarz [na drugą stronę] i jeść, [bo jeden Pesach można jeść w dwóch grupach].

Poprzedni rozdział Następny rozdział