Pea 8

Rozdział 8

א מֵאֵימָתַי כָּל אָדָם מֻתָּרִין בְּלֶקֶט. מִשֶּׁיֵּלְכוּ הַנָּמוֹשׁוֹת. בְּפֶרֶט וְעוֹלְלוֹת, מִשֶּׁיֵּלְכוּ הָעֲנִיִּים בַּכֶּרֶם וְיָבֹאוּ. וּבְזֵיתִים, מִשֶּׁתֵּרֵד רְבִיעָה שְׁנִיָּה. אָמַר רַבִּי יְהוּדָה, וַהֲלֹא יֵשׁ שֶׁאֵינָם מוֹסְקִין אֶת זֵיתֵיהֶם אֶלָּא לְאַחַר רְבִיעָה שְׁנִיָּה. אֶלָּא כְדֵי שֶׁיְּהֵא הֶעָנִי יוֹצֵא וְלֹא יְהֵא מֵבִיא בְּאַרְבָּעָה אִסָּרוֹת:

1 Od kiedy każdemu wolno [brać] Leket [pojedyncze łodygi, które spadają podczas żniw, które trzeba zostawić biednym do zbierania]? Kiedy najsłabsi z biednych [przyjdą] i odejdą. A kiedy Peret [opadłe winogrona rozdawane biednym] i Olelot [pojedyncze winogrona, które spadają podczas winobrania, które trzeba zostawić biednym do zebrania]? Od kiedy ubodzy [przychodzą i] odchodzą i wracają [ponownie]. A kiedy na drzewa oliwne? Kiedy nadejdzie drugi deszcz; Rabbi Juda powiedział: Czy nie ma tych, którzy nie zbierają swoich drzew oliwnych aż do drugiego deszczu? Raczej, kiedy ubodzy wychodzą [zbierać kłosy wśród oliwek] i nie przynoszą [ilości oliwek wartych] czterech Issarot [określonej jednostki pieniędzy].

ב נֶאֱמָנִים עַל הַלֶּקֶט וְעַל הַשִּׁכְחָה וְעַל הַפֵּאָה בִּשְׁעָתָן, וְעַל מַעְשַׂר עָנִי בְּכָל שְׁנָתוֹ. וּבֶן לֵוִי נֶאֱמָן לְעוֹלָם. וְאֵינָן נֶאֱמָנִין אֶלָּא עַל דָּבָר שֶׁבְּנֵי אָדָם נוֹהֲגִין כֵּן:

2 [Biednym] ludziom [sprzedającym produkty] zaufano w odniesieniu do Leketa , Shikcha i Peah [róg pola, który podczas zbioru musi być pozostawiony biednym] w ich czasie [tj. Podczas żniw] oraz w odniesieniu do Ma'aser Ani [druga dziesięcina dawana ubogim w trzecim i szóstym roku cyklu szabatowego] przez cały rok. Lewita jest zawsze zaufany. Nie ufamy im [tj. Ubogim], z wyjątkiem tego, do czego ludzie są przyzwyczajeni [dawać im].

ג נֶאֱמָנִין עַל הַחִטִּים, וְאֵין נֶאֱמָנִין עַל הַקֶּמַח וְלֹא עַל הַפָּת. נֶאֱמָנִין עַל הַשְּׂעוֹרָה שֶׁל אֹרֶז, וְאֵין נֶאֱמָנִין עָלָיו בֵּין חַי בֵּין מְבֻשָּׁל. נֶאֱמָנִין עַל הַפּוֹל, וְאֵין נֶאֱמָנִין עַל הַגְּרִיסִין, לֹא חַיִּים וְלֹא מְבֻשָּׁלִין. נֶאֱמָנִין עַל הַשֶּׁמֶן לוֹמַר שֶׁל מַעְשַׂר עָנִי הוּא, וְאֵין נֶאֱמָנִין עָלָיו לוֹמַר שֶׁל זֵיתֵי נִקּוּף הוּא:

3 [Biednym] ludziom ufano, jeśli chodzi o pszenicę, ale nie można im ufać co do mąki ani chleba. [Biednym] ludziom da się zaufać w kwestii ryżu na łodydze, ale nie ma zaufania w kwestii ryżu [samego ryżu], zarówno surowego, jak i gotowanego. [Biednym] ludziom da się zaufać, jeśli chodzi o fasolę, ale nie można ufać, jeśli chodzi o kaszę, czy to surową, czy gotowaną. [Biednym] ludziom cieszy się zaufanie w kwestii oliwy, mówiąc, że to Ma'aser Ani , ale nie można im ufać, że to Nikuf [ostatnie oliwki strząsane przez biednych].

ד נֶאֱמָנִים עַל הַיָּרָק חַי, וְאֵין נֶאֱמָנִים עַל הַמְבֻשָּׁל, אֶלָּא אִם כֵּן הָיָה לוֹ דָּבָר מֻעָט, שֶׁכֵּן דֶּרֶךְ בַּעַל הַבַּיִת לִהְיוֹת מוֹצִיא מִלְּפָסוֹ:

4 [Biednym] ludziom można ufać w kwestii surowych warzyw, ale nie da się ich zaufać w kwestii gotowanych warzyw, chyba że miał ich niewielką ilość, ponieważ często właściciel nieruchomości wyjmuje je ze swojego garnka.

ה אֵין פּוֹחֲתִין לָעֲנִיִּים בַּגֹּרֶן מֵחֲצִי קַב חִטִּים וְקַב שְׂעוֹרִים. רַבִּי מֵאִיר אוֹמֵר, חֲצִי קַב. קַב וָחֵצִי כֻסְּמִין, וְקַב גְּרוֹגָרוֹת, אוֹ מָנֶה דְּבֵלָה. רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר, פְּרָס. חֲצִי לֹג יָיִן. רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר, רְבִיעִית. רְבִיעִית שֶׁמֶן. רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר, שְׁמִינִית. וּשְׁאָר כָּל הַפֵּרוֹת, אָמַר אַבָּא שָׁאוּל, כְּדֵי שֶׁיִּמְכְּרֵם וְיִקַּח בָּהֶם מְזוֹן שְׁתֵּי סְעֻדּוֹת:

5 Nie można dawać mniej [ Ma'aser Ani ] biednym z klepiska [niż następujące miary]: pół Kav [określona jednostka objętości] pszenicy i Kav jęczmienia - mówi rabin Meir: pół Kav ; Kav półtora kaszy; Kav suszone figi lub Maneh [specyficzna jednostkę objętości] fig - Rabin Akiwa mówi: a Pras [pół Maneh ]; pół kłody [jedna czwarta Kav ] wina - mówi rabin Akiva: jedna czwarta; ćwierć dziennika oliwy - mówi rabin Akiva: ósma [tego]. Co do reszty produktów, Abba Shmuel powiedział: Wystarczy, że może go sprzedać i kupić jedzenie na dwa posiłki.

ו מִדָּה זוֹ אֲמוּרָה בְּכֹהֲנִים וּבִלְוִיִּם וּבְיִשְׂרְאֵלִים. הָיָה מַצִּיל, נוֹטֵל מֶחֱצָה וְנוֹתֵן מֶחֱצָה. הָיָה לוֹ דָבָר מֻעָט, נוֹתֵן לִפְנֵיהֶם, וְהֵן מְחַלְּקִין בֵּינֵיהֶם:

6 Środek ten dotyczy kapłanów, lewitów i Izraelitów. Jeśli ktoś chce coś uratować [np. Dla biednych krewnych], może zatrzymać połowę, a połowę oddać. Jeśli ma niewielką ilość [mniej na obecną biedną osobę niż wskazane kwoty], kładzie ją przed nimi, a oni dzielą ją między siebie.

ז אֵין פּוֹחֲתִין לֶעָנִי הָעוֹבֵר מִמָּקוֹם לְמָקוֹם מִכִּכָּר בְּפוּנְדְיוֹן, מֵאַרְבַּע סְאִין בְּסֶלַע. לָן, נוֹתְנִין לוֹ פַּרְנָסַת לִינָה. שָׁבַת, נוֹתְנִין לוֹ מְזוֹן שָׁלשׁ סְעֻדּוֹת. מִי שֶׁיֶּשׁ לוֹ מְזוֹן שְׁתֵּי סְעֻדּוֹת, לֹא יִטֹּל מִן הַתַּמְחוּי. מְזוֹן אַרְבַּע עֶשְׂרֵה סְעֻדּוֹת, לֹא יִטֹּל מִן הַקֻּפָּה. וְהַקֻּפָּה נִגְבֵּית בִּשְׁנַיִם, וּמִתְחַלֶּקֶת בִּשְׁלשָׁה:

7 Nie wolno dawać [ cedaki] biednym, którzy wędrują z miejsca na miejsce, mniej niż bochenek, który jest ceną za Pundiona , kiedy cztery Seah [ziarna] kosztują Selę . Jeśli spędza noc, daje się [pościel] na noc. Jeśli zostaje na Szabat, daje się mu jedzenie na trzy posiłki. Ten, kto ma [dość] jedzenia na dwa posiłki, nie może zabierać z jadłodajni. [Jeśli ma dość] jedzenia na czternaście posiłków, nie wolno mu wyjmować z pudełka na cele charytatywne. A skrzynka na cele charytatywne [fundusze] są zbierane przez dwie osoby i rozdzielane przez trzy osoby.

ח מִי שֶׁיֶּשׁ לוֹ מָאתַיִם זוּז, לֹא יִטֹּל לֶקֶט שִׁכְחָה וּפֵאָה וּמַעְשַׂר עָנִי. הָיוּ לוֹ מָאתַיִם חָסֵר דִּינָר, אֲפִלּוּ אֶלֶף נוֹתְנִין לוֹ כְאַחַת, הֲרֵי זֶה יִטֹּל. הָיוּ מְמֻשְׁכָּנִים לְבַעַל חוֹבוֹ אוֹ לִכְתֻבַּת אִשְׁתּוֹ, הֲרֵי זֶה יִטֹּל. אֵין מְחַיְּבִין אוֹתוֹ לִמְכֹּר אֶת בֵּיתוֹ וְאֶת כְּלֵי תַשְׁמִישׁוֹ:

8 Kto ma dwieście Zuz nie może podjąć Leket , Shikhechah , Peah lub Ma'aser Ani . Jeśli ma jednego dinara mniej niż dwieście, nawet tysiąc [osób] jednocześnie mu [jeden dinar] może wziąć [ich wszystkich]. Jeżeli [jego majątek] jest obciążony hipoteką wierzycielowi lub jego żonie'może zawrzeć umowę małżeńską. Nie jest on zobowiązany do sprzedaży swojego domu ani swojej [szlachetnej] odzieży [w celu przyjmowania prezentów rolnych].

ט סְלִיק מַסֶּכֶת פֵּאָה

9 Ktoś, kto ma pięćdziesiąt Zuzów i używa ich w interesach, może nie wziąć. I każdy, kto nie musi brać, ale i tak bierze, nie odejdzie ze świata, dopóki nie stanie się zależny od innych. A wszyscy, którzy muszą brać, ale nie biorą, nie umrą ze starości, dopóki nie [będzie mógł] zaopatrywać innych ze swojej części. Odnosząc się do tego, Pismo mówi: „Błogosławiony człowiek, który polega na Bg, a Bg będzie jego zabezpieczeniem” (Jeremiasz 17: 7). [To samo jest prawdą] dla sędziego, który orzeka w absolutnej prawdzie. A kto nie jest ani chromy, ani ślepy, ani kaleki, a jednak udaje, że jest jednym z nich, nie umrze ze starości, dopóki nie stanie się taki jak jeden z nich, jak mówi: „Sprawiedliwości, sprawiedliwości będziesz dążyć”. (Powtórzonego Prawa 16:20) A każdy sędzia, który bierze łapówkę i łamie prawo, nie umrze ze starości, dopóki jego oczy nie zbladną, jak mówi: „I nie weźmiesz łapówki, ponieważ łapówka zaślepia tych, którzy może widzieć i rozumieć itd. ” (Wyjścia 23: 8)

Poprzedni rozdział