Nedarim 9

Rozdział 9

א רַבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹמֵר, פּוֹתְחִין לָאָדָם בִּכְבוֹד אָבִיו וְאִמּוֹ. וַחֲכָמִים אוֹסְרִין. אָמַר רַבִּי צָדוֹק, עַד שֶׁפּוֹתְחִין לוֹ בִכְבוֹד אָבִיו וְאִמּוֹ, יִפְתְּחוּ לוֹ בִכְבוֹד הַמָּקוֹם, אִם כֵּן אֵין נְדָרִים. וּמוֹדִים חֲכָמִים לְרַבִּי אֱלִיעֶזֶר בְּדָבָר שֶׁבֵּינוֹ לְבֵין אָבִיו וְאִמּוֹ, שֶׁפּוֹתְחִין לוֹ בִּכְבוֹד אָבִיו וְאִמּוֹ:

1 R. Eliezer mówi: „Honor ojca i matki może być użyty jako początek (aby zwolnić jedno ze ślubów) [tj. Mówiąc do niego:„ Gdybyś wiedział, że ludzie powiedzą twoim rodzicom: „Spójrz na wzrost, który ty wychowałeś, jak lekko twój syn traktuje śluby (tak, aby ich honor został zlekceważony), czy byś to przysięgał? "]. ich honoru, aby mędrzec mógł rozgrzeszyć go z przysięgi bez żalu. Mówimy bowiem o przypadku, w którym nie żałuje, że złożył ślubowanie w pierwszej kolejności.] R. Tzaddok powiedział: Tak jak oni otwierają się na z honorem ojca i matki, niech otworzą przed nim z honorem Ojca Świętego! Jeśli tak, nie może być ślubów! [przesłuchiwany jest tutaj R. Eliezer, tj .: tak jak otwieramy z honorem jego ojca i matki i nie bójcie się, że skłamie, niech podobnie otworzą z czcią Lr, mówiąc do niego: „Gdybyś wiedział, że będziesz Nazywaliśmy złem przed Lrd, czy przysiągłbyś? ”I mędrcy, którzy różnią się od R. Eliezera, powiedzieli mu: Nie udzielasz nam niniejszym wsparcia. Bo nawet R. Eliezer zgodziłby się, że w takim przypadku z pewnością skłamałby. Nikt bowiem nie byłby na tyle arogancki, by powiedzieć, że nie zrezygnowałby (z złożenia ślubowania) dla honoru Prawa. To nie jest podobne do R. Shimona b. Gamliel zapewnia otwór dla pewnego mężczyzny z (Przysłów 12:18): „Ten, który wyrzuca z siebie (śluby), jak przebicie miecza itp.” Tam bowiem mówi do niego (tj. Zapewnia mu otwarcie) z wersetów, jak dowiedzieliśmy się z naszej Miszny (9: 4), że przekracza on „Nie będziesz nienawidzić”, „Nie będziesz się mścił”, i „Nie będziesz żywić urazy”. Ale jeśli zostanie skonfrontowany z „honorem Patrycji”, z pewnością skłamie. Halacha jest zgodna z mędrcami.] I mędrcy przyznają R. Eliezerowi, że w sprawie między nim a jego ojcem i matką [tak jak wtedy, gdy pożegnał ojca ze swego majątku], honor rodziców może być użyty jako otwarcie dla mu.

ב וְעוֹד אָמַר רַבִּי אֱלִיעֶזֶר, פּוֹתְחִין בְּנוֹלָד. וַחֲכָמִים אוֹסְרִין. כֵּיצַד. אָמַר, קוֹנָם שֶׁאֵינִי נֶהֱנֶה לְאִישׁ פְּלוֹנִי, וְנַעֲשָׂה סוֹפֵר, אוֹ שֶׁהָיָה מַשִּׂיא אֶת בְּנוֹ בְקָרוֹב, וְאָמַר, אִלּוּ הָיִיתִי יוֹדֵעַ שֶׁהוּא נַעֲשֶׂה סוֹפֵר אוֹ שֶׁהוּא מַשִּׂיא אֶת בְּנוֹ בְקָרוֹב, לֹא הָיִיתִי נוֹדֵר. קוֹנָם לְבַיִת זֶה שֶׁאֵינִי נִכְנָס, וְנַעֲשָׂה בֵית הַכְּנֶסֶת, וְאָמַר, אִלּוּ הָיִיתִי יוֹדֵעַ שֶׁהוּא נַעֲשֶׂה בֵית הַכְּנֶסֶת לֹא הָיִיתִי נוֹדֵר, רַבִּי אֱלִיעֶזֶר מַתִּיר, וַחֲכָמִים אוֹסְרִין:

2 I R. Eliezer stwierdził dalej [tj. Inne łagodne orzeczenie w odniesieniu do ślubów]: Nolad [„co się rodzi”] może być użyte jako otwarcie [dla ślubów, tj. Coś, co nie jest powszechne, ale może powstać i przyjść przejść po złożeniu ślubu. A gdyby ślubujący wiedział w czasie składania przysięgi, że to się spełni, nie złożyłby ślubu]. I mędrcy tego zabronili. [Powodem, dla którego żal może być użyty jako początek, jest to, że „wykorzenia” przysięgę od samego początku; ale to się nie dzieje z czymś, co nie jest powszechne. Ponieważ nie spodziewał się, że to nastąpi, nie odstąpiłby od ślubowania z powodu (zwykłej) możliwości jej wystąpienia.] Jak to możliwe? Gdyby powiedział: „Konam, nie będę czerpał pożytku z tego człowieka” i został skrybą [uczonym w Torze, potrzebnym wszystkim], albo wcześniej poślubił syna i powiedział; „Gdybym wiedział, że zostanie skrybą lub że tak szybko poślubi swego syna, nie ślubowałbym” [To w przypadku, gdy ślubował (nie przynosił korzyści) przez pewien czas, a on to zrobił nie oczekuj, że syn będzie żonaty i będzie musiał uczestniczyć w weselu w tym czasie.] (lub jeśli powiedział :) „Konam, żebym nie wchodził do tego domu”, a został on przerobiony na synagogę (a on powiedział :) „Gdybym wiedział, że będzie z niego synagoga, nie ślubowałbym”, R. Eliezer na to pozwala (rozgrzeszenie), a mędrcy tego zabraniają. Halacha jest zgodna z mędrcami.]

ג רַבִּי מֵאִיר אוֹמֵר, יֵשׁ דְּבָרִים שֶׁהֵן כְּנוֹלָד וְאֵינָן כְּנוֹלָד, וְאֵין חֲכָמִים מוֹדִים לוֹ. כֵּיצַד. אָמַר, קוֹנָם שֶׁאֵינִי נוֹשֵׂא אֶת פְּלוֹנִית, שֶׁאָבִיהָ רָע. אָמְרוּ לוֹ, מֵת אוֹ שֶׁעָשָׂה תְשׁוּבָה. קוֹנָם לְבַיִת זֶה שֶׁאֵינִי נִכְנָס, שֶׁהַכֶּלֶב רַע בְּתוֹכוֹ אוֹ שֶׁהַנָּחָשׁ בְּתוֹכוֹ. אָמְרוּ לוֹ, מֵת הַכֶּלֶב אוֹ שֶׁנֶּהֱרַג הַנָּחָשׁ, הֲרֵי הֵן כְּנוֹלָד וְאֵינָן כְּנוֹלָד, וְאֵין חֲכָמִים מוֹדִים לוֹ:

3 R. Meir mówi: Są rzeczy, które są podobne do noladu, a które nie są podobne do noladu. [Wydają się być jak nolad, ale tak naprawdę nie są i można ich użyć do otwarcia.] I mędrcy się z nim nie zgadzają. Jak to? Gdyby ktoś powiedział: „Konam, żebym nie poślubił tej kobiety, bo jej ojciec jest zły”, a oni mu powiedzieli: „Umarł” lub „Żałował”. [I chociaż śmierć jest nolad, ponieważ wskazał w czasie składania ślubowania, dlaczego przysięgał, to tak, jakby złożył przysięgę warunkową, jakby powiedział: „dopóki jej ojciec żyje”. Z tego powodu nie jest to nolad. Ale nie jest to (również) stan w dobrej wierze, dlatego domaga się rozgrzeszenia. W Jeruszalmi jest powiedziane, że nie wymaga rozgrzeszenia. Rambam rządzi odpowiednio.] Jeśli ktoś powiedział: Konam, nie wejdę do tego domu, bo jest w nim zły pies lub jest w nim wąż i powiedzieli mu: Pies umarł albo wąż został zabity—te są podobne do nolad, a nie do nolad. A mędrcy się z nim nie zgadzają.

ד וְעוֹד אָמַר רַבִּי מֵאִיר פּוֹתְחִין לוֹ מִן הַכָּתוּב שֶׁבַּתּוֹרָה וְאוֹמְרִים לוֹ, אִלּוּ הָיִיתָ יוֹדֵעַ שֶׁאַתָּה עוֹבֵר עַל לֹא תִקֹּם וְעַל לֹא תִטֹּר (ויקרא יט), וְעַל לֹא תִשְׂנָא אֶת אָחִיךָ בִּלְבָבֶךָ (שם), וְאָהַבְתָּ לְרֵעֲךָ כָּמוֹךָ (שם), וְחֵי אָחִיךָ עִמָּךְ (שם כה), שֶׁמָּא יֵעָנִי וְאֵין אַתָּה יָכוֹל לְפַרְנְסוֹ. אָמַר, אִלּוּ הָיִיתִי יוֹדֵעַ שֶׁהוּא כֵן, לֹא הָיִיתִי נוֹדֵר, הֲרֵי זֶה מֻתָּר:

4 A R. Meir powiedział dalej: Otwarcie jest przewidziane dla jednego z tego, co jest napisane w Torze. Powiedziano mu: Gdybyś wiedział, że popełnisz przestępstwo (Księga Kapłańska 19:18): „Nie będziesz się mścił i nie będziesz żywić urazy” i (tamże 17): „Nie będziesz nienawidził swojego brata w swoim serce ”i (tamże 18):„ I będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego ”i (tamże 25:36):„ A twój brat będzie żył z tobą ”(bo mógłby stać się ubogim, a twój ślub uniemożliwiłby od asystowania mu)— (Gdybyś wiedział to wszystko, przysiągłbyś?) —Gdyby powiedział: Gdybym wiedział, że tak jest, bym nie ślubował, jego ślub zostaje unieważniony [po tym, jak mędrcy zwolnią go z tego. A jeśli ktoś otrzyma korzyść od bliźniego, kiedy zostanie zwolniony ze swego ślubu, musi zostać rozgrzeszony w obecności bliźniego, zgodnie z zapisem (Wj 4:19): „I powiedział do Mojżesza w Midyanie: 'Idź powrót, itd. ”„ Niech będzie błogosławiony Święty, powiedział do Mojżesza: W Midyanie złożyłeś przysięgę. Udaj się do Midyanu i unieważnij przysięgę. Mojżesz bowiem przysiągł swojemu teściowi, że nie opuści Midyanu bez jego zgody, a mianowicie. (Tamże 2:21): „I Mojżesz ślubował pozostać z tym człowiekiem”— z tego powodu Święty Błogosławiony zażądał od niego, aby odszedł, aby unieważnić złożoną mu przysięgę.]

ה פּוֹתְחִין לָאָדָם בִּכְתֻבַּת אִשְׁתּוֹ. וּמַעֲשֶׂה בְאֶחָד שֶׁנָּדַר מֵאִשְׁתּוֹ הֲנָאָה וְהָיְתָה כְתֻבָּתָהּ אַרְבַּע מֵאוֹת דִּינָרִין, וּבָא לִפְנֵי רַבִּי עֲקִיבָא וְחִיְּבוֹ לִתֵּן לָהּ כְּתֻבָּתָהּ. אָמַר לוֹ, רַבִּי, שְׁמֹנֶה מֵאוֹת דִּינָרִין הִנִּיחַ אַבָּא, וְנָטַל אָחִי אַרְבַּע מֵאוֹת וַאֲנִי אַרְבַּע מֵאוֹת, לֹא דַיָּהּ שֶׁתִּטֹּל הִיא מָאתַיִם, וַאֲנִי מָאתָיִם. אָמַר לוֹ רַבִּי עֲקִיבָא, אֲפִלּוּ אַתָּה מוֹכֵר שְׂעַר רֹאשְׁךָ, אַתָּה נוֹתֵן לָהּ כְּתֻבָּתָהּ. אָמַר לוֹ, אִלּוּ הָיִיתִי יוֹדֵעַ שֶׁהוּא כֵן, לֹא הָיִיתִי נוֹדֵר, וְהִתִּירָהּ רַבִּי עֲקִיבָא:

5 Mężczyźnie z ketubą swojej żony przewidziano otwarcie [tj. Za zapłatą ketuba, jeśli ślubowałby się z nią rozwieść]. I stało się z kimś, kto okazywał żonie radość, a jej ketuba wynosiła czterysta dinarów, że przyszedł przed R. Akivę, który zarządził, że musi jej dać jej kethubę, po czym powiedział: „Mój panie, mój ojciec zostawił osiemset dinarów. Mój brat wziął czterysta, a ja czterysta. Czy to nie wystarczy, że ona weź dwieście, a ja dwieście! " R. Akiwa odpowiedział: „Nawet gdybyś miał sprzedać włosy na swojej głowie, musiałbyś jej oddać (ilość) jej kethubah”. Mężczyzna: „Gdybym to wiedział, w pierwszej kolejności nie ślubowałbym!” a R. Akiva zwolnił go z przysięgi.

ו פּוֹתְחִין בְּיָמִים טוֹבִים וּבְשַׁבָּתוֹת. בָּרִאשׁוֹנָה הָיוּ אוֹמְרִים, אוֹתָן הַיָּמִים מֻתָּרִין וּשְׁאָר כָּל הַיָּמִים אֲסוּרִין, עַד שֶׁבָּא רַבִּי עֲקִיבָא וְלִמֵּד, שֶׁהַנֶּדֶר שֶׁהֻתַּר מִקְצָתוֹ, הֻתַּר כֻּלּוֹ:

6 Otwarcie może być zapewnione podczas świąt i szabatów. [Jeśli ktoś ślubowałby pościć lub nie jeść mięsa przez określony czas, jest pytany: „Czy rozważałbyś szabaty i święta przypadające w tym okresie, czy przyrzekłbyś?”. (I to nie jest „otwarcie z honorem Lrd”)]. Na początku powiedzieli: Te dni [w których znaleziono początek żalu, są dozwolone, a mędrzec go w tym względzie rozgrzeszył] i wszystkie inne dni [dla których nie było żalu [pozostają] zakazane—aż przyszedł R. Akiva i powiedział, że przysięga, która jest częściowo unieważniona, jest całkowicie unieważniona [chociaż nie znalazł on otwarcia dla całego ślubu. Ślubował bowiem ab initio tylko ze zrozumieniem, że cały ślub zostanie wypełniony, tak że częściowy żal jest otwarciem na całość.]

ז כֵּיצַד. אָמַר, קוֹנָם שֶׁאֵינִי נֶהֱנֶה לְכֻלְּכֶם, הֻתַּר אֶחָד מֵהֶן, הֻתְּרוּ כֻלָּן. שֶׁאֵינִי נֶהֱנֶה לָזֶה וְלָזֶה, הֻתַּר הָרִאשׁוֹן, הֻתְּרוּ כֻלָּן. הֻתַּר הָאַחֲרוֹן, הָאַחֲרוֹן מֻתָּר, וְכֻלָּן אֲסוּרִין. הֻתַּר הָאֶמְצָעִי, הֵימֶנּוּ וּלְמַטָּה מֻתָּר, הֵימֶנּוּ וּלְמַעְלָה אָסוּר. שֶׁאֵינִי נֶהֱנֶה לָזֶה קָרְבָּן וְלָזֶה קָרְבָּן, צְרִיכִין פֶּתַח לְכָל אֶחָד וְאֶחָד:

7 Jak to? Jeśli powiedział: „Konam, że nie skorzystam na was wszystkich”, jeśli byłby zwolniony z jednego z nich, jest rozgrzeszony ze wszystkich. (Jeśli powiedział :) „Nie skorzystam z tego i z ten "[tj. jeśli zakazał pierwszemu samemu sobie za pomocą" Konam ", a o drugim powiedział:" Niech będzie taki jak pierwszy ", a o trzecim:" Niech będzie taki jak drugi "i tak ze wszystkimi], jeśli jest zwolniony z pierwszego, jest rozgrzeszony ze wszystkiego, [wszystko jest zależne od pierwszego]; jeśli jest rozgrzeszony z ostatniego, ostatni jest dozwolony, a wszystkie inne są zabronione. został zwolniony ze środkowego, te od niego w dół (tj. po nim) są dozwolone; te od niego w górę (tj. przed nim) są zabronione. (Jeśli powiedział :) „Nie skorzystam na tym, korban i od tego, korbana, „wymagane jest otwarcie dla każdego. [Ta Miszna jest zgodna z R. Szimonem, który mówi w odniesieniu do przysięgi (w zaprzeczeniu) przyjęcia przysięgi, jeśli pięciu twierdzi (zobowiązania) od niego, a on d enied i przysiągł, a następnie wyznał, nie jest zobowiązany przynieść ofiary za każdego, chyba że przysięgał każdemu; i tu też musi powiedzieć: „od tego korbana, a od tego korbana”. Ale mędrcy mówią (w odniesieniu do zastawu): Jeśli powiedział: „Szewuah (przysięga), że nie jestem winien ani tobie, ani tobie, ani tobie”, to on odpowiada za każdego. I tutaj także (w odniesieniu do ślubów), jeśli powiedział: „nie z tego, ani z tego, ani z tego”, nawet jeśli nie określił „Korban” w odniesieniu do każdego, każdy jest uważany za ślub sam w sobie, a to jest halacha.]

ח קוֹנָם יַיִן שֶׁאֵינִי טוֹעֵם, שֶׁהַיַּיִן רַע לַמֵּעָיִם, אָמְרוּ לוֹ, וַהֲלֹא הַמְיֻשָּׁן יָפֶה לַמֵּעָיִם, הֻתַּר בַּמְיֻשָּׁן. וְלֹא בַמְיֻשָּׁן בִּלְבַד הֻתַּר, אֶלָּא בְכָל הַיָּיִן. קוֹנָם בָּצָל שֶׁאֵינִי טוֹעֵם, שֶׁהַבָּצָל רַע לַלֵּב. אָמְרוּ לוֹ, הֲלֹא הַכֻּפְרִי יָפֶה לַלֵּב, הֻתַּר בַּכֻּפְרִי. וְלֹא בַכֻּפְרִי בִלְבַד הֻתַּר, אֶלָּא בְכָל הַבְּצָלִים. מַעֲשֶׂה הָיָה, וְהִתִּירוֹ רַבִּי מֵאִיר בְּכָל הַבְּצָלִים:

8 (Gdyby ktoś powiedział :) „Konam, żebym nie skosztował wina, bo wino szkodzi żołądkowi” i powiedzieli mu: „Czy stare wino nie jest dobre dla żołądka?” wtedy wolno mu (pić) stare wino. Dozwolone jest nie tylko stare wino, ale każde wino. [Dzieje się tak tylko wtedy, gdy mówi: „Gdybym to wiedział, w ogóle bym nie przysiągł” lub: „Pozwoliłbym na stare wino, a zakazałbym młodego”. Ale gdyby powiedział: „Gdybym wiedział, powiedziałbym:„ Wszelkie wino jest mi zabronione, z wyjątkiem starego wina ”, to tylko stare wino jest dozwolone, a wszelkie inne wino jest zabronione.] (Gdyby ktoś powiedział :) „Konam, żebym nie skosztował cebuli, bo cebula szkodzi sercu” i powiedzieli mu: „Czy dzika cebula nie jest dobra dla serca?” Wtedy wolno mu jeść dziką cebulę. I nie tylko pozwalała mu tylko dzika cebula, ale cała cebula… Był taki epizod, a R. Meir pozwolił na wszystkie cebule.

ט פּוֹתְחִין לָאָדָם בִּכְבוֹד עַצְמוֹ וּבִכְבוֹד בָּנָיו. אוֹמְרִים לוֹ, אִלּוּ הָיִיתָ יוֹדֵעַ שֶׁלְּמָחָר אוֹמְרִין עָלֶיךָ כָּךְ הִיא וִסְתּוֹ שֶׁל פְּלוֹנִי, מְגָרֵשׁ אֶת נָשָׁיו, וְעַל בְּנוֹתֶיךָ יִהְיוּ אוֹמְרִין בְּנוֹת גְּרוּשׁוֹת הֵן, מָה רָאֲתָה אִמָּן שֶׁל אֵלּוּ לְהִתְגָּרֵשׁ, וְאָמַר, אִלּוּ הָיִיתִי יוֹדֵעַ שֶׁכֵּן, לֹא הָיִיתִי נוֹדֵר, הֲרֵי זֶה מֻתָּר:

9 Otwarcie przewidziano dla człowieka z własnym honorem i z honorem swoich dzieci [gdyby ślubował rozwód z żoną]. Mówią mu: „Gdybyś wiedział, że jutro powiedzą o tobie:„ To jest ten rodzaj jest człowiekiem —rozwodzi się ze swoimi żonami ”, a o twoich córkach:„ Są córkami po rozwodzie! ” „Co ich matka„ widziała ”jako rozwód? [Jeśli nie było w niej czegoś nieprzyzwoitego! w ten sposób skazując swoje dzieci. I nie obawiamy się, że może kłamać, że być może naprawdę tego nie żałuje, ale wstydzi się powiedzieć, że nie troszczy się o honor swoich dzieci.] Gdyby powiedział: „Gdybym to wiedział, nie złożył ślubowania, jest zwolniony ze swojego ślubu.

י קוֹנָם שֶׁאֵינִי נוֹשֵׂא אֶת פְּלוֹנִית כְּעוּרָה, וַהֲרֵי הִיא נָאָה. שְׁחוֹרָה, וַהֲרֵי הִיא לְבָנָה. קְצָרָה, וַהֲרֵי הִיא אֲרֻכָּה, מֻתָּר בָּהּ. לֹא מִפְּנֵי שֶׁהִיא כְעוּרָה וְנַעֲשֵׂית נָאָה, שְׁחוֹרָה וְנַעֲשֵׂית לְבָנָה, קְצָרָה וְנַעֲשֵׂית אֲרֻכָּה, אֶלָּא שֶׁהַנֶּדֶר טָעוּת. וּמַעֲשֶׂה בְאֶחָד שֶׁנָּדַר מִבַּת אֲחוֹתוֹ הֲנָיָה, וְהִכְנִיסוּהָ לְבֵית רַבִּי יִשְׁמָעֵאל וְיִפּוּהָ. אָמַר לוֹ רַבִּי יִשְׁמָעֵאל, בְּנִי, לָזוֹ נָדָרְתָּ. אָמַר לוֹ, לָאו. וְהִתִּירוֹ רַבִּי יִשְׁמָעֵאל. בְּאוֹתָהּ שָׁעָה בָּכָה רַבִּי יִשְׁמָעֵאל וְאָמַר, בְּנוֹת יִשְׂרָאֵל נָאוֹת הֵן, אֶלָּא שֶׁהָעֲנִיּוּת מְנַוַּלְתָּן. וּכְשֶׁמֵּת רַבִּי יִשְׁמָעֵאל, הָיוּ בְנוֹת יִשְׂרָאֵל נוֹשְׂאוֹת קִינָה וְאוֹמְרוֹת, בְּנוֹת יִשְׂרָאֵל אֶל רַבִּי יִשְׁמָעֵאל בְּכֶינָה. וְכֵן הוּא אוֹמֵר בְּשָׁאוּל (שמואל ב א) בְּנוֹת יִשְׂרָאֵל אֶל שָׁאוּל בְּכֶינָה:

10 (Gdyby ktoś powiedział :) „Konam, że nie poślubię tej brzydkiej kobiety” i okazało się, że jest piękna — „śniada” i uznano ją za uczciwą — „niska” i okazało się, że jest wysoka —może ją (poślubić). Nie żeby była brzydka i stała się piękna; smagły i stał się piękny; niski i stał się wysoki—ale ponieważ ślub był błędem [od samego początku, kobieta była uczciwa w czasie ślubu i nie było wymagane rozgrzeszenie przez mędrca]. I zdarzyło się, że mężczyzna wypowiadał się na korzyść córki swojej siostry. Po tym, jak została wprowadzona do domu R. Judy i upiększona, R. Jiszmael zapytał go: „Synu mój, czy to była taka jak ona, od której się złożyłeś?”. Odpowiedział: „Nie”, a R. Yishmael pozwolił jej. W tym czasie R. Yishmael płakał i mówił; „Córki Izraela są piękne, ale ubóstwo zeszpeciło je”! A kiedy umarł R. Jiszmael, córki Izraela podniosły lament, mówiąc: „Wołajcie, córki Izraela, nad R. Jiszmaelem”—tak jak wtedy, gdy umarł Saul, a mianowicie. (2 Samuela 1:24): „O córki Izraela, wołajcie nad Saulem!” [Gemara wyjaśnia, że czegoś brakuje i że to ma na myśli: "R. Yishmael mówi: Nawet jeśli była brzydka i stała się piękna, smagła i stała się piękna. I zdarzyło się, że człowiek się bełkotał itd. " Pierwsza tanna pozwala na to tylko wtedy, gdy przysięga była błędna od samego początku, tak jak wtedy, gdy na początku była piękna. A R. Yishmael utrzymuje, że nawet jeśli stała się piękna dopiero po ślubie, jest to dozwolone. Ponieważ można ją upiększyć, nie była brzydka. Halacha nie jest zgodna z R. Yishmaelem.

Poprzedni rozdział Następny rozdział