Nedarim 8

Rozdział 8

א קוֹנָם יַיִן שֶׁאֲנִי טוֹעֵם הַיּוֹם, אֵינוֹ אָסוּר אֶלָּא עַד שֶׁתֶּחְשָׁךְ. שַׁבָּת זוֹ, אָסוּר בְּכָל הַשַּׁבָּת, וְשַׁבָּת שֶׁעָבְרָה. חֹדֶשׁ זֶה, אָסוּר בְּכָל הַחֹדֶשׁ, וְרֹאשׁ חֹדֶשׁ לְהַבָּא. שָׁנָה זוֹ, אָסוּר בְּכָל הַשָּׁנָה, וְרֹאשׁ הַשָּׁנָה לֶעָתִיד לָבֹא. שָׁבוּעַ זֶה, אָסוּר בְּכָל הַשָּׁבוּעַ, וּשְׁבִיעִית שֶׁעָבְרָה. וְאִם אָמַר יוֹם אֶחָד, שַׁבָּת אֶחָת, חֹדֶשׁ אֶחָד, שָׁנָה אֶחָת, שָׁבוּעַ אֶחָד, אָסוּר מִיּוֹם לְיוֹם:
1 (Jak ktoś mówi :) „konam, że dziś wina nie próbuję” to jest zabronione tylko do zmroku. [Bo tak mówią ludzie. Kiedy mówią „dzisiaj”, mają na myśli, aż nadejdzie dzień.] (Jeśli ktoś powie: „Konam, że nie próbuję wina) w tym tygodniu” [Gdyby był środek tygodnia, a on powiedział: „To tydzień ”], jest zabroniony przez cały tydzień i miniony szabat. [Zabroniony jest również w dzień szabatu, wliczając go do tygodnia, który minął.] (Jeśli ktoś mówi: „Konam, żebym nie smakował wina) w tym miesiącu”, jest zabroniony przez cały miesiąc, a Rosz Chodesz jest przyszłość. [Gdyby to był środek miesiąca, a on powiedział; „W tym miesiącu” jest zabronione do końca miesiąca, a Rosz Chodesz to przyszłość. Dozwolone jest na Rosz Chodesz, ponieważ jest to liczone wraz z nadchodzącym miesiącem, nawet jeśli Rosz Chodesz przypadał trzydziestego dnia miesiąca, który minął.] (Jeśli ktoś mówi: „Konam, nie próbuję wina) w tym roku”, jest zabroniony przez cały rok, a Rosz ha-Szana to przyszłość. [Gdyby to był środek roku, a on powiedział: „W tym roku”, nie wolno mu tego robić do końca roku i wolno mu robić Rosz ha-Szana, licząc się z nadchodzącym rokiem.] (Jeśli ktoś mówi: „Konam, że nie próbuję wina) to shavua”, zabroniono mu całego shavua i shevi'ith, który minął. [Gdyby to był środek szabaty (okres siedmiu lat), a on powiedział: „Ten szawua”, jest zabroniony do końca szabaty, a siódmy rok wlicza się do roku szabat, który minął]. A jeśli powie: „jeden dzień”, „tydzień”, „miesiąc”, „rok”, „jeden szawua”, to jest zabroniony z dnia na dzień. [Gdyby to był środek dnia, a on powiedział: „pewnego dnia”, nie wolno mu tego robić aż do tej samej godziny następnego dnia. Podobnie, gdyby to był ósmy dzień miesiąca, a on powiedział: „W tym miesiącu”, to jest zabronione do ósmego dnia następnego miesiąca. I tak z rokiem, a więc z shemitah. Podobnie, gdyby powiedział: „Konam, że nie próbuję wina dziennie”, bez kwalifikacji, „tydzień”, „miesiąc” czy „rok”—chociaż nie powiedział „jeden miesiąc”, „jeden tydzień”, „jeden miesiąc”, zabrania mu się „z godziny na godzinę”. A jeśli ktoś powie: „Konam, że dziś nie próbuję wina”, mimo że jest to dozwolone, gdy robi się ciemno, musi poprosić (rozgrzeszenie) mędrca—dekret, aby nie pozwolił na to, kiedy mówi „dzień”, bez zastrzeżeń, myląc „dzień” z „dzisiaj” lub „ten tydzień” z „tygodniem”, bez zastrzeżeń. I tak ze wszystkimi.]
ב עַד הַפֶּסַח, אָסוּר עַד שֶׁיַּגִּיעַ. עַד שֶׁיְּהֵא, אָסוּר עַד שֶׁיֵּצֵא. עַד לִפְנֵי הַפֶּסַח, רַבִּי מֵאִיר אוֹמֵר, אָסוּר עַד שֶׁיַּגִּיעַ. רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר, אָסוּר עַד שֶׁיֵּצֵא:
2 (Jeśli mówi): „do Pesach”, jest zabronione, dopóki nie nadejdzie. [Albowiem w potocznym języku „do” oznacza nie włączanie.] (Jeśli mówi :) „Dopóki to nie będzie (Pesach)”, jest mu zabronione, dopóki nie minie [dla „dopóki nie będzie„ konotacji ”, o ile jest . ”] (Jeśli mówi :)„ aż do Pesach ”, R. Meir mówi: jest zabroniony, dopóki nie nadejdzie. [Albowiem człowiek nie stawia się w dwuznacznej sytuacji, a jego intencja była tak zwana „przed Pesach”, tj. Dopóki nie nadejdzie.] R. Yossi mówi: Jest mu zabronione, dopóki nie minie. [R. Yossi utrzymuje, że człowiek stawia się w sytuacji, w której należy postawić wszelkie możliwe konstrukcje w kierunku zakazu (np. „Przed którymkolwiek z dni Pesach”). Halacha jest zgodna z R. Yossi.
ג עַד הַקָּצִיר, עַד הַבָּצִיר, עַד הַמָּסִיק, אֵינוֹ אָסוּר אֶלָּא עַד שֶׁיַּגִּיעַ. זֶה הַכְּלָל, כֹּל שֶׁזְּמַנּוֹ קָבוּעַ וְאָמַר עַד שֶׁיַּגִּיעַ, אָסוּר עַד שֶׁיַּגִּיּעַ. אָמַר עַד שֶׁיְּהֵא, אָסוּר עַד שֶׁיֵּצֵא. וְכֹל שֶׁאֵין זְמַנּוֹ קָבוּעַ, בֵּין אָמַר עַד שֶׁיְּהֵא, בֵּין אָמַר עַד שֶׁיַּגִּיעַ, אֵינוֹ אָסוּר אֶלָּא עַד שֶׁיַּגִּיעַ:
3 (Jeśli mówi :) „do żniw [pszenicy i jęczmienia]”, „do zbiorów [winogron]”, „do zbiorów [oliwek]”, nie jest mu zabronione, dopóki nie nadejdzie. [Ponieważ zbiory pszenicy i winogrona nie mają ustalonego czasu, jak wyjaśniono poniżej, nie ma znaczenia, czy mówi on: „aż nadejdzie”, czy „aż nadejdzie”. W obu przypadkach jest zabroniony (tylko) do czasu przybycia. W przypadku czegokolwiek, co nie ma ustalonego czasu, wierzyciel nie chce sobie zabronić na czas nieokreślony, więc mówimy, że zdecydowanie zamierza „aż nadejdzie”.] Oto zasada: w przypadku czegoś, co ma ustalony czas, jeśli mówi: „aż nadejdzie”, ma zakaz, dopóki nie nadejdzie. Jeśli mówi: „dopóki się nie stanie”, nie wolno mu tego robić, dopóki to nie minie. W przypadku czegoś, co nie ma określonego okresu czasu, czy mówi: „aż nadejdzie”, czy: „dopóki nie nadejdzie”, jest zabronione tylko do czasu, gdy nadejdzie.
ד עַד הַקַּיִץ, עַד שֶׁיְּהֵא הַקַּיִץ, עַד שֶׁיַתְחִילוּ הָעָם לְהַכְנִיס בַּכַּלְכַּלּוֹת. עַד שֶׁיַּעֲבֹר הַקַּיִץ, עַד שֶׁיְּקַפְּלוּ הַמַּקְצוּעוֹת. עַד הַקָּצִיר, עַד שֶׁיַּתְחִיל הָעָם לִקְצֹר, קְצִיר חִטִּין אֲבָל לֹא קְצִיר שְׂעֹרִים. הַכֹּל לְפִי מְקוֹם נִדְרוֹ, אִם הָיָה בָהָר, בָּהָר, וְאִם הָיָה בַבִּקְעָה, בַּבִּקְעָה:
4 (Jeśli powie :) „do lata” lub: „do lata” —aż ludzie zaczną wkładać (figi) do koszy. [Czy powiedział: „do lata”, czy: „do lata”, jest zabroniony tylko do czasu, gdy ludzie zaczną wkładać do koszy. To znaczy, dopóki nie pokroją wielu fig i nie włożą ich do koszy.] (Jeśli ktoś mówi :) „aż minie lato” (jest to zabronione), dopóki nie złożą miktzo'oth [mat, na których są figi wysuszony. Po wyschnięciu maty te są składane i przechowywane na następny rok.] (Jeśli powiedział :) „aż do żniwa” (jest zabronione), dopóki ludzie nie zaczną zbierać pszenicy, ale nie jęczmienia. Wszystko według miejsca jego ślubowania. [Jeśli większość plonów tego miejsca to pszenica, to aż do zbiorów pszenicy; a jeśli jęczmień, to aż do żniwa jęczmienia.] Gdyby był na górze, na górze; w dolinie, w dolinie. [Jeśli był na górze w czasie składania ślubu, aż do czasu zbioru pszenicy lub winogron na górze; jeśli w dolinie, aż do zbiorów pszenicy lub winogron w dolinie.]
ה עַד הַגְּשָׁמִים, עַד שֶׁיִּהְיוּ הַגְּשָׁמִים, עַד שֶׁתֵּרֵד רְבִיעָה שְׁנִיָּה. רַבָּן שִׁמְעוֹן בֶּן גַּמְלִיאֵל אוֹמֵר, עַד שֶׁיַּגִּיעַ זְמַנָּהּ שֶׁל רְבִיעָה. עַד שֶׁיִּפָּסְקוּ גְשָׁמִים, עַד שֶׁיֵּצֵא נִיסָן כֻּלּוֹ, דִּבְרֵי רַבִּי מֵאִיר. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, עַד שֶׁיַּעֲבֹר הַפֶּסַח. קוֹנָם יַיִן שֶׁאֵינִי טוֹעֵם הַשָּׁנָה, נִתְעַבְּרָה הַשָּׁנָה, אָסוּר בָּהּ וּבְעִבּוּרָהּ. עַד רֹאשׁ אֲדָר, עַד רֹאשׁ אֲדָר הָרִאשׁוֹן. עַד סוֹף אֲדָר, עַד סוֹף אֲדָר הָרִאשׁוֹן. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, קוֹנָם יַיִן שֶׁאֵינִי טוֹעֵם עַד שֶׁיְּהֵא הַפֶּסַח, אֵינוֹ אָסוּר אֶלָּא עַד לֵיל הַפֶּסַח, שֶׁלֹּא נִתְכַּוֵּן זֶה אֶלָּא עַד שָׁעָה שֶׁדֶּרֶךְ בְּנֵי אָדָם לִשְׁתּוֹת יָיִן:
5 (Jeśli mówi :) „aż do deszczu” lub „do deszczu” —aż do drugiego deszczu. [W przypadku każdego z tych dwóch preparatów jest on dozwolony, gdy tylko zaczną się drugie opady, które w „opóźnionym roku” przypadają na Rosh Chodesh Kislev. Dlatego też, jeśli ktoś ślubował: „aż do deszczu”, jest zabroniony aż do Rosz Chodesz Kislew, chyba że deszcze spadły na początku swego czasu, który w „błogosławionym roku” przypada siedemnastego dnia Marchii i „środkowy rok” dwudziestego trzeciego roku. To jest halacha, a nie jak R. Shimon b. Gamliel mówi.] R. Shimon ur. Gamliel mówi: Do czasu, kiedy nadejdzie deszcz (nawet jeśli nie padał deszcz). (Jeśli mówi :) „aż przestaną padać deszcze” (jest zabroniony, dopóki nie minie cały Nissan. To są słowa R. Meira. R. Juda mówi: aż przejdzie Pesach. (Halacha jest zgodna z R . Yehudah.] (Jeśli mówi :) „Konam, że nie próbuję wina w tym roku”—Jeśli jest to rok przestępny, to jest zabronione w nim (w samym roku) i w jego dodanej części. (Jeśli mówi :) „aż do początku Adar” (jest zabronione) aż do początku pierwszego Adar. (Jeśli mówi :) „do końca Adar” (jest zabronione) do końca pierwszego Adar. R. Yehudah mówi; (Jeśli mówi :) „Konam, żebym nie pił wina, dopóki nie będzie Pesach”, jest zabroniony tylko do nocy Pesach, z zamiarem: do czasu, gdy ludzie piją wino.
ו אָמַר קוֹנָם בָּשָׂר שֶׁאֵינִי טוֹעֵם עַד שֶׁיְּהֵא הַצּוֹם, אֵינוֹ אָסוּר אֶלָּא עַד לֵילֵי צוֹם, שֶׁלֹּא נִתְכַּוֵּן זֶה אֶלָּא עַד שָׁעָה שֶׁדֶּרֶךְ בְּנֵי אָדָם לֶאֱכֹל בָּשָׂר. רַבִּי יוֹסֵי בְנוֹ אוֹמֵר, קוֹנָם שׁוּם שֶׁאֵינִי טוֹעֵם עַד שֶׁתְּהֵא שַׁבָּת, אֵינוֹ אָסוּר אֶלָּא עַד לֵילֵי שַׁבָּת, שֶׁלֹּא נִתְכַּוֵּן זֶה אֶלָּא עַד שָׁעָה שֶׁדֶּרֶךְ בְּנֵי אָדָם לֶאֱכֹל שׁוּם:
6 (Jeśli mówi :) „Konam, żebym nie skosztował mięsa, dopóki nie będzie post”, jest mu zabronione tylko do (przed) nocą postu [Jom Kipur, to jest micwa do ucztowania w przeddzień Jom Kippur.], Jego intencja była taka: aż do czasu, gdy ludzie będą jeść mięso. R. Yossi, jego syn, mówi: (Jeśli mówi :) „Konam, żebym nie jadł czosnku, aż nadejdzie szabat”, jest zabroniony tylko do nocy szabatowej, a jego zamiarem było: aż do czasu, kiedy ludzie będą jeść czosnek. [Albowiem Ezdrasz ustanowił, że jedzą czosnek w szabatowe noce, a czosnek wzmaga nasienie. Halacha nie jest zgodna z R. Yehudah lub R. Yossi, jego synem, ale jak stwierdzono powyżej w naszej Misznie (8: 3): „Z czymś, co ma określony czas, jeśli mówi:„ aż nadejdzie ”, jest zabroniony, dopóki nie nadejdzie. Jeśli powie: „dopóki się nie stanie”, jest zabroniony, dopóki nie minie.]
ז הָאוֹמֵר לַחֲבֵרוֹ קוֹנָם שֶׁאֲנִי נֶהֱנֶה לְךָ אִם אֵין אַתָּה בָא וְנוֹטֵל לְבָנֶיךָ כּוֹר אֶחָד שֶׁל חִטִּין וּשְׁתֵּי חָבִיּוֹת שֶׁל יַיִן, הֲרֵי זֶה יָכוֹל לְהָפֵר אֶת נִדְרוֹ שֶׁלֹּא עַל פִּי חָכָם, וְיֹאמַר לוֹ, כְּלוּם אָמַרְתָּ אֶלָּא מִפְּנֵי כְבוֹדִי, זֶהוּ כְבוֹדִי. וְכֵן הָאוֹמֵר לַחֲבֵרוֹ קוֹנָם שֶׁאַתָּה נֶהֱנֶה לִי אִם אֵין אַתָּה בָא וְנוֹתֵן לִבְנִי כּוֹר אֶחָד שֶׁל חִטִּין וּשְׁתֵּי חָבִיּוֹת שֶׁל יַיִן, רַבִּי מֵאִיר אוֹמֵר, אָסוּר עַד שֶׁיִּתֵּן. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, אַף זֶה יָכוֹל לְהָפֵר אֶת נִדְרוֹ שֶׁלֹּא עַל פִּי חָכָם, וְיֹאמַר לוֹ, הֲרֵי אֲנִי כְאִלּוּ הִתְקַבָּלְתִּי. הָיוּ מְסָרְבִין בּוֹ לָשֵׂאת בַּת אֲחוֹתוֹ וְאָמַר קוֹנָם שֶׁהִיא נֶהֱנֵית לִי לְעוֹלָם, וְכֵן הַמְגָרֵשׁ אֶת אִשְׁתּוֹ וְאָמַר קוֹנָם אִשְׁתִּי נֶהֱנֵית לִי לְעוֹלָם, הֲרֵי אֵלּוּ מֻתָּרוֹת לֵהָנוֹת לוֹ, שֶׁלֹּא נִתְכַּוֵּן זֶה אֶלָּא לְשׁוּם אִישׁוּת. הָיָה מְסָרֵב בַּחֲבֵרוֹ שֶׁיֹּאכַל אֶצְלוֹ, אָמַר קוֹנָם לְבֵיתְךָ שֶׁאֵינִי נִכְנָס, טִפַּת צוֹנֵן שֶׁאֵינִי טוֹעֵם לָךְ, מֻתָּר לִכָּנֵס לְבֵיתוֹ וְלִשְׁתּוֹת מִמֶּנּוּ צוֹנֵן, שֶׁלֹּא נִתְכַּוֵּן זֶה אֶלָּא לְשׁוּם אֲכִילָה וּשְׁתִיָּה:
7 Jeśli jeden powiedział do swojego przyjaciela: „Konam, skorzystam na tobie, jeśli nie przyjdziesz i nie weźmiesz dla swojego syna jednej korony pszenicy i dwóch beczek wina”, drugi może unieważnić swój ślub bez uciekania się do mędrca, mówiąc: go: „Czy nie powiedziałeś tego tylko po to, by mnie uhonorować? To jest mój zaszczyt” [że karmię mojego syna własnym synem]. Podobnie, gdyby ktoś powiedział do swojego przyjaciela: „Konam, korzystasz ze mnie, chyba że przyjdziesz i mój synu, jeden kor pszenicy i dwie beczki wina " —R. Meir mówi: Nie wolno mu (czerpać z niego korzyści), dopóki tego nie udzieli. I mędrcy mówią: Tutaj także on (ślubownik) może unieważnić swój ślub bez uciekania się do mędrca, mówiąc do niego: „Uważam, że go przyjąłem”. Jeśli błagali go, aby poślubił córkę swojej siostry [ponieważ jest ona jego „rówieśniczką” ”i (Jewamot 62b): Jeśli ktoś poślubi córkę swojej siostry, to o nim Pismo mówi (Izajasz 58: 7):„ I nie ignorujcie waszego ciała ... (9): Wtedy, kiedy zawołasz, Lrd odpowie. ”], A on powiedział:„ Konam, ona zawsze korzysta ze mnie ”; i podobnie, jeśli ktoś rozwiódł się z żoną i powiedział: „Konam, moja żona zawsze czerpie ze mnie pożytek”, wolno im korzystać z niego, ponieważ on zamierzał jedynie (porzucić je) małżeństwo. Jeśli jego przyjaciel błagał go, aby z nim jadł, a on (błagany) powiedział: „Konam, abym nie wchodził do twojego domu”, „abym nie skosztował twojej kropli zimnej (wody)”, wolno mu wejść do jego domu i napić się jego zimnej wody, gdyż zamierzał tylko jeść i pić. [Jednakże wolno mu nawet jeść i pić, ponieważ nie wypowiedział wprost „jedzenia” i „picia”. Śluby wymagają bowiem wyraźnego wyrażenia, a mianowicie. (Lb 30: 3): „Zgodnie ze wszystkim, co wychodzi z jego ust, uczyni”. I nie jest to podobne do pierwszej części (naszej Miszny), ponieważ małżeństwo jest objęte „korzyściami”].