Nedarim 11

Rozdział 11

א וְאֵלּוּ נְדָרִים שֶׁהוּא מֵפֵר, דְּבָרִים שֶׁיֵּשׁ בָּהֶם עִנּוּי נֶפֶשׁ, אִם אֶרְחָץ וְאִם לֹא אֶרְחָץ, אִם אֶתְקַשֵּׁט וְאִם לֹא אֶתְקַשֵּׁט. אָמַר רַבִּי יוֹסֵי, אֵין אֵלּוּ נִדְרֵי עִנּוּי נָפֶשׁ:

1 I to są śluby, które on unieważnia [Gemara wyjaśnia, że śluby i przysięgi są zamierzone; bo w języku mędrców przysięgi zawarte są w ślubach.]: rzeczy, które pociągają za sobą utrapienie, a mianowicie: „Jeśli się wykąpię” i jeśli „nie będę się kąpać”; „Jeśli ozdobię siebie” i „nie ozdobię siebie”. [tj. „Przyjemność kąpieli jest mi zabroniona na zawsze, jeśli się dziś kąpię”—to jest przysięga. „Shevuah, abym się nie kąpał”—to jest przysięga. I podobnie, „jeśli się ozdobię”, to znaczy: „Przyjemność zdobywania ozdób jest mi zabroniona na zawsze, jeśli zdobię się dzisiaj”. "a jeśli" nie będę się ozdabiał ", to znaczy: Szewuach, żebym się nie ozdabiał."] R. Yossi powiedział: To nie są śluby utrapienia. [R. Yossi różni się od pierwszego tanna tylko w odniesieniu do samych ślubów, mówiąc, że „przyjemność kąpieli jest mi na zawsze zabroniona, jeśli się dziś kąpię” nie jest przysięgą udręki; bo możliwe jest, że nie będzie się dziś kąpać, a przyjemność kąpieli nie będzie jej zakazana na zawsze. A jednodniowa abstynencja od kąpieli nie jest uważana za przypadłość, ponieważ jednodniowa odrażająca nie jest uważana za odrażającą. Halacha nie jest zgodna z R. Yossi. Zarówno ojciec, jak i mąż unieważniają przysięgi ucisku, napisano (Lb 30:17): „między mężczyzną a jego żoną, między ojcem a jego córką”. Ojciec zostaje przyrównany do męża. Tak jak mąż unieważnia tylko śluby ucisku, tak i ojciec unieważnia tylko śluby ucisku. A Rambam zarządza, że ojciec może unieważnić wszystkie śluby i przysięgi, nawet te, które nie są utrapieniem, a mianowicie. (Tamże 30: 6): „wszystkie jej śluby i więzy”].

ב וְאֵלּוּ הֵם נִדְרֵי עִנּוּי נֶפֶשׁ. אָמְרָה, קוֹנָם פֵּרוֹת הָעוֹלָם עָלָי, הֲרֵי זֶה יָכוֹל לְהָפֵר. פֵּרוֹת מְדִינָה עָלָי, יָבִיא לָהּ מִמְּדִינָה אַחֶרֶת. פֵּרוֹת חֶנְוָנִי זֶה עָלָי, אֵינוֹ יָכוֹל לְהָפֵר. וְאִם לֹא הָיְתָה פַרְנָסָתוֹ אֶלָּא מִמֶּנּוּ, הֲרֵי זֶה יָפֵר, דִּבְרֵי רַבִּי יוֹסֵי:

2 A to są śluby ucisku: jeśli ona powiedziała: „Konam, (abym nie jadł) owoców świata”, może je unieważnić. (Jeśli powiedziała: „Konam, żebym nie jadł) owoców tego kraju”, może przynieść jej owoce z innego kraju. „owoce tego sklepikarza”, nie może tego anulować. A jeśli jego (męża) utrzymanie pochodziło tylko od niego (tego sklepikarza) [sklepikarza udzielającego mężowi kredytu, dopóki nie zarobił i nie zwrócił mu], może je unieważnić. To są słowa R. Yossiego. [R. Yossi zgadza się ze swoim poglądem, że mąż nie unieważnia każdego przysięgi cierpienia, rozróżniając między utrapieniem wielkim a cierpieniem umiarkowanym oraz utrapieniem długotrwałym i krótkotrwałym. A wszystkie misznajoty tego rozdziału są według niego, a nie halachą. Ale mąż może unieważnić każdy ślub ucisku, czy to jednodniowy, jednogodzinny, czy długoterminowy; czy pociąga to za sobą wielkie cierpienie, czy umiarkowane cierpienie. Podobnie, może unieważnić przysięgi i przysięgi w sprawach „między nim a nią”, nawet jeśli nie pociąga to za sobą żadnej przykrości, jak wtedy, gdy przysięgała lub ślubowała, że nie maluje oczu ani nie przyozdabia się. Podobnie, jeśli ślubowała, że nie będzie jadła owoców tego kraju, mąż może to unieważnić, sprowadzając je z innego kraju, co pociąga za sobą wysiłek. To są rzeczy, które są „między nim a nią”. Jaka jest różnica między ślubami i przysięgami, które są między nim a nią, a ślubami i przysięgami ucisku? Śluby i przysięgi ucisku unieważnia zarówno dla siebie, jak i dla innych, np. Jeśli ślubowała nie jeść mięsa lub nie pić wina, unieważnia to i może jeść i pić, nawet po tym, jak jest wdową lub po rozwodzie i poślubieniu innej osoby . I przysięgi i przysięgi „między nim a nią”, np. Jeśli zakazała sobie wspólnego życia ze wszystkimi mężczyznami na zawsze lub malowania lub ozdabiania się na zawsze, on unieważnia to, co go dotyczy, a ona mieszka z nim i maluje i ozdabia się tak długo, jak ona jest jego żoną. A kiedy jest owdowiała lub rozwiedziona, nie wolno jej mieszkać z jakimkolwiek mężczyzną, a także malować i ozdabiać; i podobnie w podobnych przypadkach.]

ג קוֹנָם שֶׁאֵינִי נֶהֱנָה לַבְּרִיּוֹת, אֵינוֹ יָכוֹל לְהָפֵר, וִיכוֹלָה הִיא לֵהָנוֹת בְּלֶקֶט וּבְשִׁכְחָה וּבְפֵאָה. קוֹנָם כֹּהֲנִים וּלְוִיִּם נֶהֱנִים לִי, יִטְּלוּ עַל כָּרְחוֹ. כֹּהֲנִים אֵלּוּ וּלְוִיִּם אֵלּוּ נֶהֱנִים לִי, יִטְּלוּ אֲחֵרִים:

3 (Jeśli powiedziała;) „konam, że nie będę korzystał z ludzi”, nie może tego unieważnić, [to nie jest przysięga cierpienia, bo może być karmiona przez męża, a jej mąż nie jest zaliczany do „ludzi”. I ta Miszna również jest według R. Yossiego i nie jest halachą, jak wyjaśniono powyżej. I nie tylko wtedy, gdy mówi: „Konam, żebym nie korzystała z ludzi, gdzie sama sobie zakazuje korzyści od wszystkich ludzi, czy może to anulować z powodu„ ślubów ucisku ”według mędrców, ale nawet jeśli mówi: „Konam, żebym nie skorzystała z tego mężczyzny”, jeśli ona sama sobie zabrania czerpania korzyści tylko z tego mężczyzny, mąż może unieważnić jej przysięgę z powodu „rzeczy między nim a nią”, co oznacza dla niego wysiłek, jeśli ona tego nie zrobi korzyść z tego mężczyzny, a Tora stwierdza (Lb 30:17): „między mężczyzną a jego żoną”—Wszystko „między mężczyzną a żoną” mąż może unieważnić.] I może skorzystać z leket, shikchah i grochu. [Taka jest intencja: Innym powodem, dla którego jeśli ona mówi: „Konam, że nie będę czerpać korzyści z ludzi”, mąż nie może tego unieważnić, jest taki, że może ona skorzystać z leketów, szikchy i grochu, w którym to przypadku nie odnosi korzyści ludzi, to są dary dla ubogich i nie ma tu żadnej utrapienia.] (Jeśli ktoś powie: „Konam,) Kohanim i Lewici korzystający ze mnie”, mogą przyjąć wbrew jego woli. [Bo tak jakby powiedziała: „Konam, że nie będę czerpać korzyści z ludzi”, ona również może wziąć biedne dary. Jeśli ktoś pożyczy Cohanim i Lewitom z jego posiadłości, wolno im wziąć dary Cohanim i Lewitów.] (Jeśli powie: „Konam), ci Cohanim i ci Lewici, którzy czerpią ze mnie pożytek”, mogą je przyjąć inni.

ד קוֹנָם שֶׁאֵינִי עוֹשָׂה עַל פִּי אַבָּא, וְעַל פִּי אָבִיךָ, וְעַל פִּי אָחִי, וְעַל פִּי אָחִיךָ, אֵינוֹ יָכוֹל לְהָפֵר. שֶׁאֵינִי עוֹשָׂה עַל פִּיךָ, אֵינוֹ צָרִיךְ לְהָפֵר. רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר, יָפֵר, שֶׁמָּא תַעְדִּיף עָלָיו יוֹתֵר מִן הָרָאוּי לוֹ. רַבִּי יוֹחָנָן בֶּן נוּרִי אוֹמֵר, יָפֵר, שֶׁמָּא יְגָרְשֶׁנָּה וּתְהִי אֲסוּרָה עָלָיו:

4 (Jeśli powiedziała :) „Konam, że nie pracuję dla ust mojego ojca”, „dla ust Twojego ojca”, „dla ust mojego brata” lub „dla ust Twojego brata”, nie może tego unieważnić. [tj. jeśli powiedziała: „Hekdesh („ oddany ”) będzie całą moją pracą od przyjścia do ust mojego ojca”; to znaczy, że mój ojciec nie może skorzystać z mojego dzieła, nie może go unieważnić; bo to nie są „rzeczy między nim a nią”. I wszyscy się z tym zgadzają, że jeśli ona zabroni innym czerpania z niej pożytku, jej mąż nie może tego unieważnić.] (Jeśli powiedziała: „Konam”), że nie pracuję dla twoich ust, nie musi tego anulować. [Bo jest wobec niego zobowiązana. I chociaż hekdesz rozwiązuje zobowiązania, mędrcy wzmocnili jej zobowiązanie wobec męża, przysięgającemu nie umożliwiono rozwiązania tego zobowiązania.] R. Akiva mówi: Powinien to anulować, ponieważ mogłaby zarabiać oprócz tego, co mu się powraca [i „hekdesh” zaczyna obowiązywać po tym dodaniu, nie powraca do niego. Dlatego musi ją unieważnić; a unieważnienie jest przydatne, przysięga pociągająca za sobą „sprawy między nim a nią”, niemożliwe jest, aby dodatek nie został zmieszany z tym, co powraca do jej męża.] R. Yochanan ur. Nuri mówi: Powinien to unieważnić, żeby się z nią nie rozwiódł i nie wolno jej było do niego wracać. [A jej podstawowe dzieło wymaga unieważnienia, aby nie rozwiódł się z nią, a jej zobowiązanie wobec męża nie zostało rozwiązane, po czym przysięga wejdzie w życie i nie będzie mogła do niego wrócić. Halacha jest zgodna z R. Yochanan b. Nuri. (I mówimy o przykładzie, w którym mówi: „Niech moje ręce będą hekdesh do ich Stwórcy”, a ręce są „na świecie” (aby nie przysięgała w odniesieniu do „czegoś, czego nie ma na świecie” ), a hekdesh „bierze na siebie”.]

ה נָדְרָה אִשְׁתּוֹ וְסָבוּר שֶׁנָּדְרָה בִתּוֹ, נָדְרָה בִתּוֹ וְסָבוּר שֶׁנָּדְרָה אִשְׁתּוֹ, נָדְרָה בְנָזִיר וְסָבוּר שֶׁנָּדְרָה בְקָרְבָּן, נָדְרָה בְקָרְבָּן וְסָבוּר שֶׁנָּדְרָה בְנָזִיר, נָדְרָה מִן הַתְּאֵנִים וְסָבוּר שֶׁנָּדְרָה מִן הָעֲנָבִים, נָדְרָה מִן הָעֲנָבִים וְסָבוּר שֶׁנָּדְרָה מִן הַתְּאֵנִים, הֲרֵי זֶה יַחֲזֹר וְיָפֵר:

5 Gdyby jego żona ślubowała, a on myślał, że to jego córka; gdyby jego córka ślubowała, a on myślał, że to jego żona; gdyby ślubowała naziretyzm, a on myślał, że złożyła ofiarę; gdyby ślubowała ofiarę, a on myślał, że ślubowała naziretyzm; jeśli ona piła się z fig, a on myślał, że piła się z winogron; jeśli ona piła się z winogron, a on myślał, że piła się z fig—musi to ponownie anulować. [Błędne stwierdzenie nieważności nie oznacza unieważnienia. Musi on (w swoim unieważnieniu) w intencji kobiety, która złożyła ślub, jest napisane (Lb 30:12): „Nie zmusił jej”—unieważnienie musi być skierowane do samego ślubującego. Musi również zaplanować konkretny ślub, który został złożony, napisany (tamże 5): „… a jej ojciec wysłucha jej przysięgi”— musi wiedzieć, jaki ślub złożyła.]

ו אָמְרָה, קוֹנָם תְּאֵנִים וַעֲנָבִים אֵלּוּ שֶׁאֵינִי טוֹעֶמֶת, קִיֵּם לַתְּאֵנִים, כֻּלּוֹ קַיָּם. הֵפֵר לַתְּאֵנִים, אֵינוֹ מוּפָר עַד שֶׁיָּפֵר אַף לָעֲנָבִים. אָמְרָה, קוֹנָם תְּאֵנִים שֶׁאֵינִי טוֹעֶמֶת וַעֲנָבִים שֶׁאֵינִי טוֹעֶמֶת, הֲרֵי אֵלּוּ שְׁנֵי נְדָרִים:

6 Gdyby powiedziała: „Konam, żebym nie skosztowała tych fig i winogron”, jeśli sprawił, że (przysięga) stanęła za figami, wszystko to pozostaje. Jeśli unieważniłby ją dla fig, nie zostaje ona unieważniona, dopóki nie unieważni jej również dla winogron. [Powód: (Liczb 30:14): „Jej mąż yekimmenu” („Jej mąż ją unieruchomi”) „Yakim mimenu” („Podniesie część z siebie”). to stoi, on powoduje, że wszystko stoi. Ale "yeferenu" ("On to unieważni") nie może zostać wyjaśnione w ten sposób, tak że nie ma unieważnienia, dopóki nie unieważni tego wszystkiego. To jest indywidualna opinia, a nie halacha, ponieważ halacha jest zgodna z mędrcami, którzy mówią: Przyczyną powstania jest unieważnienie, a mianowicie: tak jak z unieważnieniem, to, co unieważnił, jest unieważnione, a czego nie stwierdzenie nieważności nie zostaje unieważnione (nie można wyjaśnić „yeferenu” jako częściowego unieważnienia), a więc z powodu wstrzymania. To, co spowodował, stoi; a czego nie spowodował, nie ostoi się. (Albowiem „yekimmenu” nie jest również tłumaczone jako częściowe potwierdzenie, gdyż jest to sposób, w jaki Pismo pisze to w ten sposób.) I chociaż w odniesieniu do rozgrzeszenia (hatarah) mędrca, mówimy: „Jeśli ktoś jest rozgrzeszony z części przysięgam, że jest zwolniony z tego wszystkiego, „z unieważnieniem męża i ojca, tak nie jest]. Jeśli ona powiedziała:„ Konam, nie będę smakować fig i nie będę smakować winogron ”, to są dwa śluby.

ז יוֹדֵעַ אֲנִי שֶׁיֵּשׁ נְדָרִים, אֲבָל אֵינִי יוֹדֵעַ שֶׁיֵּשׁ מְפֵרִין, יָפֵר. יוֹדֵעַ אֲנִי שֶׁיֵּשׁ מְפֵרִין אֲבָל אֵינִי יוֹדֵעַ שֶׁזֶּה נֶדֶר, רַבִּי מֵאִיר אוֹמֵר, לֹא יָפֵר, וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, יָפֵר:

7 (Gdyby powiedział :) „Wiedziałem, że były śluby, ale nie wiedziałem, że są unieważnienia” [tj. Że miał prawo je unieważnić], może je unieważnić [w dniu, w którym dowie się, że ma upoważnienie do tego, aby ten dzień był jak „dzień, w którym go usłyszy”.] Ale (jeśli powiedział :) „Nie wiedziałem, że to była przysięga” [i że wymagała unieważnienia], R. Meir mówi : Nie może tego anulować. [Ponieważ bowiem wiedział, że może ją unieważnić, chociaż nie wiedział, że to przyrzeczenie, powinien był ją unieważnić w każdym razie. Halacha nie jest zgodna z R. Meir.] Mędrcy mówią: On może ją unieważnić.

ח הַמֻּדָּר הֲנָאָה מֵחֲתָנוֹ וְהוּא רוֹצֶה לָתֵת לְבִתּוֹ מָעוֹת, אוֹמֵר לָהּ, הֲרֵי הַמָּעוֹת הָאֵלּוּ נְתוּנִים לָךְ בְּמַתָּנָה וּבִלְבַד שֶׁלֹּא יְהֵא לְבַעְלֵךְ רְשׁוּת בָּהֶן, אֶלָּא מַה שֶּׁאַתְּ נוֹשֵׂאת וְנוֹתֶנֶת בְּפִיךְ:

8 Jeśli czyjś zięć otrzymał od niego korzyść, a on (teść) chciał dać pieniądze swojej córce, mówi do niej: „Weź te pieniądze jako prezent, pod warunkiem, że twój mąż ma nie ma do tego prawa, ale tylko w tym, co kupujesz i wkładasz do ust. " [I jego stan utrzymuje się, a mąż go nie nabywa. I chociaż dzięki temu darowi „ratuje” go od wysiłku; bo z tych pieniędzy jego żona jest karmiona, a karmienie jej było jego obowiązkiem— „oszczędzanie z wysiłku” nie jest uważane za „czerpanie korzyści”].

ט וְנֵדֶר אַלְמָנָה וּגְרוּשָׁה יָקוּם עָלֶיהָ (במדבר ל). כֵּיצַד. אָמְרָה, הֲרֵינִי נְזִירָה לְאַחַר שְׁלשִׁים יוֹם, אַף עַל פִּי שֶׁנִּשֵּׂאת בְּתוֹךְ שְׁלשִׁים יוֹם, אֵינוֹ יָכוֹל לְהָפֵר. נָדְרָה וְהִיא בִרְשׁוּת הַבַּעַל, מֵפֵר לָהּ. כֵּיצַד. אָמְרָה, הֲרֵינִי נְזִירָה לְאַחַר שְׁלשִׁים, אַף עַל פִּי שֶׁנִּתְאַלְמְנָה אוֹ נִתְגָּרְשָׁה בְתוֹךְ שְׁלשִׁים, הֲרֵי זֶה מוּפָר. נָדְרָה בוֹ בַיּוֹם, נִתְגָּרְשָׁה בוֹ בַיּוֹם, הֶחֱזִירָהּ בּוֹ בַיּוֹם, אֵינוֹ יָכוֹל לְהָפֵר. זֶה הַכְּלָל, כֹּל שֶׁיָּצָאת לִרְשׁוּת עַצְמָהּ שָׁעָה אַחַת, אֵינוֹ יָכוֹל לְהָפֵר:

9 (Lb 30:10): „A ślub wdowy lub rozwiedzionej kobiety… będzie z nią trwać”. Jak to? Jeśli powiedziała: „Będę nazirejczykiem po trzydziestu dniach”, mimo że w ciągu trzydziestu dni wyszła za mąż, nie może tego anulować. [Werset nie jest potrzebny dla siebie (tj. Dla zwykłego przypadku), bo jeśli nie ma męża, kto go unieważni? Musi zatem odnosić się do przypadku, w którym była owdowiała przez jakiś czas, a czas ślubu (tj. Jego wejścia w życie) nadszedł dopiero po jej ślubie. („On nie może tego unieważnić” :), mimo że przysięga staje się skuteczna, gdy jest z nim żoną; ponieważ czas ślubowania jest kryterium (unieważnienia).] Jeśli ślubowała, gdy była w domenie męża, on unieważnia ją za nią (nawet jeśli ma obowiązywać później). Jak to? Jeśli powiedziała: „Zostanę nazirejczykiem po trzydziestu dniach”, to nawet gdyby była owdowiała lub rozwiodła się w ciągu trzydziestu dni, zostaje to unieważnione. Jeśli złożyła ślubowanie pewnego dnia i rozwiodła się tego dnia, a tego dnia została przyjęta z powrotem, [po czym usłyszał o jej przysiędze], nie może jej unieważnić [ponieważ weszła do swojej własnej domeny między ślubem a unieważnieniem, mąż nie jest upoważniony do unieważnienia wcześniejszych ślubów.] Oto zasada: jeśli kobieta wejdzie do swojej domeny na (choćby) jedną chwilę, on (jej mąż) nie może jej unieważnić (wcześniejsza przysięga).

י תֵּשַׁע נְעָרוֹת, נִדְרֵיהֶן קַיָּמִין. בּוֹגֶרֶת וְהִיא יְתוֹמָה, נַעֲרָה וּבָגְרָה וְהִיא יְתוֹמָה, נַעֲרָה שֶׁלֹּא בָגְרָה וְהִיא יְתוֹמָה, בּוֹגֶרֶת וּמֵת אָבִיהָ, נַעֲרָה בוֹגֶרֶת וּמֵת אָבִיהָ, נַעֲרָה שֶׁלֹּא בָגְרָה וּמֵת אָבִיהָ, נַעֲרָה שֶׁמֵּת אָבִיהָ וּמִשֶּׁמֵּת אָבִיהָ בָּגְרָה, בּוֹגֶרֶת וְאָבִיהָ קַיָּם, נַעֲרָה בוֹגֶרֶת וְאָבִיהָ קַיָּם. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, אַף הַמַּשִּׂיא בִתּוֹ הַקְּטַנָּה, וְנִתְאַלְמְנָה אוֹ נִתְגָּרְשָׁה וְחָזְרָה אֶצְלוֹ, עֲדַיִן הִיא נַעֲרָה:

10 Jest dziewięć na'aroth [niekoniecznie "na'aroth" (ale ogólnie panny)], których śluby są ważne: Bogereth, który jest sierotą [Wyszła za mąż, a jej mąż umarł, kiedy była na'arą, jej „sierota za życia jej ojca”. Po wyjściu za mąż ojciec nie ma już nad nią żadnej władzy. A potem stała się bogaczką i ślubowała. Jej ślub jest ważny, ponieważ jest Bogereth, a także dlatego, że jest „sierotą za życia swego ojca”]; na'ara, który stał się bogeretem, który jest sierotą. [Wyszła za mąż i jej mąż zmarł. Przysięgła sobie, kiedy była na'arą, a potem stała się bogerem. A ona jest „sierotą za życia swojego ojca”, jak wyjaśniłem.]; a na'arah [w czasie, gdy ślubowała], która jeszcze nie stała się bogereth, która jest sierotą [„za życia jej ojca”. Te trzy to (kategoria): „sierota za życia jej ojca”]; bogereth, którego ojciec zmarł. [Kiedy przysięgła, że jest Bogereth, a jej ojciec zmarł. Jest dosłownie „sierotą”.]; na'ara, który stał się bogeretem, którego ojciec zmarł; a na'arah, który nie stał się bogeretem, którego ojciec zmarł. [Te trzy to (kategoria) „jej ojciec umarł”]; a naarah, której ojciec umarł, a po śmierci ojca stała się bogereth; bogereth, którego ojciec żyje; na'ara, który stał się bogeretem, którego ojciec żyje. [Te trzy są (kategorią) bogereth. Gemara wyjaśnia, że mędrcy nauczali tylko trzech na'araothów: Bogeretha, sieroty, „sieroty za życia jej ojca”. R. Juda mówi: Także jeśli ktoś poślubił swoją córkę jako nieletnią, a ona była wdową lub rozwiodła się i wróciła do niego, będąc jeszcze na'arah. [Gdyż wstąpiła do chuppy, opuściła domenę ojca wraz z tym małżeństwem.]

יא קוֹנָם שֶׁאֵינִי נֶהֱנֵית לְאַבָּא וּלְאָבִיךָ אִם עוֹשָׂה אֲנִי עַל פִּיךָ, שֶׁאֵינִי נֶהֱנֵית לְךָ אִם עוֹשָׂה אֲנִי עַל פִּי אַבָּא, וְעַל פִּי אָבִיךָ, הֲרֵי זֶה יָפֵר:

11 (Gdyby powiedziała :) „Konam, nie skorzystam na moim ojcu lub twoim ojcu, jeśli coś dla ciebie zrobię” (lub :) „że nie skorzystam na tobie, jeśli zrobię coś dla mojego ojca lub dla twojego ojcze ”, może to anulować. [Jest to bowiem pogardliwe dla męża, że nie wolno jej korzystać z jej ojca lub jego ojca, ponieważ ona coś dla niego robi, a jej ślub obejmuje „sprawy między nim a nią”].

יב בָּרִאשׁוֹנָה הָיוּ אוֹמְרִים, שָׁלשׁ נָשִׁים יוֹצְאוֹת וְנוֹטְלוֹת כְּתֻבָּה, הָאוֹמֶרֶת טְמֵאָה אֲנִי לְךָ, שָׁמַיִם בֵּינִי לְבֵינֶךָ, נְטוּלָה אֲנִי מִן הַיְּהוּדִים. חָזְרוּ לוֹמַר, שֶׁלֹּא תְהֵא אִשָּׁה נוֹתֶנֶת עֵינֶיהָ בְאַחֵר וּמְקַלְקֶלֶת עַל בַּעְלָהּ. אֶלָּא הָאוֹמֶרֶת טְמֵאָה אֲנִי לְךָ, תָּבִיא רְאָיָה לִדְבָרֶיהָ. שָׁמַיִם בֵּינִי לְבֵינֶךָ, יַעֲשׂוּ דֶרֶךְ בַּקָּשָׁה. נְטוּלָה אֲנִי מִן הַיְּהוּדִים, יָפֵר חֶלְקוֹ, וּתְהֵא מְשַׁמַּשְׁתּוֹ, וּתְהֵא נְטוּלָה מִן הַיְּהוּדִים:

12 Na początku powiedzieli: Trzy kobiety wychodzą i biorą swoją kethubę: Ta, która mówi: „Jestem dla ciebie nieczysty” [Przykład dotyczy żony Coheina, która została zmuszona do zakazania mężowi. Nie traci swojej kethubah. Mędrcy wierzyli, że zabrania się mężowi. A ponieważ wychodzi z zarostem, bierze swoją ketubę, co jest pochodną tego, co jest napisane w samej ketubie, a mianowicie: „Jeśli poślubisz inną, weźmiesz to, co ci napisano”], „Niebo między ja i ty!" [Gemara wyjaśnia: Nie "strzela jak strzała" (i nie może płodzić dzieci); to znaczy rzeczy, które są znane Niebiosom, a których nie może ona wyraźnie powiedzieć. Przykładem jest taki, w którym ona występuje z (ważnym) roszczeniem, a mianowicie: „Chcę, aby personel mógł się na nim oprzeć, a motyka wykopać mój grób” (tj. Syn, który będzie mnie wspierał na starość i utrzymywał mój pochówek); bo inaczej, powiedziano jej: „Idźcie, nie jest wam nakazane, abyście produkowali i rozmnażali się”], „Jestem zabrana Żydom”. [Zabrania sobie wspólnego życia z całym Izraelem. I chociaż mówimy (Kethuvoth 71a), że jeśli ślubuje (nie będzie mieszkać razem), wychodzi bez kethuba, ponieważ „włożyła palec między zęby”, wyjaśnia Rashi (Yevamoth 112a), że ponieważ zabrania sobie wspólnego życia z w całym Izraelu, z pewnością musi to czynić z konieczności, a współżycie jest dla niej bolesne. I pierwsza Miszna utrzymywała, że to nawet nie stanowi „rzeczy między nim a nią”, ponieważ może się z nią rozwieść]. Ale potem wycofali się, mówiąc (w wyjaśnieniu): Aby kobieta nie „patrzyła” na inną i źle jej mężowi. [„Pokolenia się pogarszały” i obawiali się, że nie skłamie, by uwolnić się od męża]. Ale jeśli mówi: „Jestem nieczysty”, musi przynieść dowód na swoje słowa [i nie wierzy się jej bez dowodu] ( Jeśli mówi :) „Niebo między mną a wami”, „pracują na żądanie”. [Proszą ją, żeby tak nie mówiła. Jeruszalmi wyjaśnia: Robią ucztę pojednania.] (Jeśli ona mówi :) „Jestem odebrana Żydom”, unieważnia to, co go dotyczy, [jej ślub obejmujący „sprawy między nim a nią”, które może unieważnić dla siebie], tak że z nim mieszka i jest „zabrana od (innych) Żydów”.

Poprzedni rozdział