Joma 8

Rozdział 8

א יוֹם הַכִּפּוּרִים אָסוּר בַּאֲכִילָה וּבִשְׁתִיָּה וּבִרְחִיצָה וּבְסִיכָה וּבִנְעִילַת הַסַּנְדָּל וּבְתַשְׁמִישׁ הַמִּטָּה. וְהַמֶּלֶךְ וְהַכַּלָּה יִרְחֲצוּ אֶת פְּנֵיהֶם, וְהֶחָיָה תִנְעֹל אֶת הַסַּנְדָּל, דִּבְרֵי רַבִּי אֱלִיעֶזֶר, וַחֲכָמִים אוֹסְרִין:
1 W Jom Kipur zabronione jest (zapewnienie): jedzenia i picia, mycia, namaszczania, noszenia butów i wspólnego pożycia. [Mamy „assur” (konotujące rabinicznie, ale nie biblijnie zakazywane), mimo że jedzenie i picie są karane przez kareth (odcięcie), z powodu innych inuyim (cierpienia, samozaparcia), które nie podlegają karze kareth. A tych pięciu inuyim odpowiada pięciu inuyim wspomnianym w Torze, a mianowicie: (Kapłańska 23:32): „Sabat sabatów będzie wam, i będziecie dręczyć dusze wasze”; (Tamże 16:31): „Jest to dla was sabat sabatów i będziecie trapić dusze wasze”; (Lb 28: 7): „A dziesiątego dnia tego siódmego miesiąca… i będziecie dręczyć dusze wasze”; (Księga Kapłańska 23:27): „Ale dziesiątego dnia… i będziecie dręczyć dusze wasze”; (Tamże 16:29): „I będzie to dla was ustawa wieczna… będziecie dręczyć dusze wasze”. A tych (utrapień) w naszej Misznie jest również pięć, a do jedzenia i picia jest jedno.] A król i oblubienica mogą umyć twarze [król, z powodu (Izajasz 33:17): „Król w swoim piękno ujrzą wasze oczy "; oblubienica, aby ją polubić dla męża. Przez trzydzieści dni (po ślubie) nazywana jest „panną młodą”]. A położna może nosić buty [z powodu zimna]. To są słowa R. Eliezera. [Dotyczy to wszystkich: króla, panny młodej i położnej. Mędrcy tego zabraniają. Halacha jest zgodna z R. Eliezerem.]
ב הָאוֹכֵל כְּכוֹתֶבֶת הַגַּסָּה, כָּמוֹהָ וּכְגַרְעִינָתָהּ, וְהַשּׁוֹתֶה מְלֹא לֻגְמָיו, חַיָּב. כָּל הָאֳכָלִין מִצְטָרְפִין לִכְכוֹתֶבֶת. כָּל הַמַּשְׁקִין מִצְטָרְפִין לִמְלֹא לֻגְמָיו. הָאוֹכֵל וְשׁוֹתֶה, אֵין מִצְטָרְפִין:
2 Jeśli ktoś spożywa (w Jom Kipur) wielkość dużej daktyli (kotheveth), to ona i jej nasiona; a jeśli ktoś pije (wielkości) jego pełnego policzka, ponosi odpowiedzialność. [Kotheveth jest mniejszy niż (rozmiar) jajka. I chociaż (minimalna) ilość dla wszystkich (z Tory) „jedzenia” jest wielkości oliwki, to dlatego, że „jedzenie” jest napisane w odniesieniu do nich. Ale tutaj, gdzie jest napisane tylko „Każda dusza, która nie będzie cierpieć” (Kapłańska 23:29), postuluje się, że mając mniej niż kotheveth, umysł nie jest uspokojony i jest „udręczony”. W każdym razie jest orzeczone, że połowa rozmiaru (ilości objętej zakazem) jest zabroniona przez Torę; po prostu jest odpowiedzialność kareth i paski tylko przy pełnym rozmiarze. („pełny policzek” :) Każda ilość, która po przesunięciu na bok ust powoduje, że policzek wyraźnie rozszerza się, nazywana jest „jego pełnym policzkiem”. Dla przeciętnego człowieka jest to mniej niż rewitalizacja]. Wszystkie potrawy łączą się w kotheveth (zakazany rozmiar); i wszystkie płyny łączą się z (wielkością) jego pełnego policzka. Jeśli ktoś je i pije, „łączenie” (pokarmów i płynów) nie uzyskuje się.
ג אָכַל וְשָׁתָה בְּהֶעְלֵם אַחַת, אֵינוֹ חַיָּב אֶלָּא חַטָּאת אֶחָת. אָכַל וְעָשָׂה מְלָאכָה, חַיָּב שְׁתֵּי חַטָּאוֹת. אָכַל אֳכָלִין שֶׁאֵינָן רְאוּיִין לַאֲכִילָה, וְשָׁתָה מַשְׁקִין שֶׁאֵינָן רְאוּיִין לִשְׁתִיָּה, וְשָׁתָה צִיר אוֹ מֻרְיָס, פָּטוּר:
3 Jeśli ktoś jadł i pił w jednym okresie zapomnienia, jest odpowiedzialny tylko za jedną ofiarę za grzech [za jedzenie i picie wywodzi się z jednego wersetu i występuje pod tym samym imieniem]. Jeśli zjadł i wykonał pracę, ponosi odpowiedzialność. za dwie ofiary za grzech, [ponieważ pochodzą one z dwóch wersetów i występują pod dwoma imionami]. Jeśli ktoś jadł pokarmy, które nie nadają się do jedzenia, lub pił płyny, które nie nadają się do picia, lub jeśli pił solankę lub pokarmy, to on nie ponosi odpowiedzialności.
ד הַתִּינוֹקוֹת, אֵין מְעַנִּין אוֹתָן בְּיוֹם הַכִּפּוּרִים, אֲבָל מְחַנְּכִין אוֹתָם לִפְנֵי שָׁנָה וְלִפְנֵי שְׁנָתַיִם, בִּשְׁבִיל שֶׁיִּהְיוּ רְגִילִין בַּמִּצְוֹת:
4 Małe dzieci nie są „dotknięte” w Jom Kipur [tj. Nie jest się zobowiązanym do odmawiania im jedzenia], ale są szkolone [godzinami]. Jeśli był przyzwyczajony do jedzenia o czwartej godzinie, jest karmiony o piątej lub szóstej, jak może to tolerować], rok wcześniej [osiąga pełnoletność, jeśli jest chorowity i słaby i nie może „znieść” więcej ] lub dwa lata przed [osiągnie pełnoletność, jeśli jest zdrowy. „Dojrzewanie” to dwanaście lat i dzień dla dziewczynki (bo nie jest ona przyzwyczajona do pokazywania wcześniej dwóch włosów w okresie dojrzewania, kiedy to podlega karze za wykroczenie) i trzynaście lat i jeden dzień dla chłopca, do tego czasu nie podlega karze.] (Dzieje się to), aby przyzwyczaić ich do micwot.
ה עֻבָּרָה שֶׁהֵרִיחָה, מַאֲכִילִין אוֹתָהּ עַד שֶׁתָּשִׁיב נַפְשָׁהּ. חוֹלֶה מַאֲכִילִין אוֹתוֹ עַל פִּי בְקִיאִין. וְאִם אֵין שָׁם בְּקִיאִין, מַאֲכִילִין אוֹתוֹ עַל פִּי עַצְמוֹ, עַד שֶׁיֹּאמַר דָּי:
5 Jeśli jej płód poczuł zapach jedzenia, jest karmiony, dopóki jej dusza nie zostanie przywrócona. [Płód wącha jedzenie i pragnie tego, a jeśli nie je, oboje są zagrożeni. Chory jest karmiony opinią biegłych [tj. Lekarzy biegłych w swoim zawodzie]. A jeśli nie ma ekspertów, karmi się na własną rękę, dopóki nie powie: „Dość!” [Gemara wyjaśnia: Kiedy tak się dzieje, że polegamy na opinii ekspertów? Gdy chory mówi, że nie musi jeść lub gdy milczy. Ale jeśli mówi: „Potrzebuję”, nie ma tam ekspertów; to znaczy, ich wiedza na nic się nie przyda, ale on sam jest karmiony, nawet jeśli eksperci twierdzą, że nie musi jeść.]
ו מִי שֶׁאֲחָזוֹ בֻלְמוּס, מַאֲכִילִין אוֹתוֹ אֲפִלּוּ דְבָרִים טְמֵאִים, עַד שֶׁיֵּאוֹרוּ עֵינָיו. מִי שֶׁנְּשָׁכוֹ כֶלֶב שׁוֹטֶה, אֵין מַאֲכִילִין אוֹתוֹ מֵחֲצַר כָּבֵד שֶׁלוֹ, וְרַבִּי מַתְיָא בֶן חָרָשׁ מַתִּיר. וְעוֹד אָמַר רַבִּי מַתְיָא בֶן חָרָשׁ, הַחוֹשֵׁשׁ בִּגְרוֹנוֹ, מַטִּילִין לוֹ סַם בְּתוֹךְ פִּיו בְּשַׁבָּת, מִפְּנֵי שֶׁהוּא סְפֵק נְפָשׁוֹת, וְכָל סְפֵק נְפָשׁוֹת דּוֹחֶה אֶת הַשַּׁבָּת:
6 Jeśli ktoś został schwytany przez bulmus [choroba wywołana intensywnym apetytem i zagrażająca życiu (o której wiadomo, że została wyleczona, gdy jego wygląd wróci do normy)], karmi się go nawet tym, co nieczyste, aż jego oczy „błyszczą”. " Jeśli ktoś został ugryziony przez wściekłego psa, [ktoś opętany przez „złego ducha” (jego oznaki: rozwarte usta, kapiąca ślina, „wiszące” uszy, ogon wpuszczony między nogi, chodzenie na skraju drogi publicznej; niektórzy mówią : także szczekając, nie będąc słyszanym], nie jest karmiony z płata wątroby. [Chociaż lekarze to zalecają, nie jest to prawdziwe lekarstwo, które gwarantuje pozwolenie nieczystemu zwierzęciu.] I R. Matia ur. Charash na to pozwala, [uważa to za prawdziwe lekarstwo. Halacha nie jest zgodna z R. Matia b. Charash.] R. Matia b. Charash powiedział dalej: Jeśli bolą go zęby, [dziąsła zaczynają gnić i (choroba) rozprzestrzeniająca się na podniebienie i gardło], lekarstwo [lecznicze zioło] jest wprowadzane do jego ust w szabat, ponieważ istnieje ryzyko życia, a każde możliwe ryzyko życia jest ważniejsze niż szabat [" każdy „włączyć taki przypadek, kiedy jesteśmy pewni, że nie umrze w ten szabat, ale istnieje możliwość, że jeśli lekarstwo nie zostanie podane dzisiaj, mógł umrzeć w następny szabat; lub, jeśli lekarze zalecili picie mikstury przez osiem dni, przy czym pierwszym dniem jest szabat. Mógłbym pomyśleć, że powinien poczekać do wieczora, aby nie zbezcześcić dwóch szabatów; dlatego też powiedziano nam inaczej.]
ז מִי שֶׁנָּפְלָה עָלָיו מַפֹּלֶת, סָפֵק הוּא שָׁם סָפֵק אֵינוֹ שָׁם, סָפֵק חַי סָפֵק מֵת, סָפֵק נָכְרִי סָפֵק יִשְׂרָאֵל, מְפַקְּחִין עָלָיו אֶת הַגַּל. מְצָאוּהוּ חַי, מְפַקְּחִין עָלָיו. וְאִם מֵת, יַנִּיחוּהוּ:
7 Gdyby ktoś został złapany w zapadlisku i jest wątpliwość, czy tam jest (pod nim), czy nie; czy żyje, czy nie żyje; czy jest Gojem czy Żydem, szczątki są usuwane za niego. [Jest wykopywany i poszukiwany. Jeśli odsłonili się aż do jego nosa, czy to z góry (jego głowy) w dół, czy z dołu (jego stóp) w górę, i nie znaleźli oddechu, pewności, że jest martwy i nie wolno już kopać w jego imieniu, a mianowicie . (Rdz 7:22): „Wszystko, co miało ducha życia w swoich nozdrzach”]. Jeśli znaleźli go żywego, to (gruz) jest usuwany za niego. [Trzeba nas o tym powiadomić tylko w przypadku, gdy było widać, że może przeżyć tylko kilka chwil, a potem umrzeć. Niniejszym powiadamiamy, że jest on dla niego usunięty ze względu na te „kilka chwil”]. A jeśli znaleźli go martwego, zostaje tam (aż do szabatu). [Niniejszym powiadamiamy, że nawet ci, którzy utrzymują, że martwego ciała nie „uratowano” z ognia (w szabat), przyznają, że w tym przypadku szczątki nie są usuwane. Pozwolili bowiem na przenoszenie i przenoszenie martwego ciała na tej podstawie, że gdyby nie pozwolono, on (krewny zmarłego) mógłby przyjść i ugasić ogień, ponieważ „człowiek rozprasza się nad swoim martwym”. Ale tutaj, jeśli nie wolno mu usunąć gruzu, co mógłby zrobić, jest zabronione przez Pismo Święte, że powinniśmy pozwolić jednemu ze strachu przed drugim!]
ח חַטָּאת וְאָשָׁם וַדַּאי מְכַפְּרִין. מִיתָה וְיוֹם הַכִּפּוּרִים מְכַפְּרִין עִם הַתְּשׁוּבָה. הַתְּשׁוּבָה מְכַפֶּרֶת עַל עֲבֵרוֹת קַלּוֹת עַל עֲשֵׂה וְעַל לֹא תַעֲשֶׂה. וְעַל הַחֲמוּרוֹת הִיא תוֹלָה עַד שֶׁיָּבֹא יוֹם הַכִּפּוּרִים וִיכַפֵּר:
8 Ofiara za grzech i pozytywna ofiara za winę (w przeciwieństwie do „zawieszonej” ofiary za winy) zadośćuczynienie [wraz z pokutą. Tanna nie czuł potrzeby wspominania o tym, ponieważ przyjmuje się, że jeśli przyniesie swoją ofiarę za grzech i ofiarę za winę, już pokutował. Gdyby nie żałował, nie przyniósłby ofiary. („pozytywna ofiara winy” :), taka jak ofiara za kradzież i ofiara za winy me'iloth (nadużycie poświęconej własności)]. Śmierć i Jom Kipur odpokutowały wraz z pokutą. Pokuta stanowi zadośćuczynienie za mniejsze przewinienia: za (przekroczenie) pozytywnych i negatywnych przykazań. W przypadku poważniejszych wykroczeń zawiesza (karę) do czasu nadejścia Jom Kippur i pokuty. [Pokuta jest zadośćuczynieniem za (przekroczenie) przykazań pozytywnych i negatywnych przykazań związanych z przykazaniami pozytywnymi. Wniosek z gemary jest taki, że jeśli ktoś świadomie przekroczył przykazanie pozytywne lub przykazanie negatywne związane z przykazaniem pozytywnym, lub jeśli nieświadomie przekroczył przykazanie negatywne podlegające ranom i pokutował, „nie rusza się stamtąd”, dopóki nie jest ułaskawiony. Jeśli świadomie przekroczył negatywne przykazanie, na które nałożono kary, pokuta „zawiesza się” i Jom Kipur jest zadośćuczynieniem. Jeśli nieświadomie popełnił grzechy podlegające kareth i sądowej karze śmierci, ofiara za grzech odpokutowuje wraz z pokutą. A jeśli uczynił to świadomie, skrucha i Jom Kipur zostaną zawieszone, a nieszczęścia znikną. To tylko wtedy, gdy nie zbezcześcił Imienia. Oznacza to, że nie zgrzeszył i nie spowodował grzechu innych. Ale jeśli zbezcześcił Imię, jego skrucha nie jest pełna, dopóki nie umrze. A wszystko to tylko wtedy, gdy (ustanowienie) odesłanego kozła nie zostanie osiągnięte; ale kiedy tak się stanie, zadośćuczyni za wszystkie przestępstwa, mniejsze i większe (z wyjątkiem występków między człowiekiem a jego bliźnim, które nie są zadośćuczynione, dopóki nie pojednuje bliźniego)].
ט הָאוֹמֵר, אֶחֱטָא וְאָשׁוּב, אֶחֱטָא וְאָשׁוּב, אֵין מַסְפִּיקִין בְּיָדוֹ לַעֲשׂוֹת תְּשׁוּבָה. אֶחֱטָא וְיוֹם הַכִּפּוּרִים מְכַפֵּר, אֵין יוֹם הַכִּפּוּרִים מְכַפֵּר. עֲבֵרוֹת שֶׁבֵּין אָדָם לַמָּקוֹם, יוֹם הַכִּפּוּרִים מְכַפֵּר. עֲבֵרוֹת שֶׁבֵּין אָדָם לַחֲבֵרוֹ, אֵין יוֹם הַכִּפּוּרִים מְכַפֵּר, עַד שֶׁיְּרַצֶּה אֶת חֲבֵרוֹ. אֶת זוֹ דָּרַשׁ רַבִּי אֶלְעָזָר בֶּן עֲזַרְיָה, מִכֹּל חַטֹּאתֵיכֶם לִפְנֵי יְיָ תִּטְהָרוּ (ויקרא טז), עֲבֵרוֹת שֶׁבֵּין אָדָם לַמָּקוֹם, יוֹם הַכִּפּוּרִים מְכַפֵּר. עֲבֵרוֹת שֶׁבֵּין אָדָם לַחֲבֵרוֹ, אֵין יוֹם הַכִּפּוּרִים מְכַפֵּר, עַד שֶׁיְּרַצֶּה אֶת חֲבֵרוֹ. אָמַר רַבִּי עֲקִיבָא, אַשְׁרֵיכֶם יִשְׂרָאֵל, לִפְנֵי מִי אַתֶּם מִטַּהֲרִין, וּמִי מְטַהֵר אֶתְכֶם, אֲבִיכֶם שֶׁבַּשָּׁמַיִם, שֶׁנֶּאֱמַר (יחזקאל לו), וְזָרַקְתִּי עֲלֵיכֶם מַיִם טְהוֹרִים וּטְהַרְתֶּם. וְאוֹמֵר (ירמיה יז), מִקְוֵה יִשְׂרָאֵל יְיָ, מַה מִּקְוֶה מְטַהֵר אֶת הַטְּמֵאִים, אַף הַקָּדוֹשׁ בָּרוּךְ הוּא מְטַהֵר אֶת יִשְׂרָאֵל:
9 Jeśli ktoś mówi: „Zgrzeszyłem i upamiętałem się; zgrzeszyłem i odpokutowałem” [dwukrotnie], nie jest mu dane, aby odpokutował, [ponieważ przekroczył i powtórzył, nie odłącza się od grzechu, wydaje się, że jest to dozwolone do niego.] (Jeśli mówi :) „Będę grzeszyć, a Jom Kipur odpokutuje”, Jom Kipur nie zadośćuczyni. Jom Kipur odpokutowuje występki między człowiekiem a Bogiem; nie zadośćuczyni za występki między człowiekiem a jego bliźnim, dopóki nie pojednuje bliźniego. Wyjaśnił to R. Elazar b. Azaryah (Księga Kapłańska 16:30): „… ze wszystkich grzechów waszych przed Świętem będziecie oczyszczeni”—Jom Kipur odpokutowuje występki między człowiekiem a Bogiem; nie zadośćuczyni za występki między człowiekiem a jego bliźnim, dopóki nie pojednuje bliźniego. R. Akiwa powiedział: „Szczęśliwi jesteście, Izraelu. Przed kim jesteście oczyszczeni, a kto was oczyszcza? Wasz Ojciec w niebie, jak jest napisane (Ezechiel 36:25):„ I pokropię was wodą oczyszczającą i będziecie czyści ”i (Jeremiasz 17:13):„ Lewa to mykwa Izraela ”— Jak mykwa oczyszcza nieczystych, tak Święty Błogosławiony oczyszcza Izrael. "
Poprzedni rozdział