Tosefta do Bawa batra 9:5

הַשּׁוֹלֵחַ סִבְלוֹנוֹת לְבֵית חָמִיו, שָׁלַח שָׁם מֵאָה מָנֶה וְאָכַל שָׁם סְעוּדַת חָתָן אֲפִלּוּ בְדִינָר, אֵינָן נִגְבִּין. לֹא אָכַל שָׁם סְעוּדַת חָתָן, הֲרֵי אֵלּוּ נִגְבִּין. שָׁלַח סִבְלוֹנוֹת מְרֻבִּין שֶׁיַּחְזְרוּ עִמָּהּ לְבֵית בַּעְלָהּ, הֲרֵי אֵלּוּ נִגְבִּין. סִבְלוֹנוֹת מֻעָטִין שֶׁתִּשְׁתַּמֵּשׁ בָּהֶן בְּבֵית אָבִיהָ, אֵינָן נִגְבִּין:

Jeśli ktoś wysyłał podarunki zaręczynowe do domu swojego (przyszłego) teścia [(W zwyczaju pana młodego w dzień po zaręczynach było wysyłanie do domu narzeczonego biżuterii, słodyczy, dzbanów wina i dzbanów olej, a czasami pan młody tam chodził i jadł)] —Jeśli wysłał tam sto maneh i zjadł tam „ucztę pana młodego”, nawet (tylko) wartość dinara, one (prezenty zaręczynowe) nie zostaną odzyskane [jeśli umarł (w międzyczasie) lub jeśli zdecyduje rozwieść się z nią. Albowiem (przypuszcza się, że) z powodu przyjemności, jaką sprawiła mu uczta pana młodego, zrzekł się ich. To tylko wtedy, gdy zjadł (przynajmniej wartość) dinara. Ale jeśli zjadł mniej niż to, nie przypuszcza się, że odstąpił od nich i odzyskał je.] Jeśli nie zjadł tam uczty pana młodego, zostaną odzyskani. Jeśli wysłał wiele prezentów zaręczynowych, aby wrócić z nią do domu jej męża, są one odzyskiwane. [A nawet jeśli wysłał kilku, ale sprecyzował, że mają być zwróceni z nią do domu jej męża, są oni odzyskani. Podaje się powszechny przypadek, że jest w zwyczaju wysyłanie wielu prezentów, które mają być zwrócone z nią do domu męża; a tych, którzy ją wysłali, aby się ozdobiła w domu jej ojca, było na ogół nielicznych.] Jeśli wysłał kilka, aby użyć ich w domu jej ojca, nie zostaną odzyskani.

Poznaj tosefta do Bawa batra 9:5. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.