Talmud do Tamid 4:3

נָטַל אֶת הַסַּכִּין וְהִפְרִישׁ אֶת הָרֵאָה מִן הַכָּבֵד, וְאֶצְבַּע הַכָּבֵד מִן הַכָּבֵד, וְלֹא הָיָה מְזִיזָהּ מִמְּקוֹמָהּ. נָקַב אֶת הֶחָזֶה וּנְתָנוֹ לְמִי שֶׁזָּכָה בוֹ. עָלָה לַדֹּפֶן הַיְמָנִית, הָיָה חוֹתֵךְ וְיוֹרֵד עַד הַשִּׁדְרָה, וְלֹא הָיָה נוֹגֵעַ בַּשִּׁדְרָה, עַד שֶׁהוּא מַגִּיעַ לִשְׁתֵּי צְלָעוֹת רַכּוֹת. חֲתָכָהּ וּנְתָנָהּ לְמִי שֶׁזָּכָה בָהּ, וְהַכָּבֵד תְּלוּיָה בָהּ. בָּא לוֹ לַגֵּרָה, וְהִנִּיחַ בָּהּ שְׁתֵּי צְלָעוֹת מִכָּאן וּשְׁתֵּי צְלָעוֹת מִכָּאן. חֲתָכָהּ וּנְתָנָהּ לְמִי שֶׁזָּכָה בָהּ, וְהַקָּנֶה וְהַלֵּב וְהָרֵאָה תְּלוּיִם בָּהּ. בָּא לוֹ לַדֹּפֶן הַשְּׂמָאלִית, וְהִנִּיחַ בָּהּ שְׁתֵּי צְלָעוֹת רַכּוֹת מִלְמַעְלָן וּשְׁתֵּי צְלָעוֹת רַכּוֹת מִלְּמַטָּן. וְכָךְ הָיָה מַנִּיחַ בַּחֲבֶרְתָּהּ. נִמְצָא מַנִּיחַ בִּשְׁתֵּיהֶן, שְׁתַּיִם שְׁתַּיִם מִלְמַעְלָן וּשְׁתַּיִם שְׁתַּיִם מִלְּמַטָּן. חֲתָכָהּ וּנְתָנָהּ לְמִי שֶׁזָּכָה בָהּ, וְהַשִּׁדְרָה עִמָּהּ, וְהַטְּחוֹל תָּלוּי בָּהּ. וְהִיא הָיְתָה גְדוֹלָה, אֶלָּא שֶׁל יָמִין קוֹרִין גְּדוֹלָה, שֶׁהַכָּבֵד תְּלוּיָה בָהּ. בָּא לוֹ לָעֹקֶץ, חוֹתְכוֹ וּנְתָנוֹ לְמִי שֶׁזָּכָה בוֹ, וְהָאַלְיָה וְאֶצְבַּע הַכָּבֵד וּשְׁתֵּי כְלָיוֹת עִמּוֹ. נָטַל רֶגֶל הַשְּׂמָאלִי וּנְתָנָהּ לְמִי שֶׁזָּכָה בָהּ. נִמְצְאוּ כֻלָּן עוֹמְדִין בְּשׁוּרָה וְהָאֵבָרִים בְּיָדָם. הָרִאשׁוֹן, בָּרֹאשׁ וּבָרֶגֶל. הָרֹאשׁ בִּימִינוֹ, וְחוֹטְמוֹ כְלַפֵּי זְרוֹעוֹ, וְקַרְנָיו בֵּין אֶצְבְּעוֹתָיו, וּבֵית שְׁחִיטָתוֹ מִלְמַעְלָן, וְהַפֶּדֶר נָתוּן עָלֶיהָ. וְהָרֶגֶל שֶׁל יָמִין בִּשְׂמֹאלוֹ, וּבֵית עוֹרוֹ לַחוּץ. הַשֵּׁנִי, בִּשְׁתֵּי יָדַיִם, שֶׁל יָמִין בִּימִינוֹ, שֶׁל שְׂמֹאל בִּשְׂמֹאלוֹ, וּבֵית עוֹרָן לַחוּץ. הַשְּׁלִישִׁי, בָּעֹקֶץ וּבָרֶגֶל. הָעֹקֶץ בִּימִינוֹ, וְהָאַלְיָה מְדֻלְדֶּלֶת בֵּין אֶצְבְּעוֹתָיו, וְאֶצְבַּע הַכָּבֵד וּשְׁתֵּי הַכְּלָיוֹת עִמּוֹ. הָרֶגֶל שֶׁל שְׂמֹאל בִּשְׂמֹאלוֹ, וּבֵית עוֹרוֹ לַחוּץ. הָרְבִיעִי, בֶּחָזֶה וּבַגֵּרָה. הֶחָזֶה בִימִינוֹ, וְהַגֵּרָה בִשְׂמֹאלוֹ, וְצַלְעוֹתֶיהָ בֵין אֶצְבְּעוֹתָיו. הַחֲמִישִׁי, בִּשְׁתֵּי דְפָנוֹת. שֶׁל יָמִין בִּימִינוֹ, וְשֶׁל שְׂמֹאל בִּשְׂמֹאלוֹ, וּבֵית עוֹרָן לַחוּץ. הַשִּׁשִּׁי, בַּקְּרָבַיִם הַנְּתוּנִים בְּבָזָךְ וּכְרָעַיִם עַל גַּבֵּיהֶם מִלְמַעְלָה. הַשְּׁבִיעִי, בַּסֹּלֶת. הַשְּׁמִינִי, בַּחֲבִתִּין. הַתְּשִׁיעִי, בַּיָּיִן. הָלְכוּ וּנְתָנוּם מֵחֲצִי הַכֶּבֶשׁ וּלְמַטָּה בְּמַעֲרָבוֹ, וּמְלָחוּם. וְיָרְדוּ וּבָאוּ לָהֶם לְלִשְׁכַּת הַגָּזִית, לִקְרוֹת אֶת שְׁמַע:

On [kapłan] wziął nóż i oddzielił płuco od wątroby i palec [płat] od wątroby, ale nie chciał go ruszyć z miejsca. Nakłuwał klatkę piersiową [aby ją usunąć] i dawał temu, który wygrał [prawo] do niej. Podszedł do prawego boku i ciął w dół aż do kręgosłupa, ale nie dotykał kręgosłupa, dopóki nie dotarł do dwóch miękkich żeber [w pobliżu szyi]. On przeciął [prawy bok] i dał go temu, który wygrał [prawo] do niego, a wątroba [pozostała] na nim wisząca. Podszedł do szyi i zostawił na niej dwa żebra po tej stronie i dwa żebra po tej stronie. Przeciął go [szyję] i dał temu, który zdobył [prawo] do niego. Tchawica, serce i płuca [pozostały] zwisały z niej. Doszedł do lewej flanki i zostawił na niej dwa miękkie żebra [które były] nad nią [przy ogonie] i dwa miękkie żebra poniżej [przy szyi]. Zostawił to samo po przeciwnej stronie [prawy bok]. Tak więc zostawił dwa [żebra] po prawej stronie i dwa [żebra] po lewej stronie powyżej i dwa [żebra] po prawej stronie i dwa [żebra] po lewej stronie poniżej. Przeciął go [lewy bok] i dał temu, kto wygrał [prawy], a wraz z nim kręgosłup, a śledziona zwisała z niego. A [lewy bok] był większy [niż prawy, ponieważ miał kręgosłup], ale prawy nazywano „większym”, ponieważ zwisała z niego wątroba. Poszedł na tylną część [kręgosłupa]. Odciął go i dał temu, który wygrał [prawo] do tego. Był z nim ogon i palec [płat] wątroby i dwie nerki. Wziął lewą tylną nogę i dał ją temu, który wygrał [prawą]. Tak więc wszyscy oni [kapłani] stali w szeregu, a kończyny były w ich rękach. Pierwszy [kapłan stał] z głową i [prawą] tylną nogą. Głowa była w jego prawej dłoni, a jej pysk był skierowany w stronę ramienia, a rogi między palcami, a miejsce uboju było skierowane do góry, a na nim umieszczono tłuszcz. Prawa tylna noga znajdowała się w jego lewej ręce, a miejsce, gdzie [strona] skóra [była] była skierowana na zewnątrz. Drugi [ksiądz stał] z dwoma przednimi nogami. Prawą w prawej ręce, lewą w lewej, a po stronie, po której [była] skóra, była skierowana na zewnątrz. Trzeci [kapłan stał] z tylną częścią i tylną [lewą] nogą. Tylną część trzymał w prawej dłoni, a między palcami zwisał ogon. Czwarty [kapłan stał] z klatką piersiową i szyją. Klatka piersiowa w jego prawej dłoni i szyja w lewej dłoni z żebrami między palcami. Piąty [kapłan stał] z dwoma bokami. Prawą w prawej ręce, a lewą w lewej, stroną, na której [kiedyś była] skóra była skierowana na zewnątrz. Szósty [kapłani stali] z wnętrznościami umieszczonymi w złotej misce i nogami na nich. Siódmy [kapłan stał] z [ofiarą pokarmową] z najczystszej mąki. Ósmy [kapłan stał] z Chavitinem . Dziewiąty [kapłan stał] z winem [do picia wina]. Poszli [pierwszych sześciu kapłanów] i ustawili ich od środka pochylni [do ołtarza] i na dół, po stronie zachodniej, i solili ich [tam]. Następnie zeszli stamtąd do Komnaty z Ciosanego Kamienia, aby wyrecytować Szema.

Poznaj talmud do Tamid 4:3. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.