Talmud do Awoda zara 5:7

אֻמָּנִין שֶׁל יִשְׂרָאֵל שֶׁשָּׁלַח לָהֶם נָכְרִי חָבִית שֶׁל יֵין נֶסֶךְ בִּשְׂכָרָן, מֻתָּרִים לוֹמַר לוֹ תֵּן לָנוּ אֶת דָּמֶיהָ. וְאִם מִשֶּׁנִּכְנְסָה לִרְשׁוּתָן, אָסוּר. הַמּוֹכֵר יֵינוֹ לַנָּכְרִי, פָּסַק עַד שֶׁלֹּא מָדַד, דָּמָיו מֻתָּרִין. מָדַד עַד שֶׁלֹּא פָסַק, דָּמָיו אֲסוּרִין. נָטַל אֶת הַמַּשְׁפֵּךְ וּמָדַד לְתוֹךְ צְלוֹחִיתוֹ שֶׁל נָכְרִי, וְחָזַר וּמָדַד לְתוֹךְ צְלוֹחִיתוֹ שֶׁל יִשְׂרָאֵל, אִם יֶשׁ בּוֹ עַכֶּבֶת יַיִן, אָסוּר. הַמְעָרֶה מִכְּלִי אֶל כְּלִי, אֶת שֶׁעֵרָה מִמֶּנּוּ, מֻתָּר. וְאֶת שֶׁעֵרָה לְתוֹכוֹ, אָסוּר:

Żydowscy rzemieślnicy, do których Goj wysłał dzban yayin nesech, jak ich zapłata może mu powiedzieć: „Daj nam pieniądze” [bo jeszcze ich nie nabyli, a on jest im winien tylko pieniądze]. Ale jeśli wszedł do ich domeny, jest zabroniony. Jeśli ktoś sprzedaje swoje wino Gojowi—Jeśli określi cenę [tyle wina za tyle pieniędzy], zanim odmierzy je (do swoich naczyń), pieniądze (otrzymane w zamian) są dozwolone. [Bo meshichah (przyciąganie do siebie przedmiotu do zdobycia) skutkuje nabyciem dla Gojów, tak jak dla Żyda. Tak więc, kiedy Żyd odmierzy go do swoich naczyń i naczynie wejdzie do domeny Gojów, nabywa je za pomocą meshichah, tak że Żyd jest (już) winien pieniądze od Gojów jako pożyczkę; i nie staje się yayin nesech, dopóki Goj nie dotknie (samego wina).] Ale jeśli odmierzy je (do swoich naczyń), zanim określi cenę, jego pieniądze są zabronione. [Bo goj nie nabywa tego teraz z meshichah. Ponieważ nie określił jeszcze ceny, nie zobowiązał się do jej nabycia za pomocą szychy, aby Żyd go nie obciążył. Dlatego, kiedy go dotknie, jest to yayin nesech w domenie Żyda, Goj nie nabywa go, dopóki nie zostanie określona cena.] Jeśli on (Żyd) wziął swój lejek i odmierzył (swoje wino) do naczyń Goj, jeśli on (lejek) [w którym po raz pierwszy odmierzył wino dla Gojów, ma brzeg wina, [który zapobiega wypłynięciu jednej lub dwóch kropli z ust], to jest to zabronione. [Wino Żyda jest zabronione z powodu tej kropli yayin nesech w lejku.] Jeśli [Żyd] nalewa [wino] ze swojego naczynia do naczynia [w ręce goja lub do naczynia zawierającego yayin nesech ], to, z czego nalał, jest dozwolone [tj. wino pozostające w górnym naczyniu w ręku Żyda jest dozwolone], a to, co do niego wlał, jest zabronione [tj. przepływ, który opuścił naczynie Żyda, mimo że nie dotarło do naczynia w ręku Gojów (i jest oczywiste, co dotarło do naczynia Gojów), jest zabronione. [Albowiem „uważa się, że przepływ jest połączony” (z naczyniem znajdującym się pod nim), a nasza Miszna, która dopuszcza wino pozostawione w naczyniu w ręku Żyda, mówi o przypadku, w którym przepływ z górnego naczynia został odcięty zanim dotarł do dolnego naczynia w ręku poganina, tak że nie było tu przepływu, który łączyłby to, co było w górnym naczyniu z tym, co było w dolnym naczyniu. Albo (nasza Miszna mówi o przykładzie), gdzie wytrząsa wino z górnego naczynia, jak z miski do zraszania, tak że nie ma przepływu, który łączyłby wino w naczyniu w dłoni Żyda z naczyniem w ręka Gojów. Ale gdyby istniało takie połączenie, to wszystko, co pozostaje w górnym naczyniu w ręku Żyda, jest zabronione jako yayin nesech z uwagi na zasadę, że przepływ jest uważany za połączenie. To jest halacha.]

Poznaj talmud do Awoda zara 5:7. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.