Related%20passage do Bawa meci’a 7:4

הָיָה עוֹשֶׂה בִתְאֵנִים, לֹא יֹאכַל בַּעֲנָבִים, בַּעֲנָבִים, לֹא יֹאכַל בִּתְאֵנִים. אֲבָל מוֹנֵעַ אֶת עַצְמוֹ עַד שֶׁמַּגִּיעַ לִמְקוֹם הַיָּפוֹת וְאוֹכֵל. וְכֻלָּן לֹא אָמְרוּ אֶלָּא בִשְׁעַת מְלָאכָה, אֲבָל מִשּׁוּם הָשֵׁב אֲבֵדָה לַבְּעָלִים אָמְרוּ, פּוֹעֲלִים אוֹכְלִין בַּהֲלִיכָתָן מֵאֻמָּן לְאֻמָּן, וּבַחֲזִירָתָן מִן הַגַּת, וּבַחֲמוֹר כְּשֶׁהִיא פוֹרָקֶת:

Jeśli pracował przy figach, nie może jeść winogron; w winogronach nie może jeść fig. Ale może się powstrzymać, aż dotrze do miejsca najwspanialszego (owoce) i zjeść (tam). A wszystko to (przypadki, w których pracownicy mogli jeść) zostały określone (jako uzyskiwane) tylko w czasie pracy. Ale w drodze „przywracania utraconego przedmiotu” właścicielom, [tj. Aby nie przestał jeść], rządzili: robotnicy mogą jeść przechodząc od bruzdy do bruzdy. [Kiedy kończą jedną bruzdę i idą na rozpoczęcie następnej (mogą jeść). Mimo, że ten czas nie jest „czasem pracy”, właściciel woli, żeby wtedy zjadł.] I (mogą zjeść) wracając z tłoczni (po kolejny ładunek winogron). A osioł [może jeść z ładunku na plecach podczas chodzenia], dopóki nie zostanie rozładowany.

Poznaj related%20passage do Bawa meci’a 7:4. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.