Related%20passage do Bawa meci’a 3:1

הַמַּפְקִיד אֵצֶל חֲבֵרוֹ בְּהֵמָה אוֹ כֵלִים, וְנִגְנְבוּ אוֹ שֶׁאָבְדוּ, שִׁלֵּם וְלֹא רָצָה לִשָּׁבַע, שֶׁהֲרֵי אָמְרוּ שׁוֹמֵר חִנָּם נִשְׁבָּע וְיוֹצֵא, נִמְצָא הַגַּנָּב, מְשַׁלֵּם תַּשְׁלוּמֵי כֶפֶל. טָבַח וּמָכַר, מְשַׁלֵּם תַּשְׁלוּמֵי אַרְבָּעָה וַחֲמִשָּׁה. לְמִי מְשַׁלֵּם, לְמִי שֶׁהַפִּקָּדוֹן אֶצְלוֹ. נִשְׁבַּע וְלֹא רָצָה לְשַׁלֵּם, נִמְצָא הַגַּנָּב, מְשַׁלֵּם תַּשְׁלוּמֵי כֶפֶל, טָבַח וּמָכַר, מְשַׁלֵּם תַּשְׁלוּמֵי אַרְבָּעָה וַחֲמִשָּׁה. לְמִי מְשַׁלֵּם, לְבַעַל הַפִּקָּדוֹן:

Jeśli ktoś złożył swojemu sąsiadowi bestię lub naczynia, a zostały one skradzione lub zgubione, a on (sąsiad) zapłacił, nie chcąc przysięgać [przysięgi strażników (Szemot 22:10), na które mógłby się zwolnić, gdyby przysiągł, że nie był opuszczony i nie „wyciągnął ręki” przeciwko temu], ponieważ powiedzieli, że ten, kto czuwa za darmo (shomer chinam), przysięga i jest zwolniony —Jeśli złodziej został znaleziony, płaci kefel. Jeśli zarżnął i sprzedał, płaci cztery i pięć. Komu on płaci? Temu, u którego (zwierzę) zostało złożone. [Odkąd zapłacił, uzyskał wszystkie jego płatności. I nawet jeśli nie zapłacił, a tylko powiedział w bet-din: „Zapłacę”, nabywa wszystkie jego płatności, czy to kefel, czy cztery i pięć.] Jeśli przysiągł, nie chcąc płacić, gdyby złodziej był znaleziony, płaci kefel. Jeśli zarżnął i sprzedał, płaci cztery i pięć. Komu on płaci? Właścicielowi depozytu.

Poznaj related%20passage do Bawa meci’a 3:1. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.