Odniesienie do Szewuot 6:3

לִיטְרָא זָהָב יֶשׁ לִי בְיָדֶךָ, אֵין לְךָ בְיָדִי אֶלָּא לִיטְרָא כֶסֶף, פָּטוּר. דִּינַר זָהָב יֶשׁ לִי בְיָדֶךָ, אֵין לְךָ בְיָדִי אֶלָּא דִּינַר כֶּסֶף, וּטְרִיסִית וּפֻנְדְּיוֹן וּפְרוּטָה, חַיָּב, שֶׁהַכֹּל מִין מַטְבֵּעַ אַחַת. כּוֹר תְּבוּאָה יֶשׁ לִי בְיָדֶךָ, אֵין לְךָ בְיָדִי אֶלָּא לֶתֶךְ קִטְנִית, פָּטוּר. כּוֹר פֵּרוֹת יֶשׁ לִי בְיָדֶךָ, אֵין לְךָ בְיָדִי אֶלָּא לֶתֶךְ קִטְנִית, חַיָּב, שֶׁהַקִּטְנִית בִּכְלַל פֵּרוֹת. טְעָנוֹ חִטִּין, וְהוֹדָה לוֹ בִשְׂעֹרִים, פָּטוּר. וְרַבָּן גַּמְלִיאֵל מְחַיֵּב. הַטּוֹעֵן לַחֲבֵרוֹ בְכַדֵּי שֶׁמֶן וְהוֹדָה לוֹ בַקַּנְקַנִּים, אַדְמוֹן אוֹמֵר, הוֹאִיל וְהוֹדָה לוֹ מִקְצָת מִמִּין הַטַּעֲנָה, יִשָּׁבֵעַ. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, אֵין הַהוֹדָאָה מִמִּין הַטַּעֲנָה. אָמַר רַבָּן גַּמְלִיאֵל, רוֹאֶה אֲנִי אֶת דִּבְרֵי אַדְמוֹן. טְעָנוֹ כֵלִים וְקַרְקָעוֹת, וְהוֹדָה בַכֵּלִים וְכָפַר בַּקַּרְקָעוֹת, בַּקַּרְקָעוֹת וְכָפַר בַּכֵּלִים, פָּטוּר. הוֹדָה בְמִקְצָת הַקַּרְקָעוֹת, פָּטוּר. בְּמִקְצָת הַכֵּלִים, חַיָּב, שֶׁהַנְּכָסִים שֶׁאֵין לָהֶם אַחֲרָיוּת זוֹקְקִין אֶת הַנְּכָסִים שֶׁיֵּשׁ לָהֶן אַחֲרָיוּת לִשָּׁבַע עֲלֵיהֶן:

Żadna przysięga nie jest składana na roszczenia cheresha, shote (imbecyla) lub nieletniego. [(„cheresh” :) tak jak twierdzi cheresh gestem, gdyż „cheresh”, o którym mówią mędrcy we wszystkich miejscach, to takie, które ani nie słyszy, ani nie mówi. („małoletni” :) jest napisane (Wj 22: 6): „Jeśli człowiek daje bliźniemu swemu itd.”, a „dawanie” małoletniego jest nieistotne. A cheresh i shoteh są pod tym względem podrzędni. I tylko z przysięgą na Torę nie przysięga się na roszczenie nieletniego, ale na jego roszczenie nakłada się szuwat heset.] A nieletni nie jest noszony, ale za nieletniego i za hekdesz (poświęcony własność). [Jeżeli ktoś przychodzi do zapłaty z majątku małoletniego, może to uczynić tylko pod przysięgą. Podobnie, jeśli ktoś uczyni swoją własność hekdesh i wystawiony zostanie rachunek za nią, a posiadacz rachunku dojdzie do dokładnej zapłaty z tej nieruchomości, żąda przysięgi.]

Poznaj odniesienie do Szewuot 6:3. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.