Odniesienie do Rosz ha-Szana 3:4
בַּתַּעֲנִיּוֹת, בְּשֶׁל זְכָרִים, כְּפוּפִין, וּפִיהֶן מְצֻפֶּה כֶסֶף, וּשְׁתֵּי חֲצוֹצְרוֹת בָּאֶמְצַע. שׁוֹפָר מְקַצֵּר וַחֲצוֹצְרוֹת מַאֲרִיכוֹת, שֶׁמִּצְוַת הַיּוֹם בַּחֲצוֹצְרוֹת:
(Shofroth) dni postu to barany, zgięte, a ich usta pokryte są srebrem, a pośrodku są dwie trąby. [Były dwa shofroty, po jednym z każdej strony, a trąby pośrodku]. Szofar (dźwięk) był krótki, a trąby wyciągnięte; bo micwa dnia to trąby. [Dni postu na ogół dotyczy zbiorowej ucisku i jest napisane w tym względzie (Lb 10: 9): „... przeciwko ciemiężycielowi, który was uciska, wtedy zagracie w trąby”. I dzieje się to tylko w świątyni, ale poza świątynią, kiedy jest szofar, nie ma trąb; a kiedy są trąby, nie ma szofaru, jest napisane (Psalm 98: 6): „Przy trąbach i dźwięku szofaru, przed królem, L-rd”—„przed Królem, Panem” (tj. w świątyni), zrób to; nie „przed królem, L-rd”, nie róbcie tego.]