Odniesienie do Menachot 13:3

הֲרֵי עָלַי עֵצִים, לֹא יִפְחֹת מִשְּׁנֵי גְזִירִין. לְבוֹנָה, לֹא יִפְחֹת מִקֹּמֶץ. חֲמִשָּׁה קֳמָצִים הֵן, הָאוֹמֵר הֲרֵי עָלַי לְבוֹנָה, לֹא יִפְחֹת מִקֹּמֶץ. הַמִּתְנַדֵּב מִנְחָה, יָבִיא עִמָּהּ קֹמֶץ לְבוֹנָה. הַמַּעֲלֶה אֶת הַקֹּמֶץ בַּחוּץ, חַיָּב. וּשְׁנֵי בְזִיכִין טְעוּנִין שְׁנֵי קֳמָצִים:

„Ja biorę na siebie drewno” - nie może przynieść mniej niż dwa polana. „Kadzidło” - nie może przynieść mniej niż garść. Istnieje pięć [sytuacji, w których miara jest] garści: jeden, który mówi: „Biorę na siebie kadzidło” - nie może przynieść mniej niż garść; jeśli ślubuje ofiarę zbożową - musi przynieść ze sobą garść kadzidła; kto ofiaruje garść poza Świątynią, ponosi odpowiedzialność; dwie misy [umieszczone na stole z Lechem Hapanim [dwanaście specjalnie ukształtowanych przaśnych chlebów ofiarowanych w każdy szabat na złotym stole w Świątyni] wymagają dwóch garści [w każdej].

Poznaj odniesienie do Menachot 13:3. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.