Odniesienie do Bawa meci’a 7:8
שׁוֹמְרֵי פֵרוֹת אוֹכְלִין מֵהִלְכוֹת מְדִינָה, אֲבָל לֹא מִן הַתּוֹרָה. אַרְבָּעָה שׁוֹמְרִין הֵן. שׁוֹמֵר חִנָּם, וְהַשּׁוֹאֵל, נוֹשֵׂא שָׂכָר, וְהַשּׂוֹכֵר. שׁוֹמֵר חִנָּם נִשְׁבָּע עַל הַכֹּל, וְהַשּׁוֹאֵל מְשַׁלֵּם אֶת הַכֹּל, וְנוֹשֵׂא שָׂכָר וְהַשּׂוֹכֵר נִשְׁבָּעִים עַל הַשְּׁבוּרָה וְעַל הַשְּׁבוּיָה וְעַל הַמֵּתָה, וּמְשַׁלְּמִין אֶת הָאֲבֵדָה וְאֶת הַגְּנֵבָה:
Strażnicy owoców jedzą zgodnie z prawem kraju [stało się to praktyką], ale nie zgodnie z prawem Tory. [("strażnicy owoców" :) obserwatorzy tłoczących kadzi i stosów (owoców); ale strażnicy ogrodów i sadów nie jedzą ani zgodnie z prawem kraju, ani z prawem Tory, gdyż obserwator nie jest jak robotnik]. Jest czterech obserwujących: obserwator nieopłacany, wypożyczający, obserwujący opłacany i najemca. Nieopłacany obserwator przysięga na wszystko [tj. Na wszystkie rzeczy, za które inni obserwatorzy są odpowiedzialni. Przysięga, że to i to przyszło mu do głowy i jest zwolniony z podatku]. Kredytobiorca płaci za wszystko [kradzież, stratę i wypadek]. Płatny obserwator i najemca przysięgają, że (bestia została) „złamana”, schwytana lub umarła (i są zwolnieni) i płacą za utratę i kradzież. [Wszystkie wywodzą się z wersetów w Mishpatim. Część pierwsza (Wj 22: 6): „Jeśli człowiek daje bliźniemu itd.” mówi o niezapłaconym obserwatorze, który nie ponosi odpowiedzialności za kradzież i utratę. Drugi (tamże. 9): „Jeśli człowiek da swojemu sąsiadowi osła, wołu lub baranka”, mówi o wynajętym obserwatorze, który jest odpowiedzialny za kradzież i utratę, i jest napisane w tym względzie (tamże 11 ): „A jeśli zostanie skradziony, zostanie mu skradziony, zapłaci swojemu właścicielowi”. To mówi mi tylko o kradzieży. Skąd czerpię (odpowiedzialność za) stratę? Od: „Jeśli zostanie skradziony, zostanie skradziony”— w każdym razie (tj. jakikolwiek sposób utraty. Co więcej, wynika to a fortiori, a mianowicie: Teraz, jeśli ponosi odpowiedzialność za kradzież, która jest bliska wypadku, o ileż bardziej za stratę, która jest bliska do zaniedbania! A najemca, ponieważ cała korzyść nie należy do niego, jest uważany za wynajętego obserwatora. W trzeciej części mowa jest o pożyczkobiorcy, a mianowicie (tamże 13): „A jeśli człowiek pożycza od swojego sąsiada, i zostanie złamane lub umrze, gdy jego właściciel nie będzie z nim, zapłaci, powinien zapłacić. "]