Mesorat%20hashas do Szewiit 7:4

לָקַח בְּכוֹר לְמִשְׁתֵּה בְנוֹ אוֹ לָרֶגֶל וְלֹא צָרִיךְ לוֹ, מֻתָּר לְמָכְרוֹ. צָדֵי חַיָּה עוֹפוֹת וְדָגִים שֶׁנִּזְדַּמְּנוּ לָהֶם מִינִים טְמֵאִין, מֻתָּרִים לְמָכְרָן. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, אַף מִי שֶׁנִּתְמַנָּה לוֹ לְפִי דַרְכּוֹ, לוֹקֵחַ וּמוֹכֵר, וּבִלְבַד שֶׁלֹּא תְהֵא אֻמָּנוּתוֹ בְכָךְ. וַחֲכָמִים אוֹסְרִין:

[Jeśli ktoś] kupił [skażone] pierworodne zwierzę na ucztę [weselną] swojego syna lub na święto pielgrzymkowe, ale go nie potrzebował, może je sprzedać. Łowcy dzikich zwierząt, ptaków lub ryb, którym zdarza się [łapać] nieczyste gatunki [zwierzęta], mogą je sprzedawać. Rabin Yehudah mówi: Nawet ktoś, kto natknął się na [nieczysty gatunek], może go wziąć i sprzedać, o ile nie jest to jego [podstawowa] sprawa. Ale Mędrcy tego zabronili.

Poznaj mesorat%20hashas do Szewiit 7:4. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.