Mesorat%20hashas do Rosz ha-Szana 4:2

וְעוֹד זֹאת הָיְתָה יְרוּשָׁלַיִם יְתֵרָה עַל יַבְנֶה, שֶׁכָּל עִיר שֶׁהִיא רוֹאָה וְשׁוֹמַעַת וּקְרוֹבָה וִיכוֹלָה לָבֹא, תּוֹקְעִין. וּבְיַבְנֶה לֹא הָיוּ תוֹקְעִין אֶלָּא בְּבֵית דִּין בִּלְבָד:

I to również uzyskało w Jerozolimie, czego nie uzyskało w Jawne [Nasza Miszna jest wadliwa. Oto, czego uczono: w Jerozolimie dmuchano w szofar w całym mieście (w szabat), dopóki Beth-din siedział w świątyni, a bet-din przewodniczył do szóstej godziny dnia. A w Jawne nie dmuchali w całe miasto, ale tylko przed bet-din. „I to również osiągnięto w Jerozolimie, czego nie otrzymało w Jawne”], że każde miasto, które „widziało” [Jerozolima (wiało w szabat)—wykluczyć miasto położone w dolinie, które, choć mogło być „blisko”, nie dmuchnęło w szofar] i które słyszało (szofar), [wykluczyć miasto położone na szczycie góry], oraz które było blisko, [aby wykluczyć miasto położone poza tchum], i które mogło przyjść, [aby wykluczyć miasto oddzielone (od Jerozolimy) rzeką]. A w Yavneh dmuchnęli dopiero przed samym bet-din.

Poznaj mesorat%20hashas do Rosz ha-Szana 4:2. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.