Mesorat%20hashas do Bawa batra 1:4

כֹּתֶל חָצֵר שֶׁנָּפַל, מְחַיְּבִין אוֹתוֹ לִבְנוֹתוֹ עַד אַרְבַּע אַמּוֹת, בְּחֶזְקַת שֶׁנָּתַן, עַד שֶׁיָּבִיא רְאָיָה שֶׁלֹּא נָתָן. מֵאַרְבַּע אַמּוֹת וּלְמַעְלָה, אֵין מְחַיְּבִין אוֹתוֹ. סָמַךְ לוֹ כֹתֶל אַחֵר, אַף עַל פִּי שֶׁלֹּא נָתַן עָלָיו אֶת הַתִּקְרָה, מְגַלְגְּלִין עָלָיו אֶת הַכֹּל, בְּחֶזְקַת שֶׁלֹּא נָתַן, עַד שֶׁיָּבִיא רְאָיָה שֶׁנָּתָן:

Jeśli ściana dziedzińca [partnerów] upadnie, on (tj. Każdy z partnerów) musi go odbudować do (wysokości) czterech łokci, [to wystarczy, aby zapobiec „uszkodzeniom spojrzenia”]. Uważa się, że dał, chyba że zostanie udowodnione, że tego nie zrobił. [tj. jeśli jeden domaga się połowy wydatków, a drugi twierdzi, że przekazał już swój udział, uważa się, że powód może przyprowadzić świadków, których żądał, a drugi nie dał. Wszyscy bowiem wiedzą, że każdy musi oddać swój udział, a drugi nie budowałby sam (bez wkładu pierwszego), ale doprowadziłby go do bet-din.] Od czterech łokci i więcej, on (drugi) jest niezobowiązujące (za połowę dodatkowej wysokości). Jeśli przylegał do innej ściany, nawet jeśli jej nie zadaszał, wszystko jest mu narzucone. [tj. jeśli po pierwszym zbudowanym znacznie powyżej czterech łokci, a drugi nie chciał mu w tym pomagać, on (drugi) przyłączył do niego kolejną ścianę, aby pokryć go od ściany do ściany— nawet gdyby jeszcze go nie zadaszał, wszystko jest mu narzucone, pokazując, że woli dodatkową wysokość.]

Poznaj mesorat%20hashas do Bawa batra 1:4. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.