Miszna
Miszna

Kabbalah do Pirke Awot 1:3

אַנְטִיגְנוֹס אִישׁ סוֹכוֹ קִבֵּל מִשִּׁמְעוֹן הַצַּדִּיק. הוּא הָיָה אוֹמֵר, אַל תִּהְיוּ כַעֲבָדִים הַמְשַׁמְּשִׁין אֶת הָרַב עַל מְנָת לְקַבֵּל פְּרָס, אֶלָּא הֱווּ כַעֲבָדִים הַמְשַׁמְּשִׁין אֶת הָרַב שֶׁלֹּא עַל מְנָת לְקַבֵּל פְּרָס, וִיהִי מוֹרָא שָׁמַיִם עֲלֵיכֶם:

Antignos Ish Socho otrzymał ją od Szimona Hatzadyka: Zwykł mówić: Nie bądźcie jak słudzy, którzy służą swemu panu, aby otrzymać prasa [„wycena”, jak w targum (Kapłańska 5:15): „twoja ocena” —„bepursaneh” - to, co daje temu, kto mu służy, chociaż prawo nie wymaga od niego, aby cokolwiek mu dawał, tak jak to, co daje się swemu młodemu synowi, jego żonie lub jego słudze z powodu przyjemności, jaką mu daje. Nie należy służyć swemu Stwórcy nawet w oczekiwaniu na takie praska], ale być jak słudzy, którzy służą swemu panu nie po to, by otrzymać praska, [ale tylko z miłości]. I niech strach przed Tobą będzie nad tobą. [Nawet jeśli służycie Mu z miłości, służcie Mu także ze strachu. Albowiem ten, kto służy z miłości, jest gorliwy w spełnianiu pozytywnych przykazań, podczas gdy ten, kto służy ze strachu, jest uważny w przestrzeganiu przykazań negatywnych, aby jego służba okazała się pełna. I tak powiedzieli nasi mędrcy: „Służcie z miłości i służcie ze strachu. Służcie z miłości, abyście, skłaniając was do nienawiści, wiedziały, że kochacie, a kochanek nie nienawidzi. Służcie ze strachu, więc że jeśli jesteś zmuszony do „kopania”, wiedz, że się boisz, a obawiający się nie kopie.]

Or Neerav

The significance of this [passage] is that there are two ways to approach prayer. The first [way] is that of “slaves who serve their master in order to receive a reward” (Avot 1:3). Thus their prayer [is meant] according to the literal meaning with regard to their enjoyment [of the pleasures] of this world. To such [worshippers], prayer [consists] of asking God for their sustenance in the lower [world]. However, there are children [of God] whose entire purpose in prayer is to unify Malkhut with Tiferet. This is the mystery of “psalm” which he interpreted as partaking of the mystery of “praise” (hallel). Thus, through their prayer they abandon the matters of this world and occupy themselves with the Account of the Chariot, which is the mystery [of the divine name] Y’HDOVNHY.16This is a combination of the two divine names, YHVH and ADoNaY. On the Kabbalistic use of divine names, see Moshe Idel, Kabbalah: New Perspectives (New Haven, 1988), pp. 96-123. Concerning this particular divine name, see Mark Verman, “The Development of Yihudim in Spanish Kabbalah,” Jerusalem Studies in Jewish Thought 8 (1989): 25-42. For the union of the Holy One, blessed be He, and His Shekhinah is termed the Account of the Chariot, which is [equivalent to] “psalm.”
Ask RabbiBookmarkShareCopy
Poprzedni wersetCały rozdziałNastępny werset