Halakhah do Pirke Awot 1:1
משֶׁה קִבֵּל תּוֹרָה מִסִּינַי, וּמְסָרָהּ לִיהוֹשֻׁעַ, וִיהוֹשֻׁעַ לִזְקֵנִים, וּזְקֵנִים לִנְבִיאִים, וּנְבִיאִים מְסָרוּהָ לְאַנְשֵׁי כְנֶסֶת הַגְּדוֹלָה. הֵם אָמְרוּ שְׁלשָׁה דְבָרִים, הֱווּ מְתוּנִים בַּדִּין, וְהַעֲמִידוּ תַלְמִידִים הַרְבֵּה, וַעֲשׂוּ סְיָג לַתּוֹרָה:
Mojżesz otrzymał Torę z Synaju. [Mówię to, ponieważ ten traktat nie jest oparty na żadnym wyjaśnieniu micwy micwy Tory, jak inne traktaty Miszny, ale jest w całości mussar i middoth, a mędrcy pogan również napisali książki z rozmyślania serca o ścieżkach mussara— jak człowiek powinien deportować się ze swoim sąsiadem —dlatego tanna rozpoczyna ten traktat: „Mojżesz otrzymał Torę z Synaju”, aby nauczyć nas, że middoth i mussar w tym traktacie nie zostały wyczarowane przez mędrców Miszny, ale te również zostały wypowiedziane na Synaju (tj. , przez Tego, który objawił się na Synaju)]. I dał go Jozuemu; a Jozue do starszych [którzy żyli po Jozuego, aż do przyjścia pierwszych proroków, Helego, najwyższego kapłana i Szmuela Haramatiego]; a starsi do proroków; a prorocy dali go mężom z wielkiego zgromadzenia (anshei knesseth hagedolah). [Było 120 starszych: Zerubaval, Seraya, Re'elayah, Mordechai-Bilshan, którzy żyli w czasach Ezdrasza, kiedy udali się z wygnania do drugiej świątyni, wśród nich Chaggai, Zachariasz, Malachiasz i Nekhemiasz ben Chachalyah i ich koledzy. Nazywano ich „mężami wielkiego zgromadzenia” za przywrócenie „korony” do jej pierwotnego stanu (wielkości). Mojżesz powiedział (Powtórzonego Prawa 10:17): „Wielki, potężny, straszny Bg”. Jeremiasz i Daniel przyszli, a (Daniel) nie powiedział „wielki”, a (Jeremiasz) nie powiedział „niesamowitego”, a oni (mężowie wielkiego zgromadzenia) przywrócili ich („wielkich i niesamowitych”), jak na początku. mówiąc: „to (jak tam stwierdzono [Yoma 69b]) jest dokładnie Jego wielkością”; „to jest właśnie Jego wspaniałość”; „bo gdyby nie tak (tj. gdyby nie był wielki i niesamowity), jak jeden naród mógłby wytrzymać przeciwko siedemdziesięciu narody (chcąc ją unicestwić, itd.)! ”]. Zwykli mówić trzy rzeczy. [Mówili wiele rzeczy, ale te trzy rzeczy zwykli mówić, aby zachować integralność Tory]: Bądź cierpliwy („ metunim ” ) w sądzie [tj. jeśli coś stanie przed tobą w celu osądzenia, nie mów: „Taka sprawa była wcześniej niż dwa lub trzy razy”, ale bądź cierpliwa, to znaczy „czekaj” („mamtinim”) przed tobą rządzić nim.] I ustanowić wielu uczniów [(w przeciwieństwie do poglądu R. Gamliela, który mówi (Berachoth 28a): „Niech żaden uczeń, którego wnętrze nie jest takie jak jego na zewnątrz, nie wchodzi do domu studiów”). są niniejszym ta Ależ każdy człowiek uczy się Tory i nie ma potrzeby „jej szukać”, o ile nie jest znany jako człowiek złego postępowania i złej reputacji. Albo też nas (niniejszym) naucza się, że jeśli ktoś ustanawia uczniów w młodości, powinien nadal to czynić na starość, jak jest napisane (Koheleth 11: 6): „Rano siejcie swoje nasienie i wieczorem niech twoja ręka nie spocznie. "] I zrób ogrodzenie dla Tory, [abyś nie przyszedł pogwałcić issura samej Tory (np. drugorzędna klasa [shniyoth] zakazanych stosunków) i szwut (rabinicznie zakazany zawód) w szabat, jak jest napisane (Księga Kapłańska 18:30): „I będziesz strzegł mojego nakazu”— Zrób „utrzymanie” dla Mojego podopiecznego.]