Halakhah do Bawa meci’a 5:9

לֹא יֹאמַר אָדָם לַחֲבֵרוֹ, הַלְוֵינִי כוֹר חִטִּין וַאֲנִי אֶתֵּן לְךָ לַגֹּרֶן. אֲבָל אוֹמֵר לוֹ, הַלְוֵינִי עַד שֶׁיָּבֹא בְנִי, אוֹ עַד שֶׁאֶמְצָא מַפְתֵּחַ. וְהִלֵּל אוֹסֵר. וְכֵן הָיָה הִלֵּל אוֹמֵר, לֹא תַלְוֶה אִשָּׁה כִּכָּר לַחֲבֶרְתָּהּ עַד שֶׁתַּעֲשֶׂנּוּ דָמִים, שֶׁמָּא יוֹקִירוּ חִטִּים, וְנִמְצְאוּ בָאוֹת לִידֵי רִבִּית:

Nie można powiedzieć bliźniemu: „Pożycz mi korę pszenicy, a oddam ci je w porze żniwa”; ale może mu powiedzieć: „Pożycz mi, aż przyjdzie mój syn” lub „dopóki nie znajdę klucza”. [Bo skoro ma (produkuje), jest to uzasadnione, mędrcy orzekli (przeciwko temu) tylko wtedy, gdy on nie ma. A nawet jeśli ma tylko jedno sa'ah, może pożyczyć od niego kilka koron. Każdy bowiem, o którym mówimy, będzie zastępował go, nie zostanie nabyty przez pożyczkodawcę, a pożyczkobiorca będzie mógł go sprzedać lub zjeść. A kiedy pożycza każdego, robi to uczciwie.] I tak powiedział Hillel: Kobieta nie może pożyczyć bochenka swojemu bliźniemu, dopóki nie „zamieni” go na pieniądze, aby pszenica nie stała się droższa i nie doszli do żebractwa (przestępstwa) . [Halacha nie jest zgodna z Hillelem, ale z mędrcami, którzy mówią, że można pożyczać i spłacać „zwyczajnie” (tj. Bez „nawracania”)].

Poznaj halakhah do Bawa meci’a 5:9. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.