Halakhah do Bawa meci’a 4:6

עַד מָתַי מֻתָּר לְהַחֲזִיר, בַּכְּרַכִּים, עַד כְּדֵי שֶׁיַּרְאֶה לְשֻׁלְחָנִי, וּבַכְּפָרִים, עַד עַרְבֵי שַׁבָּתוֹת. אִם הָיָה מַכִּירָהּ, אֲפִלּוּ לְאַחַר שְׁנֵים עָשָׂר חֹדֶשׁ מְקַבְּלָהּ הֵימֶנּוּ, וְאֵין לוֹ עָלָיו אֶלָּא תַרְעֹמֶת. וְנוֹתְנָהּ לְמַעֲשֵׂר שֵׁנִי וְאֵינוֹ חוֹשֵׁשׁ, שֶׁאֵינוֹ אֶלָּא נֶפֶשׁ רָעָה:

Do kiedy można wycofać się (za monetę ona'ah)? W miastach [gdzie są kantory], dopóki nie pokaże tego kantorowi; we wsiach, [gdzie nie ma kantorów], aż do szabatu, [kiedy przyjdzie wydać je na posiłek szabatowy, kiedy dowie się, czy zostanie przyjęty jako zapłata]. Gdyby to rozpoznał, nawet po dwunastu miesiącach. [To ma na myśli: jeśli on (dawca monety) był chasydem i chciał wyjść poza literę prawa—gdyby rozpoznał to jako sela, które mu dał, powinien przyjąć to nawet po dwunastu miesiącach.] I ma tylko do niego urazę. [To znaczy: jeśli nie jest chasydem i nie chce tego od niego przyjąć, to on (odbiorca) ma tylko do niego urazę, ponieważ odbiorca sam sobie spowodował stratę, nie zwracając jej na czas.] I daje ją za (odkupienie) drugiej dziesięciny, bez obaw, ponieważ jest osobą podłą. [To odnosi się do monety potartej aż do ona'ah. Daje ją jako (wykupienie) drugiej dziesięciny i nie musi obawiać się asymonu (zob. 4: 1), druga dziesięcina jest wykupywana tylko monetą (z nadrukiem), ponieważ nazywa się ją „monetą”. Bo ten, kto nie bierze jej wartości jako monety, ale tylko jako odlewanego srebra, uważany jest za osobę podłą].

Poznaj halakhah do Bawa meci’a 4:6. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.