ב הָיָה חוֹרֵשׁ וְהִטִּיחַ בְּסֶלַע אוֹ בְגָדֵר אוֹ שֶׁנִּעֵר הַמַּחֲרֵשָׁה, עַד שָׁם הוּא עוֹשֶׂה בֵית הַפְּרָס. רַבִּי אֶלְעָזָר אוֹמֵר, בֵּית פְּרָס עוֹשֶׂה בֵית פְּרָס. רַבִּי יְהוֹשֻׁעַ אוֹמֵר, פְּעָמִים עוֹשֶׂה, פְּעָמִים אֵינוֹ עוֹשֶׂה. כֵּיצַד. חָרַשׁ חֲצִי מַעֲנָה, וְחָזַר וְחָרַשׁ חֶצְיָהּ, וְכֵן הַצְּדָדִין, הֲרֵי זֶה עוֹשֶׂה בֵית פְּרָס. חָרַשׁ מְלֹא מַעֲנָה, חָזַר וְחָרַשׁ מִמֶּנָּה וְלַחוּץ, אֵינוֹ עוֹשֶׂה בֵית פְּרָס:
2 S'il labourait et qu'il heurtait un rocher ou une clôture ou s'il secouait la lame de la charrue, jusqu'à ce point, il fait le Beit Pras . Le rabbin Eliezer dit qu'un Beit Pras peut faire un Beit Pras . Le rabbin Yehoshua dit qu'il y a des moments où il en fait un, des moments où il n'en fait pas un. Comment? S'il a labouré un demi-sillon, puis a labouré l'autre moitié et ainsi de suite sur les côtés, cela fait un Beit Pras , mais s'il a labouré un sillon entier puis l'a labouré de là au-delà, cela ne fait pas un Beit Pras .