Kommentar zu Moed Katan 3:7
אֵין קוֹרְעִין, וְלֹא חוֹלְצִין, וְאֵין מַבְרִין, אֶלָּא קְרוֹבָיו שֶׁל מֵת, וְאֵין מַבְרִין אֶלָּא עַל מִטָּה זְקוּפָה. אֵין מוֹלִיכִין לְבֵית הָאֵבֶל לֹא בְּטַבְלָא וְלֹא בְאִסְקוּטְלָא וְלֹא בְקָנוֹן, אֶלָּא בְסַלִּים. וְאֵין אוֹמְרִים בִּרְכַּת אֲבֵלִים בַּמּוֹעֵד, אֲבָל עוֹמְדִין בְּשׁוּרָה וּמְנַחֲמִין וּפוֹטְרִין אֶת הָרַבִּים:
Nur die nahen Verwandten der Toten zerreißen (ihre Gewänder), nackt (ihre Schultern) und erhalten das Trauermahl [auf Chol Hamoed. (Die oben genannten werden durchgeführt für) Vater und Mutter, Sohn und Tochter, Bruder und Schwester und Frau. Dies sind die sieben, um die man trauern muss. Man zerlegt seine Kleider nicht auf Chol Hamoed für andere Verwandte, um die er nicht trauern muss. Dies nur, wenn er kein Weiser oder G-tt-fürchtender Mann und Mizwoth-Macher wäre. Aber alle sind die Verwandten eines Weisen, der gestorben ist, und alle reißen ihre Kleider über ihn, sogar auf Chol Hamoed, und ebenso für jemanden, von dem bekannt war, dass er aufrecht und heilig ist. Und alle, die am Ablauf der Seele eines Juden stehen, müssen ihre Kleider zerreißen, sogar auf Chol Hamoed. Für Vater und Mutter zu zerreißen bedeutet, alle seine Gewänder zu zerreißen, bis er sein Herz entblößt. Er zerreißt mit seiner Hand und trennt die Oberkante des Kleidungsstücks und zerreißt es von außen, ohne dabei seine Hand unter seine Kleidungsstücke zu stecken. Er kann sie nach dreißig Tagen heften, aber er kann sie niemals zusammennähen. Und so mit seinem Lehrer, der ihn die Tora lehrte. Aber für seine anderen Verwandten zerreißt er allein eine Handbreite des Oberbekleidungsstücks. Und er kann mit einem Instrument zerreißen, wenn er es wünscht und er muss die Kante nicht trennen, und er kann seine Hand unter seine Gewänder legen, wenn er zerreißt. Und er bastelt nach Shivah und näht nach Shloshim zusammen. Das Zerreißen erfolgt nur im Stehen. Und bei Chol Hamoed gibt es kein Entblößen von Armen und Schultern. Das Mahl der Trauernden ist das erste Mahl (nach dem Begräbnis), das der Trauernde möglicherweise nicht für sich selbst zubereitet und das andere ihm am offenen Ort der Stadt zur Verfügung gestellt haben. Und auf Chol Hamoed haben nur seine Verwandten das Essen (und nicht an einem offenen Ort, sondern) in seinem Haus.] Und das Essen der Trauernden wird nur auf einem aufrechten Bett gegessen. [Selbst in seinem Haus wird ihm das Essen der Trauernden nicht auf einem umgestürzten Bett serviert. Denn alle seine Verwandten und engen Bekannten aßen regelmäßig (das Essen der Trauernden) mit ihm auf einem umgestürzten Bett; aber auf Chol Hamoed würden sie es nur auf einem aufrechten Bett essen.] Das Essen der Trauernden wird nicht [zum Haus der Trauernden] auf einem Tablett ["ehrenhaft"] oder auf einem Salver [aus Silber, Gold oder Glas] gebracht. Ich habe eine silberne Schale gehört (interpretiert als).] Oder in einem Schilfkorb, aber in einem Korb [aus geschälter Weide, um die Armen nicht in Verlegenheit zu bringen, die kommen, um das Essen zu bringen, und die weder Tablett noch Salver haben. ] Und der Segen der Trauernden wird nicht auf Chol Hamoed rezitiert, sondern sie stehen in einer Reihe und trösten (die Trauernden), und die dort Versammelten dürfen sofort gehen.
Bartenura on Mishnah Moed Katan
English Explanation of Mishnah Moed Katan
And they do not provide a meal except on an upright couch.
They do not bring [food] to the house of mourning on an [ornamental] tray, platter, or flat basket, but in plain baskets.
And they do not say the mourners’ blessing during the festival.
But they may stand in a row and comfort [the mourners] and [the mourners] may formally dismiss the community. Section one: When one heard that a close relative had died, one would rend whatever clothes they were wearing. Baring the shoulder was also a sign of mourning. The mourner was provided by the community with the first meal after the funeral. On Hol Hamoed only a close relative would perform these practices. Others would not. I should note that today only close relatives do these actions in any case. The circle of mourners was bigger in the Talmudic period. Section two: It was customary to overturn the bed during mourning and then sit on the bed as a sign of mourning. But one does not overturn the bed during Hol Hamoed. This practice fell into disuse sometime after the Talmudic period. Section three: This halakhah is true in all cases. When bringing food to the mourner, they should bring it in plain baskets. A source in the Talmud relates that originally people would use fancy silver and gold vessels, but poor people would be embarrassed that they could not afford such fancy funerals and mourning homes. As a response the rabbis decreed that everyone must bring in a simple vessel. The mourning home is not a place where one should be showing off one’s wealth. Section four: The mourners’ blessing was stated on return from burial. They would stand in a line and comfort the mourner with this blessing. It may have also been recited at other points as well. But it is a public sign of mourning and should not be done on Hol Hamoed. Section five: While the blessing is not recited on Hol Hamoed, burial is. Along with the burial, they may have the formal line of comforters that would accompany the mourners on their way home. The same goes true for the official words that the mourner seems to have said to the comforters, to allow them to go home without accompanying the mourner all the way home.
Today’s Mishnah discusses mourning practices not observed during Hol Hamoed. It is interesting to note that this Mishnah is one of the main sources of the laws of mourning. It seems, at least to me, that the Mishnah did not feel it was necessary to teach people how to mourn. People just knew what to do. The only reason they are mentioned is to let people know when not to observe these practices.